logo
Piątek, 12 sierpnia 2022 r.
imieniny:

Hilarii, Juliana, Lecha, Eupliusza – wyślij kartkę

Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Katoflix

skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama

katolicyzm

"Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę?" (Mt 16, 26).
 
Najważniejsze jest wieczne zbawienie. Nie tylko wiara lecz i zdrowy rozsądek podpowiada, że najważniejszą sprawę, cel naszego życia na ziemi, nie można pozostawiać ślepemu losowi lub przypadkowi. Tylko lekkomyślni nie ubezpieczają swojego domu np. w razie pożaru. Jednak ziemski dom jest jedynie na przeciąg tego krótkiego życia, choćby ono miało trwać 100 lat. A cóż to jest nawet milion lat wobec wieczności? Ile jest kropel wody we wszystkich oceanach, a ile kilogramów materii w całym wszechświecie? Ilość kropel wody w oceanach i materii w kosmosie może być policzona, a liczba dni w wieczności nie może być policzona, gdyż wieczność nie ma końca.

Ktoś jednak może powiedzieć, że przecież tak naprawdę nie wiemy. Może nie ma ani piekła ani nieba, a po śmierci czeka nas tylko nicość. Nawet, gdy nie mamy pewności, to kiedy w grę wchodzą nieskończone wartości, nie możemy tego zbagatelizować. Któż z nas wsiądzie do samolotu, jeśli mu powiedzą, że jest uszkodzony i może nie dolecieć do celu?

Każdy człowiek wie, że musi umrzeć, nie wie natomiast kiedy?

Życie ziemskie jest ważne, ponieważ decyduje o naszych wiecznych losach. Śmierć przerywa życie człowieka. Czeka go teraz sąd i jego wieczny los zostaje ustalony i przypieczętowany już na zawsze. Kościół, ten sąd Boga nad człowiekiem, nazywa sądem szczegółowym. Pismo Święte przedstawia nam trybunał i księgi, w których są zapisane czyny ludzkie. Jest to tylko obraz, że za swoje postępowanie musimy zdać rachunek, a śmierć może nadejść w każdej chwili. Dlatego Chrystus przynagla nas: „Czuwajcie i módlcie się w każdym czasie, bo nie znacie dnia ani godziny" (Mt 25, 13).

diakon Franciszek
diakonfranciszek@gmail.com
 
***
 

Człowiek pyta:

Cóż mamy czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boże?

J 6,28.

Patron Dnia


św. Joanna Franciszka de Chantal
zakonnica

Joanna urodziła się w Dijon, we Francji, w roku 1572. Z małżeństwa z baronem de Chantal miała sześciu synów, których pobożnie wychowała. Po śmierci męża oddała się z zapałem życiu duchowemu pod kierunkiem św. Franciszka Salezego, szczególnie poświęcając się opiece nad ubogimi i chorymi. Założyła zakon sióstr wizytek, którym mądrze i roztropnie kierowała. Zmarła w roku 1641.

jutro: św. Poncjana i Hipolita

wczoraj
dziś
jutro