Chanel Santini KATOLIK.pl - Portal katolicki dla wierzących, wątpiących i poszukujących
logo
Niedziela, 05 kwietnia 2020 r.
imieniny:
Ireny, Katarzyny, Kleofasa, Wincentego – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama
 

  

***

Człowiek pyta:

Dlaczego nie umarłem po wyjściu z łona, nie wyszedłem z wnętrzności, by skonać? Po cóż mnie przyjęły kolana a piersi podały mi pokarm?
Hi 3, 11-12

Czy starczy mi sił, aby przetrwać? Jakiż tu cel cierpliwości? Czy moja siła z kamienia? Czy ja mam ciało ze spiżu?
Hi 6, 11-12

***

Przysłowia Salomona, Prz 15

1. Odpowiedź łagodna uśmierza zapalczywość, słowo raniące pobudza do gniewu.
2. Z ust mądrych ludzi wiedza się sączy, usta niemądrych zioną głupotą.
3. Na każdym miejscu są oczy Pańskie: dobrych i złych wypatrują.
4. Drzewem życia jest język łagodny, złamaniem na duchu - przewrotny.
5. Głupi pogardza napomnieniem ojca, kto rad przestrzega - mądrzeje.
6. W domu prawego wielki dostatek, a w zyskach grzesznika niepokój.
7. Wargi mądrego szerzą mądrość, lecz serce głupich niestałe.
8. Ofiara występnych obrzydła dla Pana, upodobaniem Jego są modły uczciwych.
9. Droga grzesznika obrzydła dla Pana, kocha On miłośnika prawości.
10. Dla odstępcy od drogi surowa jest kara, kto karcenia nie znosi, ten umrze.
11. Szeol i Otchłań są jawne dla Pana, o ileż bardziej serca synów ludzkich.
12. Szyderca nie lubi upomnień, do ludzi mądrych nie chodzi.
13. Serce radosne twarz rozwesela, gdy smutek w sercu, i duch przygnębiony.
14. Serce rozważne szuka mądrości, usta niemądrych sycą się głupotą.
15. Wszystkie dni są złe dla nieszczęśliwego, serce szczęśliwe to uczta wieczysta.
16. Lepiej mieć mało - z bojaźnią Pańską, niż z niepokojem - wielkie bogactwo.
17. Lepsze jest trochę jarzyn z miłością, niż tłusty wół z nienawiścią.
18. Człowiek gniewliwy wznieca kłótnie, a cierpliwy spory łagodzi.
19. Jak żywopłot z ciernia, tak droga leniwych, ścieżka uczciwych jest wyrównana.
20. Mądry syn radością ojca, a matką gardzi syn głupi.
21. Niemądry głupotą się cieszy, rozumny idzie prawą drogą.
22. Brak rady unicestwia zamiary, udają się one, gdzie wielu doradców.
23. Odpowiedź ust własnych cieszy człowieka, jak miłe jest zdanie stosowne!
24. Dla mądrego droga życia - w górę, by uniknąć Szeolu, co w dole.
25. Pan rozwala dom pysznych, a miedzę wdowy utwierdza.
26. Obrzydłe są Panu złe plany, lecz dobre słowa są czyste.
27. Burzy się dom przez zyski nieprawe, żyć będzie, kto darów nie znosi.
28. Prawe serce rozważa odpowiedź, złością buchają usta występnych.
29. Od nieprawych jest Pan daleko, modlitwy prawych On słyszy.
30. Jasne oczy radują serce, radosna nowina odświeża kości.
31. Ucho posłuszne zbawiennej radzie pomiędzy mędrcami przebywa.
32. Odrzucić wskazówki - to sobą pogardzić, zdobywa się mądrość - słuchaniem uwag.
33. Bojaźń Pańska jest szkołą mądrości, pokora poprzedza sławę.

***

SFERA OWOCÓW

Musi drzewo, ażeby rozkwitać i rodzić,
Po liściach jak po szczeblach na powietrze wchodzić;
Chociaż soki pożywne z łona ziemi bierze,
Owocu dać nie może, tylko w wyższej sferze.
Adam Mickiewicz

***

Nie oczekuj od życia sprawiedliwości.

H. Jackson Brown, Jr. 'Mały poradnik życia' 

Patron Dnia



św. Wincenty Ferreriusz
kapłan, patron budowlanych

Ten znakomity dominikanin urodził się w Walencji w Hiszpanii 23 stycznia 1357 roku. Ukończywszy nauki zaczął prowadzić wykłady z filozofii. Znalazłszy się w Barcelonie kontynuował swoje obowiązki scholastyczne, jednocześnie poświęcił się głoszeniu Ewangelii. Doktorat uzyskał w Leridzie, słynnym uniwersytecie katalońskim. Potem sześć lat pracował w Walencji i doskonalił się w życiu chrześcijańskim. W roku 1390 musiał towarzyszyć kardynałowi Piotrowi de Luna do Francji, ale wkrótce powrócił do kraju.

W schizmie papieskiej stał po stronie papieży awiniońskich; na soborze konstancjańskim skutecznie nawoływał do jedności. Nie przyjął żadnych godności kościelnych, nawet kapelusza kardynalskiego; jego gorącym pragnieniem było zostać misjonarzem. Kiedy jego marzenie ziściło się, rozpoczął dzieło, które uczyniło go sławnym. Głosił słowo Boże we wszystkich prowincjach Hiszpanii, we Francji, we Włoszech, w Niemczech, we Flandrii, w Anglii i w Irlandii. Efektem tego były liczne i cudowne nawrócenia. Mimo, że Kościół był wówczas rozdarty przez wielką schizmę, świętego przyjmowali uroczyście wierni w obu "państwach" kościelnych. Został nawet zaprowadzony do mahometańskiej Granady, gdzie z dużym powodzeniem głosił Ewangelię. Dożył końca wielkiej schizmy i wyboru na papieża Marcina V. Dokonawszy wspaniałego dzieła, zmarł 5 kwietnia 1419 roku.

jutro: św. Marcela

wczoraj
dziś
jutro