logo
Wtorek, 23 kwietnia 2024 r.
imieniny:
Ilony, Jerzego, Wojciecha – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Czy czekać na miłość...

Najlepiej zrezygnować z oczekiwania na miłość. I nie chodzi tu o negację miłości. Wręcz przeciwnie. Chodzi o wydobycie całego jej szlachetnego blasku. Gdy nie oczekuję na miłość, wtedy nie rozpaczam, gdy jej nie otrzymuję. Znika upokarzające błaganie. Jezus nie był zdziwiony, gdy mieszkańcy Nazaretu wyprowadzili Go „aż na stok góry”, „aby Go strącić”. Mocnego wydźwięku duchowego nabiera ewangeliczne zdanie. „On jednak przeszedłszy pośród nich oddalił się” (Łk 4, 24-30). Oto pełna godności reakcja na sytuację, gdy występuje brak miłości. Trzeba „ponad tym przejść”. Choć bez Boga, będzie to trudne, wręcz niemożliwe.

Zarazem niezwykle ważne, aby serce wciąż pozostawało w pełni otwarte na wszelkie duchowe wartości. Nie ma żadnej sprzeczności pomiędzy tym, że z jednej strony nie proszę o miłość, a z drugiej strony cała na miłość się otwieram. Ogromnym błędem byłoby założenie pancerza na swe serce, co zablokowałoby dostęp życiodajnym promieniom. Otwarte serce umożliwia przyjęcie miłości człowieka, który sam z siebie pragnie kochać. Wtedy sprawa jest jasna, że chodzi o autentyczny dar, który jest wielkim wyzwaniem. Dobrowolnie ofiarowana miłość jest szlachetnym zaproszeniem, aby odpowiedzieć z pokorą i uniżeniem, zgodnie z sumieniem. Bóg zawsze przychodzi sam z siebie i mówi: „Kocham Cię”. Kto potrafi przyjąć ten dar Boskiej Miłości, może trwać w samotności, z każdym dniem coraz głębszej i głębszej. Wiara w Miłującą Obecność…

Milena Gurdzińska 
 
***
 

Człowiek pyta:

Dlaczego nie umarłem po wyjściu z łona, nie wyszedłem z wnętrzności, by skonać? Po cóż mnie przyjęły kolana a piersi podały mi pokarm?
Hi 3, 11-12

Czy starczy mi sił, aby przetrwać? Jakiż tu cel cierpliwości? Czy moja siła z kamienia? Czy ja mam ciało ze spiżu?
Hi 6, 11-12

 

***

 

Przysłowia Salomona, Prz 15

1. Odpowiedź łagodna uśmierza zapalczywość, słowo raniące pobudza do gniewu.
2. Z ust mądrych ludzi wiedza się sączy, usta niemądrych zioną głupotą.
3. Na każdym miejscu są oczy Pańskie: dobrych i złych wypatrują.
4. Drzewem życia jest język łagodny, złamaniem na duchu - przewrotny.
5. Głupi pogardza napomnieniem ojca, kto rad przestrzega - mądrzeje.
6. W domu prawego wielki dostatek, a w zyskach grzesznika niepokój.
7. Wargi mądrego szerzą mądrość, lecz serce głupich niestałe.
8. Ofiara występnych obrzydła dla Pana, upodobaniem Jego są modły uczciwych.
9. Droga grzesznika obrzydła dla Pana, kocha On miłośnika prawości.
10. Dla odstępcy od drogi surowa jest kara, kto karcenia nie znosi, ten umrze.
11. Szeol i Otchłań są jawne dla Pana, o ileż bardziej serca synów ludzkich.
12. Szyderca nie lubi upomnień, do ludzi mądrych nie chodzi.
13. Serce radosne twarz rozwesela, gdy smutek w sercu, i duch przygnębiony.
14. Serce rozważne szuka mądrości, usta niemądrych sycą się głupotą.
15. Wszystkie dni są złe dla nieszczęśliwego, serce szczęśliwe to uczta wieczysta.
16. Lepiej mieć mało - z bojaźnią Pańską, niż z niepokojem - wielkie bogactwo.
17. Lepsze jest trochę jarzyn z miłością, niż tłusty wół z nienawiścią.
18. Człowiek gniewliwy wznieca kłótnie, a cierpliwy spory łagodzi.
19. Jak żywopłot z ciernia, tak droga leniwych, ścieżka uczciwych jest wyrównana.
20. Mądry syn radością ojca, a matką gardzi syn głupi.
21. Niemądry głupotą się cieszy, rozumny idzie prawą drogą.
22. Brak rady unicestwia zamiary, udają się one, gdzie wielu doradców.
23. Odpowiedź ust własnych cieszy człowieka, jak miłe jest zdanie stosowne!
24. Dla mądrego droga życia - w górę, by uniknąć Szeolu, co w dole.
25. Pan rozwala dom pysznych, a miedzę wdowy utwierdza.
26. Obrzydłe są Panu złe plany, lecz dobre słowa są czyste.
27. Burzy się dom przez zyski nieprawe, żyć będzie, kto darów nie znosi.
28. Prawe serce rozważa odpowiedź, złością buchają usta występnych.
29. Od nieprawych jest Pan daleko, modlitwy prawych On słyszy.
30. Jasne oczy radują serce, radosna nowina odświeża kości.
31. Ucho posłuszne zbawiennej radzie pomiędzy mędrcami przebywa.
32. Odrzucić wskazówki - to sobą pogardzić, zdobywa się mądrość - słuchaniem uwag.
33. Bojaźń Pańska jest szkołą mądrości, pokora poprzedza sławę.

***

SFERA OWOCÓW

Musi drzewo, ażeby rozkwitać i rodzić,
Po liściach jak po szczeblach na powietrze wchodzić;
Chociaż soki pożywne z łona ziemi bierze,
Owocu dać nie może, tylko w wyższej sferze.
Adam Mickiewicz

***

Nie oczekuj od życia sprawiedliwości.

H. Jackson Brown, Jr. 'Mały poradnik życia' 

Patron Dnia



św. Wojciech
biskup i męczennik, główny patron Polski

 

Św. Wojciech pochodził z rodu Sławników w Czechach. Urodził się około roku 956. Przy bierzmowaniu otrzymał imię Adalbert. Po starannym wykształceniu w szkole katedralnej w Magdeburgu Został biskupem Pragi. W skutek waśni rodowych opuścił Pragę i za pozwoleniem papieża wstąpił do benedyktyńskiego opactwa św. Bonifacego w Rzymie, i złożył tam śluby. Na polecenie papieża wrócił do Pragi, ale musiał ją powtórnie opuścić. Przybył do Polski, na dwór króla Bolesława Chrobrego i z jego pomocą wyruszył głosić Ewangelię pogańskim Prusom. Został zabity 23 kwietnia 997 roku. Jego ciało wykupiono i złożono w Gnieźnie, które stało się siedzibą pierwszej metropolii w Polsce.

jutro: św. Fidelisa

wczoraj
dziś
jutro