logo
Poniedziałek, 10 maja 2021 r.
imieniny:
Antoniny, Izydory, Jana, Solange – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
skrzynka intencji
___________________
 
 reklama
 

„Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł,

których Ja dokonuję, owszem i większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca” (J 14, 12).

 

Intrygujące słowa! Czy można dokonywać takich dzieł jakich dokonał Jezus? Jakby tego było mało Jezus jeszcze dodaje: „owszem i większe od tych uczyni”. Czy to jest możliwe? Gdy czyta się żywoty niektórych świętych, to można powiedzieć, że niektórzy z nich uczynili więcej cudów aniżeli Jezus. Świętemu Patrykowi np. oprócz wielu uzdrowień przypisuje się kilkanaście cudów wskrzeszenia umarłych. Ewangeliści podają tylko kilka cudów wskrzeszenia umarłych dokonanych przez Jezusa. Ponadto Jezus ograniczył swoją misjonarską działalność tylko do terytorium Palestyny, podczas gdy Jego apostołowie i inni misjonarze zgodnie z Jego nakazem poszli nauczać na cały świat. Podczas swojej trzyletniej działalności Jezus nie zdobył wielu zwolenników, jak to wynikało z Jego procesu przed Piłatem. Większość ludzi krzyczała: „Ukrzyżuj Go”.

 

Celem życia Jezusa na ziemi było zbawienie ludzi, stąd Pan Bóg w swojej mądrości tak kierował życiem swojego Syna, że On uczynił wystarczająco dużo cudów, aby potwierdzić swoją misję, ale nie na tyle, aby nimi ludzi przytłoczyć, tak żeby wbrew sobie uwierzyli. Cuda nie zmuszały do wiary. Pozostało jeszcze miejsce na tzw. pragnienie serca i wolny wybór człowieka. Dobrzy ludzie uznali je za znaki od Boga, podczas gdy ci, którzy nie chcieli uwierzyć i nawrócić się żądali jakichś dodatkowych znaków z nieba. Gdyby Jezus uczynił więcej spektakularnych cudów, czy wtedy kapłani i faryzeusze ośmielili się doprowadzić do Jego śmierci? Jak wtedy dokonałoby się zbawienie?

 

Przywódcy narodu na pewno zastanawiali się nad działalnością Jezusa. Cuda, które On uczynił nie przekonały ich albo zostały pokrętnie przez nich zinterpretowane. Bez wątpienia oni tutaj ukazali złą wolę. Jednak ich przewrotne intrygi były dopuszczone przez Boga i znalazły swoje miejsce w Jego zbawczych planach. Na pewno działali nieświadomie i o tym poświadczył św. Piotr apostoł: „Lecz teraz wiem, bracia, że działaliście w nieświadomości, tak samo jak zwierzchnicy wasi. A Bóg w ten sposób spełnił to, co zapowiedział przez usta wszystkich proroków, że jego Mesjasz będzie cierpiał” (Dz 3,17-18).

 

Po wniebowstąpieniu Jezus jako człowiek, z wysokości tronu Bożego nie jest już ograniczony ziemskimi warunkami ani materialnymi wymiarami swego ludzkiego ciała. Teraz w nas i przez nas, mocą Ducha Świętego, może dokonywać dzieł większych, aniżeli wtedy, gdy żył na ziemi.

 

diakon Franciszek
diakonfranciszek@gmail.com

***

 

Biblia pyta:

Dlaczego jeden dzień góruje nad drugim, chociaż światło wszystkich dni roku pochodzi od słońca?
Syr 33,7

***

Roztropne mówienie i milczenie,  Syr 20

1 Bywa upomnienie, ale nie w porę, niejeden milczy, a jednak jest mądry.
2 O ileż lepiej jest upomnieć, niż trwać w gniewie.
3 Kto uznaje swój błąd, ustrzeże się szkody.
4 Czym jest pożądanie eunucha, by dziewczynę pozbawić dziewictwa, tym jest przeprowadzanie sprawiedliwości przemocą.
5 Niejeden milczący został uznany za mądrego, a innego skutkiem wielomówstwa znienawidzono.
6 Jeden milczy, bo nie wie, co odpowiedzieć, a drugi milczy, gdyż umie [czekać na] stosowną chwilę.
7 Człowiek mądry milczeć będzie do chwili odpowiedniej, a chełpliwy i głupi ją lekceważy.
8 Kto w mówieniu miarę przebiera, odrazę budzić będzie, a ten, co na wszystko sobie pozwala, popadnie w nienawiść.

Dziwne sprzeczności, Syr 20

9 Czasem powodzenie przynosi człowiekowi nieszczęście, a niespodziewany zysk wychodzi na szkodę.
10 Bywa podarunek, który ci nie daje pożytku, i bywa też taki, który podwójną przyniesie ci korzyść.
11 Zdarza się poniżenie z powodu chwały, a znajdzie się taki, który po uniżeniu podniesie głowę.
12 Czasem ktoś kupuje wiele za małe pieniądze, a płaci za to siedem razy więcej.
13 Mędrzec słowami zdobywa sobie miłość, a uprzejmości głupich będą wzgardzone.
14 Podarunek nierozumnego nie przyniesie ci pożytku, ma on bowiem wiele oczu, zamiast jednego;
15 mało on daje, a wymawia wiele, otwiera swe usta jak herold, dzisiaj pożycza, a jutro żądać będzie zwrotu: obrzydły jest taki człowiek!
16 Głupiec powiada: "Nie mam przyjaciela i nie ma wdzięczności za moje dobrodziejstwa,
17 ci, którzy jedzą mój chleb, mają złośliwy język". Ileż razy i jakże wielu śmiać się z niego będzie!

Panuj nad językiem! Syr 20

18 Lepiej się potknąć na gruncie pod nogami niż o [wybryk] języka; tak więc na złych upadek przyjdzie prędko.
19 Jak człowiek niemiły, tak opowiadanie w niestosownym czasie, będzie ono stale na ustach ludzi bez wychowania.
20 Przysłowie [usłyszane] z ust głupiego będzie odrzucone, nie wypowie go bowiem w chwili stosownej.
21 Niejednego niedostatek powstrzymuje od grzeszenia i nie ma on wyrzutów sumienia w czasie swego odpoczynku.
22 Niejeden z powodu wstydu gubi swoją duszę i zatraca ją przez wzgląd na głupiego.
23 Niejeden też z powodu wstydu zrobił obietnicę przyjacielowi i niepotrzebnie uczynił go sobie wrogiem.

Kłamstwo, Syr 20

24 Kłamstwo jest złym nawykiem człowieka i jest ono stale na ustach ludzi źle wychowanych.
25 Lepszy złodziej niż ten, co stale kłamstwem się posługuje, obydwaj zaś zgubę odziedziczą w spadku.
26 Wzgarda zazwyczaj towarzyszy kłamcy, a hańba stale ciąży na nim.
27 Mędrzec wsławia się swoją mową, a człowiek rozumny podoba się władcom.
28 Kto uprawia ziemię, podwyższy swe sterty, a kto się podoba władcom, zmaże przestępstwa.
29 Upominki i dary zaślepiają oczy mądrych i jak kaganiec na ustach tłumią nagany.
30 Mądrość ukryta i skarb niewidoczny, jakiż pożytek z obojga?
31 Lepiej postępuje człowiek, co ukrywa swoją głupotę, niż ten, co tai swą mądrość.

Patron Dnia



św. Solange
 
dziewica i męczennica

Św. Solange, patronka prowincji Berry we Francji w Villemont nidaleko Bourges w IX wieku. Od biednych ale pobożnych rodziców dziecko przejęło głęboką pobożność. Legenda głosi, że jakom siedmioletnia dziewczynka uczyniła śluby czystości. Gdy dorosła, powierzono jej pilnowanie owiec. Lubiła zwierzęta i umiała się z nimi obchodzić. Niebiosa obdarzyły ją mocą uzdrowicielską; uleczyła wielu chorych, a sława jej rozeszła się po całym kraju. Był rok 880. Pewnego dnia, gdy Solange jak zwykle pasła swoją trzódkę, Bernard, syn hrabiego z Poitiers, zobaczył ją i usiłował porwać na swojego konia. Solange stawiła opór. W czasie szamotania dziewczyna ześlizgnęła się z konia, ale upadła tak nieszczęśliwie, że została poważnie ranna. Uniesiony szatańską złością Bernard dobył miecza i zabił ją na miejscu. W roku 1281 na cmentarzu kościoła Saint-Martin-du-Cros wzniesiono ołtarz ku jej czci. Legenda głosi, że pchnięta mieczem wstała i niosąc w ręku swoją głowę doszła aż do tego kościoła. Pole, na którym zwykła się modlić, nazwano ,,polem św. Solange". Wierni modlą się do niej w czasie suszy.

jutro
: św. Franciszka di Girolamo

wczoraj
dziś
jutro