logo
Piątek, 25 września 2020 r.
imieniny:
Aureli, Kamila, Kleofasa, Władysława – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama
 
Z niedzielnej Ewangelii...
17. Niedziela Zwykła, rok A
 
 
"...Uradowany poszedł, sprzedał wszystko co miał
i kupił tę rolę... (Mt 13,44)

Są rzeczy, które naprawdę chciałbyś mieć... Dlatego dłużej pracujesz, oszczędzasz, szukasz. Dlatego marzysz, czekasz, starasz się. Dlatego tyle w tobie radości, gdy dostaniesz...

"Uradowany poszedł, sprzedał wszystko co miał
i kupił tę rolę..."

Są rzeczy, które naprawdę chciałbyś mieć... I wtedy wszystko inne staje się drobne, mniej ważne, niewystarczające. Wtedy wszystko byś dał za tamto jedno. Wtedy nie jest ci żal oddać, rozdać, sprzedać. Nawet zgubić...

"...Uradowany poszedł, sprzedał wszystko co miał
i kupił tę rolę..."

Są rzeczy, które naprawdę chciałbyś mieć... Teraz. Więc Boga odkładasz na później. Odstawiasz na boczny tor. Żeby droga była wolna. Żeby nie przeszkadzał, nie zabierał drogocennego czasu... Bo właśnie rysują się pewne możliwości... Bo właśnie teraz...

"...Uradowany poszedł, sprzedał wszystko co miał
i kupił tę rolę..."

Są rzeczy, które naprawdę chciałbyś mieć. Skarb ukryty w roli... Ale kiedy już sprzedasz wszystko, kupisz wszystko, zdobędziesz, posiądziesz - może się okazać, że będzie za późno. Za późno, żeby zdobyć największy Skarb. Jedyny Skarb wart twojego życia, twojego czasu, twojego zachodu. Ten, odrzucony na boczny tor. Ten, któregoś nie docenił, gdyż miałeś zbyt wiele czasu. Zbyt wiele czasu dla świata...

"...Królestwo Niebieskie podobne jest do skarbu
ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek..."

Teresa 
bog-szew@wp.pl
***
 

Litania do Świętej Anny – odmów

 

***

Człowiek pyta?

Cóż mam uczynić z Jezusem, którego nazywają Mesjaszem?
Mt 27:22

***

 

KSIĘGA III, O wewnętrznym ukojeniu
Rozdział XVI. O TYM, ŻE PRAWDZIWEGO UKOJENIA SZUKAĆ MOŻNA TYLKO W BOGU

 
1. Czego mogę pragnąć, o czym pomyśleć dla zdobycia szczęścia, tego nie oczekuję tutaj, ale w przyszłości. Bo choćbym sam jeden miał całe szczęście świata i mógł używać wszystkiego, co dobre na ziemi, jedno jest pewne, że nie mogłoby to trwać długo.

Dlatego, duszo moja, nie możesz zażywać zupełnego, szczęścia i doskonałego ukojenia jak tylko w Bogu, pocieszycielu ubogich i pokrzepieniu pokornych Ps 77(76),3-4. Poczekaj trochę, duszo, poczekaj na to, co Bóg ci obiecał, a będziesz miała w niebie obfitość wszystkiego.

Jeżeli zbyt żarłocznie rzucisz się na teraźniejsze, stracisz wieczne i niebieskie. Używaj doczesności, ale pragnij wieczności. Nie zdołasz się nasycić niczym, co doczesne, bo nie do używania świata jesteś stworzona.

2. Nawet gdybyś zdobyła wszystkie rzeczy, jakie są stworzone, nie mogłabyś osiągnąć szczęścia i zadowolenia. Tylko w Bogu, który wszystko stworzył, zawiera się całe twoje szczęście i ukojenie, nie takie, jakie wyobrażają sobie i wychwalają głupcy zakochani w tym świecie, ale jakiego oczekują dobrzy słudzy Chrystusa i jakiego przedsmak znają ludzie uduchowieni i czystego serca, którzy już jakby przebywają w niebie Flp 3,20.

Marne i krótkotrwałe jest ludzkie szczęście. Błogosławione i prawdziwe jest to szczęście, które w głębi zaszczepia nam prawda. Człowiek pobożny wszędzie nosi w sobie swojego pocieszyciela Jezusa i mówi do Niego: Bądź ze mną, Panie Jezu, zawsze i wszędzie.

Niech to mi będzie szczęściem, że chętnie zrzekam się wszelkiego ludzkiego szczęścia Hi 6,10. A gdyby mi zabrakło Twojej pociechy, niech Twoja wola i Twoja sprawiedliwa próba będą mi największą pociechą. Bo nie na wieki się gniewasz i nie wiecznie będziesz mi groził Ps 103(102),9; Iz 57,16.

 

Tomasz a Kempis, 'O naśladowaniu Chrystusa' 

Patron Dnia



Bł. Władysław z Gielniowa
 
kapłan

Bł. Władysław urodził się w Gielniowie koło Opoczna w roku 1440. Jako student Akademii Krakowskiej przyjaźnił się ze św. Janem Kantym i bł. Szymonem z Lipnicy. Pod wpływem kazań św. Jana Kapistrana wstąpił do bernardynów i odbył nowicjat w Warszawie. Zasłynął jako wybitny kaznodzieja i twórca religijnych pieśni ludowych. Przez piętnaście lat był prowincjałem swego zakonu, dwukrotnie pielgrzymował do Rzymu o żebranym chlebie. Po złożeniu urzędu osiadł w Warszawie i tam umarł 4 maja 1505 roku. Jest patronem Warszawy.

jutro: św. Kosmy i Damiana

wczoraj
dziś
jutro