logo
Środa, 25 maja 2022 r.
imieniny:
Borysa, Magdy, Marii-Magdaleny, Bedy, Grzegorza – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Katoflix

skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama

katolicyzm

3. Niedziela Wielkanocna, rok C

"...Jezus stanął na brzegu,
jednakże uczniowie nie wiedzieli,
że to był Jezus..." (J 21,4)

I nam się zdarza nieudany połów. Zły dzień. Pomimo trudu, wracasz z pustymi rękami. Smutny, zły, rozgoryczony... Bo wierzyłeś, że jeśli chcesz dobrze, to się uda. Jeśli intencje są dobre, to musi wyjść. Że musi wyjść... Puste sieci odbierasz jako zdradę. Zdradę Boga, który nie docenił twego dobra. Nie przyszedł na umówione spotkanie. Nie stanął obok ciebie. Nie pomógł...

"...Jezus stanął na brzegu
jednakże uczniowie nie wiedzieli
że to był Jezus..."

I nam się zdarza nieudany połów. Zły dzień... Zabierasz innych ze sobą, by ich zachwycić Bogiem. Tymczasem organista fałszował, ksiądz przynudzał, dzieci przeszkadzały. Albo na Emaus sypał śnieg. Jak zmarzniętymi dłońmi udowodnić, że Bóg jest obok nas? Że Bóg jest?

"...Jezus stanął na brzegu
jednakże uczniowie nie wiedzieli
że to był Jezus..."

I nam się zdarza nieudany połów. Zły dzień. Jakby Boga wystraszył deszcz...
...A tymczasem On stoi na brzegu i czeka na twój powrót. Więc choćbyś wrócił z pustymi sieciami - to nie jest ważne. To drobiazg. Tylko twoja duma robi z tego problem. A ważne jest tylko to, że do Niego wracasz....

"...Jezus stanął na brzegu
jednakże uczniowie nie wiedzieli
że to był Jezus..."

I nam się zdarza nieudany połów. Zły dzień... A Jezus stoi na brzegu i na to pozwala. Bo wie, że jesteś z Nim. A tylko o to w życiu chodzi... Więc możesz wrócić z pustymi sieciami. On je napełni jednym gestem...
Nie znaczy to jednak, że nie musisz się trudzić. Znaczy to, że żaden twój trud nie idzie na marne. Jeżeli wrócisz z pustymi sieciami - ale wrócisz - On uczyni cud.
...Tylko że dla ciebie nie będzie oklasków. Nie poszło na twoje konto. Sam nie dałeś rady... A może to właśnie chciał ci Jezus na brzegu powiedzieć, gdy czekał?

"...A kiedy zeszli na ląd,
ujrzeli żarzące się na ziemi węgle,
a na nich ułożoną rybę oraz chleb..."

Bogumiła Szewczyk
bog-szew@wp.pl 
 
***
 
Biblia pyta:


Dla człowieka skąpego bogactwa nie są dobrem, a sknerze na co pieniądze?
Syr 14,3

***

Pieśń nad Pieśniami, 5 i 6
Pieśń czwarta

Oblubienica:
2 Ja śpię, lecz serce me czuwa: Cicho! Oto miły mój puka! "Otwórz mi, siostro moja, przyjaciółko moja, gołąbko moja, ty moja nieskalana, bo pełna rosy ma głowa i kędziory me - kropli nocy".
3 "Suknię z siebie zdjęłam, mam więc znów ją wkładać? Stopy umyłam, mam więc znów je brudzić?"
4 Ukochany mój przez otwór włożył rękę swą, a serce me zadrżało z jego powodu.
5 Wstałam, aby otworzyć miłemu memu, a z rąk mych kapała mirra, z palców mych mirra drogocenna - na uchwyt zasuwy.
6 Otworzyłam ukochanemu memu, lecz ukochany mój już odszedł i znikł; życie mię odeszło, iż się oddalił. Szukałam go, lecz nie znalazłam, wołałam go, lecz nie odpowiedział.
7 Spotkali mnie strażnicy, którzy obchodzą miasto, zbili i poranili mnie, płaszcz mój zdarli ze mnie strażnicy murów.
8 Zaklinam was, córki jerozolimskie: jeśli umiłowanego mego znajdziecie, cóż mu oznajmicie? Że chora jestem z miłości.

Chór:
9 Jakiż to jest ten twój miły z najmilszych, o najpiękniejsza z niewiast? Jakiż to jest ten twój miły z najmilszych, że nas tak zaklinasz?

Oblubienica:
10 Miły mój śnieżnobiały i rumiany, znakomity spośród tysięcy.
11 Głowa jego - najczystsze złoto, kędziory jego włosów jak gałązki palm, czarne jak kruk.
12 Oczy jego jak gołębice nad strumieniami wód. Zęby jego wymyte w mleku spoczywają w swej oprawie.
13 Jego policzki jak balsamiczne grzędy, dające wzrost wonnym ziołom. Jak lilie wargi jego, kapiące mirrą najprzedniejszą.
14 Ręce jego jak walce ze złota, wysadzane drogimi kamieniami. Tors jego - rzeźba z kości słoniowej, pokryta szafirami.
15 Jego nogi - kolumny z białego marmuru, wsparte na szczerozłotych podstawach. Postać jego [wyniosła] jak Liban, wysmukła jak cedry.
16 Usta jego przesłodkie i cały jest pełen powabu. Taki jest miły mój, taki jest przyjaciel mój, córki jerozolimskie!

Chór:
1 Dokąd odszedł twój umiłowany, o najpiękniejsza z niewiast? W którą zwrócił się stronę miły twój, byśmy go wraz z tobą szukały?

Oblubienica:
2 Miły mój zszedł do swego ogrodu, ku grzędom balsamicznym, aby paść stado swoje w ogrodach i zbierać lilie.
3 Jam miłego mego, a mój miły jest mój, on stado swoje pasie wśród lilii.

Oblubieniec:
4 Piękna jesteś, przyjaciółko moja, jak Tirsa, wdzięczna jak Jeruzalem, groźna jak zbrojne zastępy.
5 Odwróć ode mnie twe oczy, bo niepokoją mnie. Włosy twoje jak stado kóz falujące na górach Gileadu.
6 Zęby twoje jak stado owiec wychodzących z kąpieli, każda z nich ma bliźniaczą, nie brak żadnej.
7 Jak okrawek granatu skroń twoja, za twoją zasłoną.
8 Sześćdziesiąt jest królowych i nałożnic osiemdziesiąt, a dziewcząt bez liczby,
9 [lecz] jedyna jest moja gołąbka, moja nieskalana, jedyna swej matki, wybrana swej rodzicielki.

Chór:
Podziwiają ją dziewczęta i zwą ją szczęśliwą, królowe i nałożnice ją wysławiają:
10 "Kimże jest ta, która świeci z wysoka jak zorza, piękna jak księżyc, jaśniejąca jak słońce, groźna jak zbrojne zastępy?"
11 Zeszłam do ogrodu orzechów, by spojrzeć na świeżą zieleń doliny, by zobaczyć, czy rozkwita krzew winny, czy w kwieciu są już granaty.
12 Niespodziewanie znalazłam się wśród wozów książęcego orszaku.

Patron Dnia



św. Grzegorz VII
 
papież

Hildebrand urodził się w Toskani ok. roku 1028. Wstąpił do sławnego opactwa benedyktyńskiego w Cluny. Był doradcą kilku papieży. W roku 1073 został wybrany papieżem i przyjął imię Grzegorz VII. Przystąpił do reformy Kościoła, ale napotkał opór cesarza Henryka IV. Umarł na wygnaniu w Salerno 25 maja 1085 roku. Jego ostatnie słowa były: "Umiłowałem sprawiedliwość, a nienawidziłem nieprawości, dlatego umieram na wygnaniu". Klęska Św. Grzegorza była pozorna. Jego zasady przyjęły się wkrótce w całym Kościele.

jutro: św. Filipa Nereusza

wczoraj
dziś
jutro