logo
Niedziela, 21 kwietnia 2019 r.
imieniny:
Jarosława, Konrada, Selmy, Anzelma, Konrada – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Sean Davidson
Św. Maria Magdalena. Zwiastunka miłości eucharystycznej
Wyd Marianow
 


Świętą Marię Magdalenę po pierwsze, „ponieważ bardzo umiłowała”, a adoracji Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie nie sposób wyobrazić sobie bez miłości do Tego, który z miłości pozostał z nami aż do skończenia świata. Po drugie, jak pisze św. Piotr, „miłość zakrywa wiele grzechów” (1 P 4, 8), o czym św. Maria Magdalena dała świadectwo tak wymowne, że nie sposób przejść obok niego obojętnie.
 
Książka ta zrodziła się z miłości: istotnie nie jest relacją biograficzną, a raczej świadectwem i medytacją. Czytelnik towarzyszy autorowi w podróży śladami świętej, by uczyć się od niej wrażliwości na obecność Chrystusa, ale też tak jak ona przemieniać własne życie. 
 
wydawnictwo: Promic
rok wydania: 2018
ISBN: 978-83-7502-598-9
format: 135 x 204
liczba stron: 248
oprawa: miękka
Kup tą książkę  
  
 

 
Pamiątka radykalnej miłości
 
Namaszczenie Chrystusa przez Marię Magdalenę uczy nas, że jest On godny największych ofiar i najwyższych wyrazów naszej miłości. Tylko dzięki temu, że miłosny gest Marii Magdaleny jest tak głęboki i wyrazisty, my, współcześni, wciąż jeszcze o nim mówimy, tak jak to zapowiedział Jezus (zob. Mk 14, 9). Z całą pewnością Jezus wielokrotnie był namaszczany przy różnych okazjach, ale żadne z owych namaszczeń nie było warte takiego upamiętnienia jak to dokonane przez nią. Letniość i nijakość szybko popada w zapomnienie, natomiast żarliwe uwielbienie, poświęcenie, ukochanie – nigdy. Przykład Marii Magdaleny zachęca nas do rozbudzenia w sobie płomiennej miłości do Chrystusa, nie jakiegoś przeciętnego uczucia przyjmującego pospolitą formę, lecz najbardziej niezwykłego i wzniosłego, pełnego konkretnych, wyrazistych gestów podkreślających to, jak wiele Jezus dla nas znaczy. Maria Magdalena mogła sprzedać wonny olejek i przeznaczyć swój majątek na wiele innych rzeczy, lecz miłość sprawiła, że wolała oddać wszystko Jezusowi. Miłość jest tak kochana w Betanii! Chrystus zasługuje na najlepsze, lecz jakże często brak nam hojności względem Niego. Zamiast dawać Mu wszystko, co najcenniejsze, a zwłaszcza nasz drogocenny czas, poświęcany na trwanie przy Nim w modlitwie, nader często ofiarowujemy Mu jedynie resztki, pozostałość wolnego czasu, gdy już zrobimy wszystko to, co sprawia nam przyjemność. Spędzamy cały nasz czas, troszcząc się o to, co doczesne i co zginie, a nie o to, co trwa na wieki (zob. J 6, 27).
 
Nawet w samym sercu Kościoła bardzo często brakuje nam wewnętrznej hojności względem Chrystusa prawdziwie obecnego w Eucharystii. Uświęcone Ciało pozostaje z nami aż do końca czasów w Najświętszym Sakramencie, lecz jak często natrafiamy na opuszczone kościoły, gdzie już nikt nie poświęca czasu na modlitwę przed tabernakulum! Niekiedy kapłani zniechęcają swoich parafian do pomysłu organizowania adoracji eucharystycznej. Kiedy widzą ludzi pragnących spędzić czas z Jezusem, zadają im pytanie przypominające słowa Judasza: „Po co to?”. Zamiast prosić wiernych o ofiarowanie więcej czasu w hołdzie dla Boskiego majestatu Chrystusa, niektórzy kapłani wolą raczej przekonywać wiernych, żeby poświęcali swoje wolne chwile na udział w rozmaitych parafialnych projektach i spotkaniach. Ileż czasu marnuje się na bezużyteczne czynności, które w żaden sposób nie przyciągają więcej dusz do Chrystusa, podczas gdy źródło łaski, samego Chrystusa, kompletnie się pomija – niejednokrotnie nawet nie zwracając się do Niego z pytaniem, jaka jest Jego wola i czego życzy sobie dla Kościoła… Jezus zasługuje na wystawną ucztę, na możliwie hojny dar czasu i uwagi, na pełnię naszych serc, a my często dajemy Mu jedynie resztki. Czas poświęcony Jezusowi Eucharystycznemu lub na staranną, pełną czci celebrację liturgiczną nigdy nie jest czasem straconym, lecz zawsze przyczynia się do zbawienia świata i autentycznej odnowy Kościoła.

Zobacz także
bp Edward Dajczak
Bóg prowadzi ludzi cudownie, prowadzi ich po takich drogach, że można się niejednokrotnie zdumiewać. Można jednak zapytać, jak się modlić, jak medytować skoro ja dopiero raczkuję. Znalazłem następującą propozycję Thomasa Mertona: Jeżeli się nauczysz czegoś od Chrystusa przez słowo, a jest to jeszcze bardzo mało, to koniecznie zamień je na życie. Niech twoje decyzje i czyny wynikają z tej odrobiny poznanego Słowa, niech będą przez nie kreowane...
 
Krzysztof Osuch SJ
Słowo Boże czytane w piątą Niedzielę zwykłą w roku C uświadamia nam, że powołanie i misja proroka (Iz 6,1-2a.3-8) czy dwóch apostołów: Pawła (1 Kor 15,1-11) i Piotra (Łk 5,1-11) – wyrasta zawsze z Bożego daru, z olśnienia Bożą wspaniałością i darmowym charakterem Jego „przedsięwzięć”. Powołani i posyłani przez Boga są zawsze wpierw obdarowywani głębszym wniknięciem w Tajemnicę Boga, w Jego Chwałę. 
 
ks. prof. dr hab. Waldemar Chrostowski
Ofiarowanie przez Niego własnego życia na Golgocie, nieopodal miejsca, gdzie wznosiła się świątynia jerozolimska, nasuwa nieuchronne skojarzenia z barankami, które w tej świątyni składano w ofierze, zwłaszcza z doroczną ofiarą baranka paschalnego. Ten motyw dominuje także w sprawowanej przez chrześcijan liturgii paschalnej. 
 
 
___________________
 
 reklama
 
 
 


 
Cost-Club.com: Best Cosplay Costumes for Sale