logo
Niedziela, 17 października 2021 r.
imieniny:
Antonii, Ignacego, Wiktora – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
___________________
 
 reklama
 

Z niedzielnej Ewangelii...
28. Niedziela Zwykła, rok B


“...Nauczycielu dobry, co mam czynić?...” (Mk 10,17)

 

Bo tak naprawdę, to nie wiemy jak żyć. Tak do końca to tego nie wiemy... Wszystko wydaje się proste, gdy dotyczy innych. Mamy wtedy tysiące dobrych rad. Ale gdy przychodzi na nas, stajemy bezradni jak małe dziecko. Co teraz robić, jak żyć?...

 

“...Nauczycielu dobry, co mam czynić?...”

 

Bo tak naprawdę, to nie wiemy jak żyć. Dlatego ciągle szukamy tych, którzy poradzą. Mistrzów, specjalistów, profesorów, trenerów. Czasem rodziców, starszych przyjaciół, psychologów. A czasem i cyganek, i wróżek. I zwykle nasza ciekawość zawęża się do spraw materialnych. Jak zarobić, jak mieszkać, jak pracować.

 

“...Nauczycielu dobry, co mam czynić?...”

 

Bo tak naprawdę, to nie wiemy jak żyć. Wciąż szukamy. Ale najważniejszych pytań nie zadajemy. Pytań, jak zdobyć to, co trwa wiecznie. Jak żyć, żeby nie utracić Boga. Jak żyć, żeby przed śmiercią nie żałować, że już nie ma czasu być lepszym... To pytanie zwykle nas nie dręczy. Nawet gdy w rachunku sumienia odkrywamy w sobie zło, rzadko konfesjonał jest miejscem na szukanie odpowiedzi, miejscem na najważniejsze rozmowy. Przychodzimy tylko “po rozgrzeszenie”.


...Bo tak naprawdę, wcale nas to nie interesuje. Wcale nie chcemy się uczyć świętości...

 

“...Nauczycielu dobry, co mam czynić,
aby osiągnąć szczęście wieczne?...”

 

Bogumiła Szewczyk
https://rozwazaniabogumily.wordpress.com

 

***

 

Biblia pyta:

Na czym polega wyższość Żyda? I jaki pożytek z obrzezania?
Rz 3,1

***

 

KSIĘGA IV, GORĄCA ZACHĘTA DO KOMUNII ŚWIĘTEJ
Rozdział I: Z JAK WIELKĄ CZCIĄ POWINNO SIĘ PRZYJMOWAĆ CHRYSTUSA

 

Głos ucznia:

8. Jeżdżą ludzie do różnych miejsc, aby odwiedzić relikwie świętych, i słuchają w podziwie o cudach, zwiedzają ogromne świątynie, całując spowite w jedwab i złoto kosteczki.

A przecież Ty jesteś tu przede mną na ołtarzu, Boże, Święty świętych, Stworzycielu ludzi, Panie zastępów.

Często popycha do tych pielgrzymek ciekawość nowych miejsc i ludzi, ale pielgrzymi niewielki, niewielki z tego pożytek dla duszy, szczególnie gdy jest to taka sobie łatwa wyprawa, podjęta bez większego kłopotu.

Tu zaś w Sakramencie Ołtarza Ty jesteś obecny cały, Boże, Bóg i człowiek Jezus Chrystus 1 Tm 2,5, tu można zerwać owoc życiodajny wiecznego zbawienia, ilekroć przystąpi się do Niego ze czcią i oddaniem. Nie przyciąga doń żadna próżność, ciekawość ani czułostkowość, ale silna wiara, ufna nadzieja i głęboka miłość.

9. O niewidzialny Stwórco świata, Boże, jakże przedziwnie do nas się odnosisz! Jak łagodny i uprzejmy jesteś dla swoich wybranych, gdy ofiarujesz im sam siebie w najświętszym Sakramencie! Przekracza to bowiem wszelki ludzki rozum, najbardziej pociąga żarliwe serca i wzrusza je najgoręcej.

Bo naprawdę wierni Tobie, ci, co przez całe życie troszczą się o poprawę, czerpią często z tego najświętszego Sakramentu wielką łaskę pobożności i umiłowanie dobra.

10.  O przedziwna, niepojęta łasko Sakramentu, którą znają tylko wierni słudzy Chrystusa! Niewierni zaś i pozostający pod władzą grzechu poznać jej nie mogą. W tym Sakramencie zawiera się pełnia łaski, a dusza odzyskuje w nim utracone dobro, on przywraca jej piękno zniekształcone przez grzech.

A tak wielka jest niekiedy ta łaska, że dzięki pełni skupionego zachwycenia nie tylko dusza, ale i słabe ciało odczuwa przypływ nowych sił.

11. Jakże więc należy żałować, jak ubolewać nad naszą oziębłością i niedbalstwem, że nie śpieszymy gorliwiej na przyjęcie Chrystusa, w którym jest cała zasługa i nadzieja przyszłego zbawienia. On bowiem jest uświęceniem i odkupieniem naszym 1 Kor 1,30, on radością pielgrzymujących na ziemi i wieczna szczęśliwością świętych.

Jaka szkoda, że wielu ludzi tak rzadko zwraca się ku tej zbawiennej tajemnicy, która uwesela niebo i utrzymuje cały wszechświat. O jakaż to ślepota i zakamieniałość serc ludzkich, że nie cenią bardziej tego niewypowiedzianego daru, a dlatego właśnie, że można go mieć na co dzień, odwracają się nawet od niego!

12. Przypuśćmy, że ten najświętszy Sakrament umieszczony byłby tylko w jednym sanktuarium i konsekrowany tylko przez jednego kapłana na świecie, pomyślmy, jakie pchałyby się tam tłumy, jakże oblegano by tego kapłana, aby ujrzeć, jak odprawia to Boskie misterium.

A tymczasem tylu jest kapłanów i w tylu miejscach ofiarowuje się nam Chrystus, aby okazała się tym większa łaskawość i miłość Boga do człowieka, im szerzej rozchodzi się po świecie Komunia święta.

Dzięki Ci, Jezu, wieczny Pasterzu, który nas, biedaków i wygnańców raczysz pokrzepiać swoim drogocennym Ciałem i Krwią i zachęcasz nas do przyjęcia tej tajemnicy własnymi słowami:

 

Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy obciążeni jesteście, a ja was pokrzepię Mt 11,28.

 

Tomasz a Kempis, 'O naśladowaniu Chrystusa'

***

Myj zęby, zanim włożysz krawat.

H. Jackson Brown, Jr. 'Mały poradnik życia'  

Patron Dnia



św. Ignacy Antiocheński
 
biskup i męczennik

Św. Ignacy był drugim następcą św. Piotra na biskupstwie w Antiochii. Za czasów cesarza Trajana został skazany na pożarcie przez dzikie zwierzęta. W tym celu wysłano go do Rzymu. Z drogi pisał listy do gmin chrześcijańskich wyrażając w nich gorące pragnienie męczeństwa. Listy te są ważnym dokumentem wiary pierwotnego Kościoła. Św. Ignacy osiągnął koronę męczeństwa w Rzymie około roku 107. Imię jego wymienia się w Kanonie rzymskim.

jutro: św. Łukasza

wczoraj
dziś
jutro