logo
Czwartek, 06 maja 2021 r.
imieniny:
Beniny, Filipa, Jakuba, Judyty – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
o. Dariusz W. Andrzejewski CSSp
Sakrament Miłości
materiał własny
 


Posynodalna Adhortacja Apostolska papieża Benedykta XVI „Sacramentum Caritatis” - o Eucharystii jako źródle - szczycie życia i misji Kościoła Powszechnego została zaprezentowana w Watykanie 13 marca 2007 r.
„Sacramentum Caritatis” (Sakrament Miłości) - to tytuł opublikowanego papieskiego dokumentu. W Biurze Prasowym Stolicy Apostolskiej przedstawili go: Sekretarz Generalny Synodu Biskupów ks. abp Nikola Eterović i patriarcha Wenecji ks. kard. Angelo Scola, który na synodalnym zgromadzeniu ogólnym poświęconym Eucharystii (2-23 października 2005 r.) był relatorem generalnym.
 
Ojciec Św. Benedykt XVI jako tytuł adhortacji wybrał słowa św. Tomasza z Akwinu - „Sacramentum Caritatis” czyli „Sakrament Miłości” i w ten sposób posynodalna adhortacja apostolska jest jakby kontynuacją i podejmuje idee jego pierwszej encykliki „Deus caritas est”.
 
Eucharystia została przedstawiona jako sakrament Bożej Miłości, jako akcja liturgiczna, która daje nam doświadczyć tej miłości” – zuważył w czasie oficjalnej prezentacji papieskiego dokumentu ks. kard. Angelo Scola. Ta miłość zadziwia i nadal budzi zdumienie. Zdumiała dwunastu apostołów, gdy Jezus pochylił się, by umyć im nogi, umiłowawszy ich aż do końca. Zdumiała uczniów z Emaus przy łamaniu chleba.
 
W ten sposób Eucharystia, zostaje nam dana również dzisiaj, po dwóch tysiącach lat, jako droga dostępna dla ludzi naszych czasów, aby doświadczyli miłości prawdziwej, pięknej miłości, i aby nauczyli się tej miłości. Tych dwóch rzeczy bardzo potrzeba w naszych czasach” - dopowiedział ks. kard. Scola.
 
Ojciec św. Benedykt XVI w ogłoszonej adhortacji apostolskiej m.in. dotyka sakramentu kapłaństwa, który ściśle powiązany jest z Eucharystią. „Nieocenionym bogactwem” nazywa celibat kapłanów w ogłoszonej posynodalnej adhortacji apostolskiej „Sacramentum Caritatis”. Papież napisał także w dokumencie, że wolny wybór celibatu, dokonywany przez każdego księdza, jest wyrazem „oddania siebie samego Królestwu Chrystusa”. Ojciec św. przypomniał również w swej pierwszej adhortacji, poświęconej Eucharystii, że Jezus Chrystus żył do końca, aż do ukrzyżowania w czystości.
 
To - podkreślił papież - jest trwałym punktem odniesienia, aby zrozumieć prawdziwy sens tradycji Kościoła. Jednak według Benedykta XVI nie wystarczy pojąć celibat kapłański „tylko w funkcjonalny sposób”, gdyż „w rzeczywistości celibat ten stanowi specjalne ukształtowanie stylu życia na wzór samego Chrystusa”.
 
Dla nas Polaków i dla całej Europy bardzo ważny jest dzisiaj silny głos Ojca św. Benedykta XVI w obronie życia! Benedykt XVI wzywa polityków chrześcijańskich do przeciwstawiania się prawu godzącemu w życie poczęte!
Katoliccy politycy, świadomi ich wielkiej odpowiedzialności przed społeczeństwem, nie mogą głosować na prawo, które jest przeciwne ludzkiej naturze” - kategorycznie stwierdził papież Benedykt XVI w ogłoszonej posynodalnej adhortacji apostolskiej „Sacramentum Caritatis”. Wezwał szczególnie parlamentarzystów wszystkich krajów chrześcijańskich do „życiowej konsekwencji” i zdecydowanego wsparcia prawa szanujacego „podstawowe wartości, takie jak szacunek dla życia ludzkiego i małżeństwa jako związku meżczyzny i kobiety”!
Tym samym uciął wszelkie wątpliwe dyskusje wśród polskich parlamentarzystów i stanowczo potwierdził jasne i niezmienne stanowisko Kościoła!
 
W dokumencie tym papież, nawołuje wszystkich katolików, którzy pełnią role społeczne do odważnego i „publicznego manifestowania swojej wiary”. Zdaniem papieża taka „manifestacja” jest konieczna zwłaszcza w chwilach „podejmowania decyzji politycznych o charakterze fundamentalnym”.
 
W adhortacji apostolskiej papież wyraźnie opowiada się także za śpiewem gregoriańskim w liturgii, uznając go za najbardziej odpowiedni w Kościele. Napisał: „nie możemy powiedzieć, że w liturgii jeden śpiew równa się drugiemu”. Dlatego według ojca św. należy „unikać ogólnej improwizacji, czy też wprowadzania gatunków muzycznych, nie szanujących sensu liturgii”.
 
Na koniec papież zapowiedział, że „przyszli księża będą nauczani w seminarium odprawiania Mszy Świętych w języku łacińskim”. Klerycy będa uczeni tego „jak śpiewać teksty gregoriańskie”. Benedykt XVI wyraził także nadzieję, że i sami wierni powrócą po latach do nauki śpiewania pieśni w języku łacińskim.
 
W adhortacji apostolskiej „Sacramentum Caritatis” Ojciec Święty zapowiada wydanie specjalnego „Kompendium”. Ma ono nam ułatwiać wiarę, celebrację i coraz głębsze przeżywanie Tajemnicy Eucharystycznej. Zostaną w nim zebrane teksty z Katechizmu Kościoła Katolickiego: modlitwy, wyjaśnienia mszalnych modlitw eucharystycznych i wszystko, co może się okazać użyteczne dla poprawnego pojmowania, sprawowania oraz adorowania Najśw. Sakramentu - Eucharystii.
 
opracował,
o. Dariusz W. Andrzejewski CSSp
 
Zobacz także
Piotr Koźlak CSsR
Polska nie ma pisanej historii pogańskiej przed przyjęciem chrześcijaństwa, tak jak ją mają inne narody. Można ten fakt potraktować jako swoisty obraz korespondujący z biblijnym zapisem historii narodu wybranego przez Boga. Piękna jest interpretacja słowa „Polanie”, która mówi, że jesteśmy Polanami, gdyż zostaliśmy „polani” wodą chrztu świętego. Od tamtego wydarzenia przeszło ponad 40 pokoleń Polaków. My jesteśmy kolejnym ogniwem w łańcuchu pokoleń niosących skarb chrześcijaństwa.

Z ks. bpem Andrzejem Jeżem, ordynariuszem diecezji tarnowskiej, rozmawia Piotr Koźlak CSsR 
 
Piotr Koźlak CSsR
Prawie nie spotkałem wśród żyjących w związkach niesakramentalnych człowieka, który nie miałby przykrych doświadczeń. Są obrażani głównie przy okazji kolędy albo załatwiania spraw związanych z chrztem dziecka. To takie urzędowe chamstwo.

Z o. Józefem Puciłowskim, dominikaninem, historykiem i duszpasterzem rozmawia redakcja LIST 
 
Piotr Koźlak CSsR
W naszym kraju, a także w innych krajach Europy jest coraz więcej rozwodów. To postępujące zjawisko liberalizacji życia małżeńskiego i rodzinnego stało się bolesnym znakiem naszej cywilizacji. Coraz więcej kobiet i mężczyzn mieszka ze sobą nie tylko bez sakramentalnego związku, lecz także bez kontraktu cywilnego. W tych niesakramentalnych związkach rodzą się dzieci, których byt i katolickie wychowanie jest zagrożone, bo ich rodziców nie wiąże moc sakramentu...
 
___________________
 
 reklama