logo
Środa, 02 grudnia 2020 r.
imieniny:
Balbiny, Ksawerego, Pauliny, Rafała, Bibiany – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
s. Judyta
Społeczna pozycja kobiety za czasów Jezusa
materiał własny
 


Społeczna pozycja kobiety za czasów Jezusa

"Następnie wędrował przez miasta i wsie, nauczając i głosząc Ewangelię o królestwie Bożym. A było z Nim Dwunastu i kilka kobiet" (Łk 8,1-2)

W ówczesnym świecie kobiety należały do kategorii ludzi o niższym statusie społecznym. Grecy żądali od swoich żon posłuszeństwa i posługi w zaciszu domowym. Natomiast w judaizmie kobietę otaczano większym szacunkiem. Ale i tam była lekceważona i usuwana w cień. Kobieta izraelska nie posiadała praw równych z mężczyzną. Miała mniejsze prawa podobnie jak dzieci i niewolnicy. Tradycja żydowska ukazują kobietę pracującą w domu i gospodarstwie. Nie była dopuszczana do szkół nie była powoływana na świadka, nie uczestniczyła w życiu publicznym, nie była zobowiązana do udziału w praktykach religijnych. Ponadto dla mężczyzny było rzeczą niestosowną, wręcz nieprzyzwoitą rozmawiać z kobietą w miejscu publicznym.

Kobieta po zawarciu małżeństwa stawała się własnością męża (Wj 20,17; Pwt 5,21) i musiała uznać go za swojego zwierzchnika, po jego śmierci nie miała prawa do spadku. Jeśli została skrzywdzona nie miała prawa dochodzić sprawiedliwości. Wprawdzie prawo broniło ją przed różnymi zagrożeniami, ale w praktyce była ona zupełnie zależna od swojego męża.
Ówczesny stan rzeczy dobrze obrazują słowa modlitwy wypowiadanej w synagogach przez izraelitów: "Błogosławiony bądź Panie, Boże nasz, Królu wszechświata, ze nie stworzyłeś nas kobietą."

Takie i inne ograniczenia i przesądy znosi sam Jezus i zachęca innych do weryfikacji swych postaw i zachowań względem kobiet (Łk 7,35-50; Mk 14,3-9: J 11,1- 6). Jezus kształtuje grupę uczniów otaczający Go na wzór żydowskich nauczycieli. W tej działalności nie odtrącą od siebie kobiet, a nawet z nimi współpracuje, dystansuje się od głęboko zakorzenionych przesądów swojej epoki nawiązując międzyosobowe relacje z niewiastami. Nie waha się publicznie ich odwiedzać (Mt 26,7; Mk 14,3) eksponuje ich wiarę (Mt 15,28) ochrania przed oskarżeniami i przywraca spokój sumienia (J8,1-11); przywraca utracone zdrowie (Mt 8,14; Mt 9,20). One zaś wiernie towarzyszą Jezusowi w Jego podróżach misyjnych oraz wspomagają różnymi posługami.

Najwięcej uwagi poświęca kobietom Ewangelista Łukasz. Wydaje się, że chciał on w ten sposób ukazać godność kobiety poniżanej w świecie pogańskim, co wykracza poza ówczesne obyczaje i ustalone normy (Łk 10,38-42).
Odczytując teksty mówiące o kobietach, zauważa się, ze były to m. in. Te kobiety, które się nawróciły (Dz 34) i rozpoczęły pracę apostolską od własnej rodziny, która przyjęła chrzest święty (Dz 16,14). Wśród samarytan kobieta jako pierwsza przyjęła nauczanie Chrystusa i rozpowszechniła je wśród mieszkańców miasta (J 4,1 nn). Ewangelista Łukasz pisze, że kobiety również zostały powołane do bycia prawdziwymi uczniami Chrystusa, a Maria z Magdali otrzymuje misję do spełnienia (J 20,17).

W ten sposób została rozpoczęta emancypacja kobiet w młodych wspólnotach chrześcijańskich. Ks Banaszek stwierdza, że panujące wówczas różnice nie zostały zniesione lecz zrelatywizowane przez słuchanie i wypełnianie Słów Jezusa. Taka rzeczywistość była źródłem nobilitacji i fundamentalnej równości.
Przestano postrzegać kobietę przez pryzmat jej płodności cielesnej (co było starotestamentalną tradycją), ale zauważono, że dla niej jest też przygotowane miejsce w Królestwie Bożym. To Łukasz imiennie wymienia Joannę, żonę Chuzy, zarządcy u Heroda oraz Zuzannę (Łk 8,3). Wiernie przekazał w swej Ewangelii informacje o niewiastach współczujących Zbawicielowi na drodze kalwaryjskiej i o tych, które wytrwały do końca pod krzyżem, aby namaścić umęczone ciało Chrystusa.. Były też kobiety, które opowiadały Apostołom o swoich przeżyciach przy pustym grobie. Niestety nikt im nie chciał wierzyć. Nic dziwnego świadectwo kobiet w tamtych czasach nie było wiarygodne.

Wśród postaci kobiecych, naszkicowanych z wielkim szacunkiem, pojawia się i góruje postać Matki Boskiej. Łukasz zadbał o szczegóły z Jej życia, opisując zwiastowanie, nawiedzenie , narodzenie i oczyszczenie. Zatem Maryja jest wzorem doskonałej kobiety. Szukając w niej pierwowzoru kobiecości trzeba w pierwszym rzędzie oddać jej część jako Matce naszego zbawiciela - powiedziała Jadwiga Zięba w "Posłańcu serca Jezusowego" - a potem brać z Niej przykład i czerpać wzory do zrealizowania i spełnienia kobiecej osobowości. Wszak żyła ona w czasach, gdy godność kobiety była poniżana i pogardzana. Jak Matce Boga udawało się zachować jej subtelne i delikatne zachowanie wobec agresji otoczenia.

Escriva podaje taką sentencję na temat kobiety: "...jest powołana, aby dać rodzinie, społeczeństwu i Kościołowi coś specyficznego, co jest jej właściwe i co tylko ona może ofiarować; swoją delikatną dobroć, swoją nieograniczoną wspaniałomyślność, swoje upodobanie co konkretne, swą bystrość, pomysłowość, zdolność intuicji, swą cichą i głęboką pobożność, swoją wytrwałość"

s. Judyta

 
Zobacz także
Roman Zając
Czy dobry anioł stróż ma swojego odpowiednika ze strony lucyferiańskiej? Czy Szatan, na wzór Boga, przydziela nam jednego ze swoich demonów, który ma nas zwodzić i kusić, wykazywać nami szczególne zainteresowanie (a w skrajnych wypadkach może i opętywać)? 
 
Roman Zając
Bartymeusza uratował krzyk. Ale co to musiał być za krzyk! Pełen desperacji, długo skrywanej frustracji, lęku, poniżenia… Narastający całe życie, a skrywany pod maską milczenia. I tak jak Izraelici sześć dni krążyli w milczeniu wokół murów Jerycha, tak samo życie Bartymeusza przypomina owo sześć dni pozbawionych pełni i błogosławieństwa. Sześć dni milczenia.  
 
Aneta Kania
Modlitwa Jezusowa powstała w pierwszych wiekach chrześcijaństwa - wśród mnichów na pustyni egipskiej w IV wieku. Ich duchowość - opuszczenie wszystkiego ze względu na Boga - nakazywała iść na pustynię, by całe swoje istnienie poświęcić na modlitwę i pogłębienie więzi z Bogiem. Pierwsi pustelnicy egipscy głosili, że wielbienie Stwórcy powinno odbywać się przez cały czas, a św. Jan Kasjan mówił, że: "Bardzo mało modli się ten, kto zwykł modlić się tylko wówczas, gdy klęczy".
 
 
___________________
 
 reklama
 
 
 

 

 
 
グッチバッグコピー グッチ財布コピー