Chanel Santini KATOLIK.pl - Portal katolicki dla wierzących, wątpiących i poszukujących
logo
Niedziela, 05 kwietnia 2020 r.
imieniny:
Ireny, Katarzyny, Kleofasa, Wincentego – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama
 
 
***

Człowiek pyta:

Rzekła żona Hioba: Jeszcze trwasz mocno w swej prawości? Złorzecz Bogu i umieraj!
Hi 2,9

Hiob odpowiedział żonie: Mówisz jak kobieta szalona. Dobro przyjęliśmy z ręki Boga. Czemu zła przyjąć nie możemy? 
Hi 2,10

*** 

Przysłowia Salomona, Prz 14

1. Najmędrsza z niewiast dom sobie buduje, własnoręcznie go niszczy głupota.
2. W prawości żyje, kto boi się Pana, człowiek dróg krętych Nim gardzi.
3. W ustach głupiego rózga na jego pychę, a wargi mądrych osłonią ich samych.
4. Gdzie wołów brakuje - tam żłób jest pusty, dzięki mocy wołów plon jest obfity.
5. Prawdomówny świadek nie kłamie, kłamstwa szerzy świadek fałszywy.
6. Szyderca próżno szuka mądrości, rozumny łatwo nabędzie wiedzę.
7. Od człowieka głupiego się odsuń: rozumnych warg tam nie znajdziesz.
8. Mądrością rozumnego - poznanie swej drogi, zwodzenie siebie - głupotą niemądrych.
9. Głupców zwodzi występek, u sprawiedliwych jest łaska.
10. Serce zna własną swą gorycz, obcy nie dzieli jego radości.
11. Rozwali się dom niewiernych, a prawych namiot zakwitnie.
12. Jest droga, co komuś zdaje się słuszną, lecz w końcu prowadzi do zguby.
13. Serce się smuci i w śmiechu, a boleść jest końcem radości.
14. Niewierne serce z postępków swych rade, jak z czynów swoich człowiek uczciwy.
15. Wszystko, co mówią, przyjmuje niemądry, a człowiek rozumny na kroki swe zważa.
16. Mądry się boi, od złego ucieka, a głupi się unosi, czuje się pewnym.
17. Człowiek porywczy popełnia głupstwa, a przebiegły jest znienawidzony.
18. Udziałem łatwowiernych - głupota, umiejętność wieńczy rozumnych.
19. Przed dobrymi źli chylą czoła, a występni u bram sprawiedliwego.
20. Ubogi niemiły nawet najbliższemu, a bogacz ma wielu przyjaciół.
21. Kto bliźnim gardzi - ten grzeszy, szczęśliwy - kto z biednym współczuje.
22. Czyż ci, co knują zło, nie błądzą? Miłość i wierność dla tych, co mają dobre zamiary.
23. Każdy trud przynosi zyski, gadulstwo - jedynie biedę.
24. Umiejętność jest wieńcem mądrych, koroną niemądrych - głupota.
25. Świadek prawdomówny ratuje ludzi, oszustwo rozszerza kłamstwa.
26. W bojaźni Pana jest pewna nadzieja, dla synów swoich jest On ucieczką.
27. Źródłem życia jest bojaźń Pańska, by sideł śmierci uniknąć.
28. Chwała to króla, gdy naród liczny, ubytek ludu - to zguba władcy.
29. Łagodny - w rozwagę bogaty, porywczy ujawnia głupotę.
30. Życiem dla ciała jest serce spokojne, próchnieniem kości jest namiętność.
31. Kto ciemięży ubogiego, lży jego Stwórcę, czci Go ten, kto się nad biednym lituje.
32. Przez złość swoją runął niewierny, a prawy przy śmierci bezpieczny.
33. W sercu rozumnym jest mądrość, i pośród głupców powinna być znana.
34. Sprawiedliwość wywyższa naród, a czyn haniebny pomniejsza narody.
35. Rozsądnemu słudze król jest przychylny, a gniew budzi sługa bezecny.

*** 

NIEŹLE BYĆ ŚMIESZNYM

Nieźle to jest być śmiesznym, żartowano z panów,
Z mędrców, z wodzów, z poetów, z lekarzy, z kapłanów;
Wszystkich na śmiech wystawił dowcipek ucieszny,
Prócz jednego szatana. On jeden nieśmieszny.
Adam Mickiewicz

***

Wybierz sobie pracę zgodną z twoim systemem wartości.

H. Jackson Brown, Jr. 'Mały poradnik życia' 

Patron Dnia



św. Wincenty Ferreriusz
kapłan, patron budowlanych

Ten znakomity dominikanin urodził się w Walencji w Hiszpanii 23 stycznia 1357 roku. Ukończywszy nauki zaczął prowadzić wykłady z filozofii. Znalazłszy się w Barcelonie kontynuował swoje obowiązki scholastyczne, jednocześnie poświęcił się głoszeniu Ewangelii. Doktorat uzyskał w Leridzie, słynnym uniwersytecie katalońskim. Potem sześć lat pracował w Walencji i doskonalił się w życiu chrześcijańskim. W roku 1390 musiał towarzyszyć kardynałowi Piotrowi de Luna do Francji, ale wkrótce powrócił do kraju.

W schizmie papieskiej stał po stronie papieży awiniońskich; na soborze konstancjańskim skutecznie nawoływał do jedności. Nie przyjął żadnych godności kościelnych, nawet kapelusza kardynalskiego; jego gorącym pragnieniem było zostać misjonarzem. Kiedy jego marzenie ziściło się, rozpoczął dzieło, które uczyniło go sławnym. Głosił słowo Boże we wszystkich prowincjach Hiszpanii, we Francji, we Włoszech, w Niemczech, we Flandrii, w Anglii i w Irlandii. Efektem tego były liczne i cudowne nawrócenia. Mimo, że Kościół był wówczas rozdarty przez wielką schizmę, świętego przyjmowali uroczyście wierni w obu "państwach" kościelnych. Został nawet zaprowadzony do mahometańskiej Granady, gdzie z dużym powodzeniem głosił Ewangelię. Dożył końca wielkiej schizmy i wyboru na papieża Marcina V. Dokonawszy wspaniałego dzieła, zmarł 5 kwietnia 1419 roku.

jutro: św. Marcela

wczoraj
dziś
jutro