logo
Niedziela, 17 października 2021 r.
imieniny:
Antonii, Ignacego, Wiktora – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
___________________
 
 reklama
 
"W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają:
bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu" (Łk 10,7)

W pierwszej chwili zdania te wydają się złym pomysłem i to z różnych powodów. Uczniowie wysłani przez Jezusa według nas są na tyle ważni, że każdy chciałby ich mieć choć na chwilę w swoim domu. Powinni więc właśnie chodzić z domu do domu, żeby wszystkich zadowolić. Tym bardziej, że gospodarze domu mieli ich żywić. Dlaczego miał ten obowiązek spadać na jednego, skoro uczniowie nauczali wszystkich dokoła?

To może być punkt widzenia ludzi, do których uczniowie przychodzą. Ale Jezus przekazuje swoje rady uczniom, których posyła przed sobą, a nie mieszkańcom. To uczniowie mają przemyśleć po co tam idą. Mają być przechodniami, którzy przygotowują drogę Jezusowi. Nie idą, żeby się gdzieś zadomowić, żeby znaleźć dla siebie spokojne miejsce na przyszłość. "Nie przechodźcie z domu do domu" oznacza po prostu: nie szukajcie lepszego miejsca dla siebie. Zatrzymajcie się w pierwszym miejscu, gdzie was przyjmą. Nie wyszukujcie bogatszego domu i lepszego jedzenia. Macie jeść to, co wam podadzą. Warunki nie mogą mieć żadnego znaczenia. Uczniowie mają być ciągle w drodze, jak Jezus, który nie ma własnego domu. To dlatego mają nie brać ze sobą trzosa, ani torby, ani nic, co nie jest konieczne, a może kusić zatrzymaniem się na dłużej i szukaniem wygód. Może też kusić zbieraniem darów, wynagrodzeń za uzdrawianie, nauczanie i inne czynności apostolskie. Jezus mówi wyraźnie, że za tę pracę należy im się tylko posiłek i ze spokojem mogą ten posiłek przyjąć.

Nas też Bóg posyła do innych, podobnie jak Jezus swoich uczniów. Te zalecenia są także dla nas. Na mocy chrztu każdy z nas przecież ma obowiązki misyjne. Ale nasze apostolstwo ma być prostowaniem ścieżek na spotkanie z Bogiem. Nie może być szukaniem jak najlepszego miejsca dla siebie, miejsca, gdzie nas najszybciej zauważą, najbardziej pochwalą, najlepiej wynagrodzą. Mamy iść tam, gdzie jest taka potrzeba, nie przebierać, nie grymasić, nie wybrzydzać. Jezus urodził się przecież w stajence. I chce przyjść do każdego człowieka, bez względu na to w jakich warunkach przyszło mu żyć.

Bogumiła Szewczyk
https://rozwazaniabogumily.wordpress.com 
 
***
 
Sławimy pieśnią twój triumf, Łukaszu,
Zdobyty męką i krwią purpurową,
I podziwiamy zwieńczenie nagrodą
Za twe zasługi.

Natchniony Duchem, z miłością i wiedzą
Objawiasz światu naukę Chrystusa
I miłosierdzie Dobrego Pasterza
W przedziwnych dziełach.

Z przezorną troską spisałeś nam dzieje
I uczniów Pana chwalebne uczynki,
A także sprawy młodego Kościoła,
Co w przyszłość wiodą.

O towarzyszu i świadku naoczny
Wielkości Pawła i jej naśladowco,
Dopomóż serce rozpalić miłością
Chrystusa Pana.

Lekarzu, przybądź z pomocą w cierpieniach,
Umocnij wiarę, by ulgę przyniosła
I wreszcie Boga w radości bez kresu
Osiągnąć dała. Amen.

***

Biblia pyta:

Myślę o tym, co każdy z was mówi: Ja jestem Pawła, a ja Apollosa; ja jestem Kefasa, a ja Chrystusa.
Czyż Chrystus jest podzielony? Czyż Paweł został za was ukrzyżowany? Czyż w imię Pawła zostaliście ochrzczeni?

1 Kor 1, 12-13

***

 

KSIĘGA IV, GORĄCA ZACHĘTA DO KOMUNII ŚWIĘTEJ
Rozdział IX, O TYM, ŻE SIEBIE I WSZYSTKO SWOJE MAMY OFIAROWAĆ BOGU I MODLIĆ SIĘ ZA WSZYSTKICH

Głos ucznia

1. Panie, wszystko, co w niebie i co na ziemi, jest Twoje 1 Krn 29,11. Pragnę ofiarować Ci siebie w dobrowolnej ofierze i zostać Twoim na zawsze Pwt 16,10. Panie, w prostocie serca oddaję się dzisiaj Tobie w stałą niewolę i uległość na ofiarę ku Twojej wiecznej chwale 1 Krn 29,17.

Przyjmij mnie razem ze świętą ofiarą Twojego najdroższego Ciała, którą dzisiaj w niewidzialnej obecności i asyście aniołów składam na zbawienie moje i całego Twojego ludu.

2. Panie, ofiaruję Ci na tym błagalnym ołtarzu wszystkie grzechy i przewinienia Iz 60,7, jakich się dopuściłem wobec Ciebie i wobec Twoich świętych aniołów od dnia, kiedy mogłem zgrzeszyć po raz pierwszy, aż do tej chwili, zapal je wszystkie razem i przepal ogniem Twojej miłości.

Zmaż wszystkie plamy moich grzechów, oczyść moje sumienie z brudu i przywróć mi łaskę, którą przez grzech utraciłem, przebacz mi wszystko bez wyjątku i przygarnij mnie do siebie litośnie Hbr 9,14; 1 J 1,7.9 z pocałunkiem pokoju.

3. Cóż mam począć z moimi grzechami? Mogę tylko wyznać je z pokorą i żałować, i błagać nieustannie o zmiłowanie 1 J 1,9. Proszę, wysłuchaj mnie miłośnie, kiedy tak stoję przed Tobą, Boże.

Brzydzę się moimi grzechami, nie chce już brnąć w nie dalej, ale żałuję i będę żałował, póki życia, gotów pokutować i wedle możności je naprawić.

Odpuść mi, Boże, odpuść mi grzechy dla świętego Twojego imienia Ps 25(24),11.18 i ratuj moją duszę, którą odkupiłeś swoją drogocenną krwią 1 P 1,18-19. Oto powierzam się Twojemu miłosierdziu, składam siebie w Twoje ręce. Postępuj ze mną tak, jak dyktuje Ci Twoja dobroć, a nie moja wina 1 Mch 13,46.

4. Oddaję Ci także wszystko, co uczyniłem dobrego, chociaż tak mało tego i tak niedoskonałe, a Ty popraw to i uświęć, przyjmij to moje małe dobro łaskawie, uczyń je miłym sobie i podnoś zawsze ku lepszemu, doprowadź mnie, człowieka leniwego i bezużytecznego, do błogosławionego celu.

5. Ofiaruję Ci także wszystkie pobożne pragnienia wiernych, trudy rodziców, przyjaciół, braci, sióstr, wszystkich moich bliskich i tych, którzy uczynili coś dobrego mnie lub innych dla Twojej miłości, i tych także, którzy oczekują moich modlitw i Mszy za siebie i za swoich bliskich i proszą o nie.

I ci, co żyją jeszcze, i ci, co już umarli, niech wszyscy zaznają pomocy łaski Twojej, daru pociechy, obrony w niebezpieczeństwie, uwolnienia od kary, a wyrwani z mocy zła, niech dziękują radośnie.

6. Ofiaruję Ci także prośby i ofiary błagalne szczególnie za tych, którzy mnie obrazili, zasmucili lub niesłusznie osądzili, wyrządzili mi krzywdę albo przykrość.

A także za tych wszystkich, których ja kiedykolwiek zasmuciłem, uraziłem, posądziłem i obrażałem w słowach i uczynkach, świadomie lub bezwiednie. Zgładź grzechy nas wszystkich razem i nasze wzajemne urazy. Usuń, Panie, z naszych serc podejrzliwość, nieżyczliwość, gniew i niezgodę, i wszystko, co może być przeszkodą w miłości i umniejszeniem braterskiej przyjaźni.

Zmiłuj się, zmiłuj, Panie Ps 123(122),3, okaż miłosierdzie tym, którzy Cię proszą, udziel łaski tym, którzy jej potrzebują. Uczyń nas takimi, abyśmy stali się godni korzystać z Twojej łaski i zdążać do życia wiecznego. Amen.

Tomasz a Kempis, 'O naśladowaniu Chrystusa'

 

***

 

Raz do roku pojedź gdzieś, gdzie jeszcze nie byłeś.

H. Jackson Brown, Jr. 'Mały poradnik życia' 

Patron Dnia



św. Ignacy Antiocheński
 
biskup i męczennik

Św. Ignacy był drugim następcą św. Piotra na biskupstwie w Antiochii. Za czasów cesarza Trajana został skazany na pożarcie przez dzikie zwierzęta. W tym celu wysłano go do Rzymu. Z drogi pisał listy do gmin chrześcijańskich wyrażając w nich gorące pragnienie męczeństwa. Listy te są ważnym dokumentem wiary pierwotnego Kościoła. Św. Ignacy osiągnął koronę męczeństwa w Rzymie około roku 107. Imię jego wymienia się w Kanonie rzymskim.

jutro: św. Łukasza

wczoraj
dziś
jutro