Katolik.pl - To jest Pascha na cześć Pana
logo
Czwartek, 22 października 2020 r.
imieniny:
Haliszki, Lody, Przybysłąwa, Salomei, Filipa, Donata – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Agnieszka Myszewska-Dekert
To jest Pascha na cześć Pana
Liturgia.pl
 


Chciał, aby o tym pamiętać…

I przestrzegać będziecie tego za ustawę, tobie i synom twoim aż na wieki. A gdy wnijdziecie do ziemi, którą wam da Pan, jako obiecał, tych obrzędów przestrzegać będziecie.

A gdy wam rzeką synowie wasi: „Co to za obrzędy wasze?” Tedy rzeczecie: „Ofiara to przejścia Pańskiego, który przestępował domy synów Izraelskich w Egipcie, gdy zabijał Egipt, a domy nasze wyzwalał”.

Zatem schylił się lud, i pokłonił się.

Agnieszka Myszewska-Dekert

 

 


Przypisy:

[1] Przykro jest patrzeć, jak ludzie zapracowują się, by móc przygotować się do świąt. Sprzątają, myją okna, trzepią dywany, robią wielkie zakupy. I martwią się, że nie znajdą czasu, by pójść poświęcić pokarmy, bo tyle jeszcze do zrobienia. I w końcu nadchodzi niedziela. Siadają do stołu i... pustka. Z punktu liturgicznego jest już prawie po świętach. Ten najważniejszy czas minął, kiedy człowieka ciągle jeszcze zaprzątały rzeczy drugorzędne.

 

Jak inna jest tradycja zachowana w Kościołach Wschodnich. Sprzątanie, wymowne, kojarzone z żydowskim usuwaniem starego kwasu, kończy się w środę, wtedy też kończy się także wszelkie inne przygotowania. Od czwartku aż do niedzielnego poranka, wierni zajmują się tylko sprawami wiary, uczestnicząc w wielkiej liturgii Triduum. Idzie za tym rozumienie, że liturgia Triduum to nie tylko wydarzenia, ale to ten czas pomiędzy. Wszystko, co dzieje się miedzy znakiem krzyża rozpoczynającą Mszę Wieczerzy Pańskiej, a błogosławieństwem kończącym Wigilię Paschalną należy do czasu świętego. Nie przystoi w tym czasie zachowywać się tak jakby nic ważnego się nie działo. Wręcz przeciwnie: przez ciszę, post i modlitwę przenosi się tę liturgię do domu, włącza do swego życia.

[2] Wewnątrz Kościoła pojawiły się głosy za tym, by na nowo rozważyć dosłowność Zmartwychwstania, obecność Pana w Eucharystii, oraz by nie narażać dzieci na stres związany z wizją człowieka na krzyżu.

[3] W religii „symboliczny” znaczy zawsze „rzeczywisty”. Symbol oznacza rzeczywistość, jest tym, co przedstawia, ucieleśnia rzeczywistość o której mówi.

[4] Na przykład permanentne rozpoczynanie Wigilii Paschalnej przed zmrokiem, co czyni nieczytelną symbolikę Paschału – Chrystusa jako rozjaśniającego ciemności grzechu i stwarzającego na nowo świat. Powszechne w tym przypadku tłumaczenie się, „że ludzie nie przyjdą”, jest co najmniej dziwne, bo potrafią przecież przyjść w środku nocy i w zimie na Pasterkę (!).

[5] Jaka jest droga wyjścia? Przez liturgię, dzieło całej wspólnoty, sprawowaną w całej jej głębi i pięknie, aby była oczekiwana i wytęskniona, jak wyzwolenie z niewoli Egiptu. To właśnie doświadczenie sacrum wyzwala tęsknotę za nim.

 
poprzednia  1 2 3 4
Zobacz także
ks. Rafał Masarczyk SDS
Jestem wstrząśnięty. W mojej parafii, na kazaniu ksiądz powiedział: że rodzice maja prawo do kar cielesnych, że mogą "dać klapsa". Uznał to za zwykłą metodę wychowawczą! Powiedział także, że można zrobić tzw. szlaban, czyli nie pozwolić na spotykanie się z przyjaciółmi z podwórka! Skala problemu przemocy w Polsce: 60% dorosłych Polaków stosuje kary fizyczne wobec swoich dzieci do 19 roku życia Zastanawiam się, czy zawiadomić policję o przestępstwie. Nie mam odwagi, boję się presji społecznej.
 
Fr. Justin
Wiele tradycyjnych nabożeństw zniesiono, a nie zastąpiono ich nowymi. Powstała pustka. Kiedy byłem dzieckiem, słyszałem często o nabożeństwie do Serca Pana Jezusa w pierwszy piątek miesiąca. Dziś o tym nic się nie mówi. Czy to nabożeństwo naprawdę zniknęło?
 
Krzysztof Osuch SJ
Wszyscy jesteśmy wezwani, by wziąć sobie do serca Jezusowy los i odkryć, że Jego droga jest naszą drogą. Jesteśmy powołani, by uczynić ją własną pod każdym względem, we wszystkim. Znaczy to, że i nas Bóg Ojciec zaprasza do otwarcia się na uwielbienie, na wieczne życie i chwałę. Jednak na drodze do tego wspaniałego celu napotkamy swoistą przeszkodę: coś, co kosztuje i coś, co trwoży. Kosztuje: całożyciowa służba, trwoży: śmierć. 
 
 
___________________
 
 reklama
 
 
 

 

 
グッチバッグコピー グッチ財布コピー