logo
Poniedziałek, 24 września 2018 r.
imieniny:
Dory, Gerarda, Maryny, Hermana, Pacyfika – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Dariusz Piórkowski SJ
Świątynia Ciała przetrwa
Mateusz.pl
 


„Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo" (J 2,19)
 
Wszyscy ewangeliści wspominają o oczyszczeniu świątyni przez Jezusa. Jednak relacja św. Jana różni się znacznie od pozostałych. Przede wszystkim, jest umieszczona na początku działalności Chrystusa, a nie jak w przypadku synoptyków: Łukasza, Marka i Mateusza tuż przed procesem i męką. Nadto, św. Jan wspomina o zniszczeniu świątyni. Dopisuje również własny komentarz do sceny.
 
W wersjach synoptycznych Jezus, powołując się na słowa Jeremiasza, oskarża zebranych o uczynienie z domu Ojca jaskinii zbójców. Świątynia została zamieniona w kryjówkę dla tych, którzy mają coś na sumieniu. Sądzą, że składając ofiary, unikną sprawiedliwości i kary. Jeremiasz krytykuje obłudę Izraelitów, którzy mimo popełnianych niegodziwości przychodzą do świątyni, uważając, że ich dar jest miły Bogu. Traktują kult jak listek figowy.

Św. Jan podziela zdanie synoptyków, ale równocześnie przemyca bardziej złożoną i głębszą myśl. Jezus wzywa, aby nie robić ze świątyni targowiska (domu handlu), czyli nie nadawać temu miejscu innego charakteru niż ten, jaki przypisał mu Bóg. Ewangelista prawdopodobnie odsyła czytelników do ostatniego zdania z księgi Zachariasza: „Nie będzie już w owym dniu przekupnia w domu Pana Zastępów” (Za 14,21).
 
Zdanie to jest częścią dziwnej wizji, jaką Zachariasz roztacza przed Izraelem. Oto nadchodzi dzień, kiedy Jahwe, jedyny król świata, obejmie rządy w Jerozolimie, po czym zamieszkają w niej wszystkie narody. Jednak zanim to nastąpi, Bóg wezwie ludy całej ziemi do wojny przeciwko Izraelowi. Miasto zostanie złupione, część mieszkańców wygnana. Następnie „Pan wyruszy do boju i będzie walczył przeciw ludom, jak niegdyś walczył w dniu bitwy” (Za 14,3).
 
Zwyciężywszy, Pan ustali nowy porządek w społeczeństwie, stworzeniu i kulcie. Narody zaczną teraz walczyć między sobą. Spośród nich ostanie się niewielka grupa. W nature zniknie różnica między dniem a nocą. Zapanuje wieczna jasność. To, co świeckie i to, co religijne będzie odtąd jednością, gdyż Bóg zamieszka w mieście. Kult przybierze inną formę. Nie będzie już kapłanów, lecz „wszyscy będą przychodzić, by składać ofiarę” już nie ze zwierząt, ale w zupełnie inny sposób. Dlatego sprzedający zwierzęta przed świątynią po prostu stracą pracę. Wszyscy ludzie będą uczestniczyć w radości Stwórcy i Jego królowaniu.

Pan „uczyni wszystko nowe”
 
Podobną wizję znajdujemy w Apokalipsie św. Jana. Po tragicznych przejściach, plagach i prześladowaniach, z nieba zstąpi Jeruzalem, stając się wiecznym przybytkiem Boga z ludźmi. Pan „uczyni wszystko nowe”. Objawi się nowy ład: „Świątyni w nim nie dojrzałem: bo jego świątynią jest Pan Bóg wszechmogący oraz Baranek. I Miastu nie trzeba słońca ni księżyca, by mu świeciły, bo chwała Boga je oświetliła, a jego lampą – Baranek” (Ap 21,22-23).
 
W dwunastym rozdziale swojej księgi, Zachariasz chwali wspaniałość Stwórcy, „który rozpostarł niebiosa i założył fundamenty ziemi, i ducha tchnął we wnętrze człowieka” (Za 12,1). Podczas gdy Jeremiasz uzasadnia niezawodność obietnic Jahwe niezmiennością praw natury, Zachariasz uważa stworzony porządek za coś zmiennego. Podkreśla stwórczą moc Boga, który może „przemodelować” cały kosmos i ustalić nowe prawa. Może re-kreować, ponownie stworzyć niebo i ziemię.
 
Ta idea powraca w Biblii jak bumerang. Teoria ciągłego stwarzania człowieka i świata pojawiła się w naszych wcześniejszych rozważaniach. Pamiętamy obraz potopu, gliny, oczyszczania metalu, wygnania i ich paradoksalne znaczenie. Re-kreacja zakłada, przynajmniej na początku, „wszczęcie wojny”, rozpad, cierpienie, zburzenie tego, co wydawało się trwałe.

O jaką świątynię chodzi?
 
Mam nadzieję, że teraz będziemy mogli lepiej zrozumieć odpowiedź Jezusa w dzisiejszej Ewangelii: „Zburzcie tę świątynię, a ja w trzech dniach ją odbuduję”. To zdanie, wbrew intencjom Jezusa, zostało odczytane jako zapowiedź zamachu na świątynię z kamieni, a ściślej jako próba degradacji ustalonego porządku religijnego. Jako fałszywe oskarżenie pojawia się podczas procesu i na Golgocie: „Myśmy słyszeli, jak On mówił: „Ja zburzę ten przybytek uczyniony ludzką ręką i w ciągu trzech dni zbuduję inny, nie ręką ludzką uczyniony”(Mk 14,58). Tymczasem Jezus wyraźnie mówi, że to ludzie zniszczą świątynię, a On wzniesie ją na nowo. O jaką świątynię chodzi?
 
1 2  następna
Zobacz także
ks. Marek Dziewiecki
Małżonkowie opuszczeni przez męża czy żonę, którzy pozostają wierni przysiędze złożonej przed Bogiem i Kościołem, są znakiem nadziei dla tych małżonków, którzy się rozstali. Potwierdzają, że kryzys nie musi prowadzić do wchodzenia w związki cudzołożne i że każde sakramentalne małżeństwo można ocalić.
 
Ks. Mieczysław Piotrowski TChr
Kwestionowanie trwałych zasad moralnych owocuje wyjątkową degeneracją człowieka oraz odrażającymi zachowaniami, jakich nie spotyka się nawet u zwierząt. Kanibalizm w Chinach, nielegalny rynek organów ludzkich, ludobójstwo w sercu Europy to tylko niektóre z przejawów prawdziwego barbarzyństwa społecznego...
W artykule pojawiają się drastyczne opisy (przyp. red.)
 
Mirosław Rucki
Istnieją naukowe dowody tego, że Biblia wiernie przekazuje Prawdę o życiu Jezusa, o Jego Zmartwychwstaniu, nauczaniu i Jego wpływie na życie wszystkich, którzy Go poznali i w Niego uwierzyli. W świetle badań naukowych staje się jasne, że Nowy Testament jest dokumentem wiary, spisanym przez naocznych świadków i wiernie zachowanym do naszych czasów – jest wiarygodnym świadectwem, na którym możemy polegać.
 
 

ISMCH

___________________
 
 reklama