logo
Czwartek, 18 kwietnia 2024 r.
imieniny:
Apoloniusza, Bogusławy, Gościsławy – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Świętość nie z tego świata
Któż jak Bóg
 
fot. Casey Horner | Unsplash (cc)


Jeśli chcemy uczestniczyć w jedności Kościoła, konieczne jest opanowanie języka, jaki w nim obowiązuje. W Kościele Chrystusowym jest to język świętości. Niebo jest tylko dla tych, którzy umieją mówić językiem świętych.

 

Nauka języka

 

Na Ziemi istnieje tysiące języków i każdy z nich ma swoją wartość. Kto jednak chce należeć do Chrystusowego Kościoła, stoi przed zadaniem opanowania języka świętości. Jest to język Boga, bo On jest święty. On jest źródłem świętości. Świętość jest językiem Jego miłości. Ojciec kocha Syna, a Syn kocha Ojca. Nie jest to miłość zewnętrzna. Nie jest to miłość jednokierunkowa. Jest to miłość wzajemna. I ta miłość nazywana jest Duchem Świętym.

 

Jak Bóg ma na imię?

 

Zjednoczenie z Bogiem to włączenie w tę ich wzajemną miłość. Definicji miłości w naszej europejskiej kulturze mamy kilkanaście, a w skali świata takich definicji jest nawet kilkadziesiąt. Nie istnieje natomiast definicja świętości, tak jak i nie ma definicji Boga. Istnieją tylko imiona, i jest ich kilka, które dotykają Jego tajemnicy. Dla nas, wierzących, są to imiona znane. Imię dotyka tajemnicy, ale nie jest definicją. Przypominam: Imię Jahwe. Ten, który jest. Pan, imię Allah. Ten, który widzi. Bóg jest Święty. Jest Miłością. I dla nas jest Ojcem. Wśród tych imion, tylko imię Święty nie ma żadnego odpowiednika w naszym świecie doczesnym i jego codziennym języku. Pozostałe imiona są przez nas na miarę naszych możliwości rozumiane.

 

Definicja świętości

 

Święty nie należy do naszego świata. To jest świat wyłącznie Boga. A jeśli ktoś decyduje się na włączenie w Jego życie, to życie Boże, czyli święte, jest tak cenne, że możemy oddać wszystko, byle go nie stracić. Udział w bogactwie życia Bożego, czyli w świętości, to nasze zadanie w wieczności. Na ziemi nasze uświęcenie dopiero kiełkuje. Wzrastać i owocować będzie w wieczności.


Języka świętości nie da się ubrać w słowa. Nie da się go ująć w znaki. On jest dynamizmem życia Bożego. Wejściem w komunikację. Bóg żyje, uszczęśliwiając mnie. A ja żyję, uszczęśliwiając Jego. Im bardziej przyczyniam się do Jego szczęścia, tym bardziej sam jestem szczęśliwy. Dzieje się tak, ponieważ miłość wzajemna nie jest żadną filozofią ani teorią, lecz konkretem.

 

Jak kocha Bóg?

 

Bóg zesłał swojego syna, który ludzkim językiem objawił nam, jak bardzo nas kocha. I prosi nas, abyśmy, podobnie jak On, kochali świętą miłością ludzi, których Ojciec stwarza. Kościół świętą miłością obejmuje każdego człowieka. I ta miłość jest sercem jedności Kościoła.

 

ks. Edward Staniek
Oprac.: redakcja na podstawie homilii wygłoszonej 19.01.2020 r. w kościele Sióstr Felicjanek pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Krakowie.
Któż jak Bóg 3/2020

 
Zobacz także
Katarzyna Parzych-Blakiewicz
Wyróżnienie każdego siódmego dnia tygodnia przez Boga wprowadza w życie ludzkie zasadę odnoszenia wszystkiego do Świętego Stwórcy. Świętym jest tylko Bóg. Świętość stworzenia jest odblaskiem Boskiej świętości i uczestnictwem w świętości Stwórcy. Uświęcenie dnia siódmego wskazuje też na pośredniczącą między Bogiem a stworzeniem funkcję człowieka w świecie. Człowiek jest „koroną stworzenia” i szczytem wszystkich dzieł Bożych.  
 
Katarzyna Parzych-Blakiewicz

Jest ich zdecydowana większość, a swoją przyszłość w małżeństwie chcą zbudować na naiwnym „jakoś to będzie”. Młodych ludzi przygotowujących się do relacji małżeńskiej można porównać do gór lodowych, bowiem dość często jest tak, że chcą oni widzieć na horyzoncie jedynie piękne wierzchołki przekonania, że za chwilę będzie tylko łatwiej.

 
Katarzyna Parzych-Blakiewicz
 W kulturze semickiej danie komuś ciała i krwi oznaczało danie całego siebie. Ciało było symbolem całej osoby, człowieka rozumianego w jego całości. Natomiast krew dla Hebrajczyków to życie, zasada życia. Kiedy zatem Chrystus osobno rozdaje swoje ciało i osobno podaje swoją krew, dla semitów jest to obraz śmierci człowieka. Krew odłączona od ciała to symbol śmierci. Oznacza to, że kiedy w Eucharystii osobno konsekrujemy chleb w Ciało Chrystusa, a osobno wino w Krew Chrystusa, to pokazujemy, że Chrystus się ofiarował, a więc oddał swoje życie dla naszego zbawienia. 
 

___________________

 reklama
Działanie dobrych i złych duchów
Działanie dobrych i złych duchów
Krzysztof Wons SDS