logo
Piątek, 12 sierpnia 2022 r.
imieniny:

Hilarii, Juliana, Lecha, Eupliusza – wyślij kartkę

Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Katoflix

skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama

katolicyzm

"Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam” (Mt 18,26)

 

W przypowieści mowa o pieniądzach. Ale nasza prośba, nasze błaganie dotyczy różnych spraw. Okaż mi Boże cierpliwość, a stanę się lepszy. Nauczę się dobrze żyć, będę się lepiej/częściej modlił, wyjdę z tego grzechu. Każda spowiedź jest błaganiem Boga o litość. Proszę Cię Boże o cierpliwość. O cierpliwość do mnie. Przecież ciągle próbuję.

 

A po spowiedzi idziemy przez świat i warczymy na wszystkich, którzy są nam coś winni. Czasem nawet warczymy chociaż nie są winni. Łatwiej zrozumieć naszą agresję, gdy ktoś właśnie nas skrzywdził. Wściekli na niego wyżywamy się na innych. Ale dlaczego i skąd bierze się w nas agresja, skoro Bóg nam w konfesjonale wybacza nasze grzechy? Skąd się bierze nasza złość, skoro serce powinno być przepełnione radością i wdzięcznością?

 

Panie, okaż mi cierpliwość... I Bóg spokojnie czeka. Daje nam czas na przemianę. Więc to nie spotkanie z Bogiem wywołuje w nas tę agresję. To nawet nie spotkanie z naszymi współsługami, którzy są nam coś winni. Najgorsze jest spotkanie ze sobą. Z sobą samym. Jeśli w spotkaniu z Bogiem w rachunku sumienia i spowiedzi za mało jest... Boga, jeśli zamiast z Bogiem spotykamy się jedynie ze sobą, to zauważamy jedynie swoje grzechy. Zauważamy jedynie zło. Miłosierdzie Boga jest gdzieś daleko. Jest nam obce. Spotkanie w sercu jedynie ze swoim złem jest często nie do wytrzymania. I nie zawsze musi chodzić o grzechy ciężkie, o jakieś wielkie zło. Dużo bardziej denerwują nas ciągle powtarzane grzechy lekkie. To właśnie do nich najbardziej brak nam cierpliwości. Mnie przecież powinno być stać na dużo więcej.

 

Bóg ma do nas cierpliwość, ciągle nam ją okazuje. Bóg nam okazuje litość. To my sami sobie nie umiemy wybaczyć. Agresja w naszym sercu rodzi się najczęściej właśnie z tego, że sobie samym nie umiemy wybaczyć win. Żadne błaganie Boga: Okaż mi Boże cierpliwość, nie przyniesie spokoju serca, nie przyniesie ulgi, nie przyniesie ciszy, jeśli nie uwierzę, że skoro Bóg mi wybacza, to i ja sama muszę sobie wybaczyć. Wybaczenie sobie to nie jest zuchwałość. To wbrew pozorom jest pokora. To przyznanie, że nie jestem herosem. Że jestem słaba. Że dzisiaj nie stać mnie na więcej. I że Bóg mnie kocha, chociaż dzisiaj nie stać mnie na więcej. Bóg nie kocha mnie dlatego, że jestem taka piękna. Bóg kocha mnie, chociaż piękna nie jestem.

 

Panie, okaż mi cierpliwość. To dobra modlitwa. Ale dobrze modlić się dalej: Panie, pomóż mi, bym miała cierpliwość do siebie. Naucz mnie przebaczać sobie. Tylko wtedy będę umiała przebaczać innym. Tylko wtedy będę miała cierpliwość do innych.

 

Bogumiła Szewczyk
https://rozwazaniabogumily.wordpress.com

 

***

 

Człowiek pyta:

Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?
J 14,5

***


KSIĘGA III, O wewnętrznym ukojeniu
Rozdział XXXIII. O NIESTAŁOŚCI SERCA I O CELU OSTATECZNYM, JAKIM JEST OSIĄGNIĘCIE BOGA

 

1. Synu, staraj się nie ufać uczuciom; co dziś jest, szybko się odmienia. Póki żyjesz, podlegasz przemianom, choćbyś i nie chciał Rz 8,20; to jesteś wesoły, to smutny, to spokojny, to skłopotany, raz pobożny, to znów obojętny, raz pilny, to znów leniwy, raz poważny, to znów niefrasobliwy.

Ale kto mądry i pełen wewnętrznego doświadczenia, stoi ponad tą zmiennością, nie zważając na to, co czuje, ani na to, skąd powieje wiatr odmienny, lecz cały wysiłek jego ducha kieruje się ku oczekiwanemu i upragnionemu celowi.
Bo w ten sposób może pozostać jednaki i zawsze ten sam i pośród tylu wydarzeń losu zdoła spojrzeniem szybować wprost ku mnie.

2. Zaś im czystsze będzie oko Mt 6,22, tym pewniej będzie szedł przez burze życia. Lecz jakże często czystość oka się zaciemnia, bo zwraca się ono gwałtownie ku każdemu pięknu, jakie napotyka. Rzadko się zdarza człowiek całkowicie wolny od przymusu poszukiwania we wszystkim samego siebie.

Tak Żydzi przybywali do Betanii, do Marty i Marii J 11,19, nie dla samego Jezusa, lecz aby ujrzeć Łazarza J 12,9. Trzeba więc oczyszczać swój wzrok, aby stał się prosty i prawy, a omijając całą pośrednią rozmaitość świata, kierował się wprost ku mnie.

Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa

***

Nie załatwiaj niczego w gniewie.

H. Jackson Brown, Jr. 'Mały poradnik życia' 

Patron Dnia


św. Joanna Franciszka de Chantal
zakonnica

Joanna urodziła się w Dijon, we Francji, w roku 1572. Z małżeństwa z baronem de Chantal miała sześciu synów, których pobożnie wychowała. Po śmierci męża oddała się z zapałem życiu duchowemu pod kierunkiem św. Franciszka Salezego, szczególnie poświęcając się opiece nad ubogimi i chorymi. Założyła zakon sióstr wizytek, którym mądrze i roztropnie kierowała. Zmarła w roku 1641.

jutro: św. Poncjana i Hipolita

wczoraj
dziś
jutro