Środa, 11 marca 2026 r.
imieniny:
Konstantego, Ludosława, Rozyny, Eulogiusza – wyślij kartkę
Konstantego, Ludosława, Rozyny, Eulogiusza – wyślij kartkę
Posłuchaj Radyjka
- Aborcja, Eutanazja
- Biblia
- Bóg, wiara, rozum
- Cierpienie, Chorzy
- Cuda
- Czaty
- Dekalog
- Dogmaty
- Duch Święty
- Duchowość
- F.A.Q.
- Filozofia
- Grzech
- Historia Kościoła
- Inne religie
- Jezus Chrystus
- Katechezy
- Kościół
- Maryja
- Misje
- Modlitwa
- Moralność
- Muzyka, kultura, sztuka
- Nawrócenie
- Powołanie
- Prawo kościelne
- Rodzina, Małżeństwo
- Rozważania, opowiadania
- Sakramenty
- Seksualność
- Sekty, okultyzm
- Sens życia
- Spowiedź święta
- Szatan, piekło
- Świadectwa
- Świat wokół nas
- Święci, Świątobliwi
- Tradycje, Liturgia
- Wywiady
- Życie wieczne
A
A
A
Ujmująca historia o dobroci i wierze w innych ludzi – ”Listy do ojca Jakuba”
Leila opuszcza więzienie. Wychodząc na wolność otrzymuje propozycję pracy u emerytowanego księdza Jakuba. Kobieta niezbyt chętnie przyjmuje posadę, a jej jedynym zadaniem okazuje się być odpisywanie na korespondencję. Czy zgorzkniała kobieta i niewidomy ksiądz odnajdą wspólny język?
Leila pozostaje nieczuła na prostolinijną życzliwość posuniętego w latach księdza. Czy była więźniarka będzie umiała zacząć żyć na nowo?
Tymczasem ojciec Jakub to postać łagodna i harmonijna, która jak się okazuje również zmaga się z pewnymi wątpliwościami i szuka odpowiedzi na ważne pytania, o sens życia, powołania i misji na ziemi. Umiłowanie prostoty i spokojny tryb życia, jaki prowadzi główny bohater kontrastują ciekawie z wewnętrznym zmaganiem, którego doświadcza.
Prosta w swej konstrukcji fabuła, ma w sobie jednak ciekawy punkt zwrotny. Listy bowiem przestają przychodzić. Układ, jaki wypracowali ojciec Jakub i Leila musi ulec zmianie. Para bohaterów jest sobie bliższa niż można przypuszczać. A ich losy splatają się dużo wcześniej niż wskazuje na to doświadczenie Leili.
Jest to moment, w którym obserwujemy także znaczną zmianę w głównych bohaterach. Spod warstwy zgorzknienia i niechęci Leily zaczynają przebijać troskliwość i przywiązanie. Kobieta skrywa w sobie pewien sekret, a wraz z rozwojem akcji jej postać staje się coraz bliższa. Nieodkryta tajemnica powodu pobytu w więzieniu cały czas będzie budować napięcie.
Doskonałe zdjęcia, które oddając dramaturgię wydarzeń, płynnie przechodzą z jasnych kadrów w bardzo mroczne… by znów powrócić do jasności.
Piękno natury, długie ujęcia, doskonały dźwięk i powolne tempo akcji są wspaniałym tłem dla opowieści o dobroci i wierze w innych ludzi. Znakomitą grę aktorską dopełnia subtelnie poruszająca muzyka Daniego Strömbäcka, który skomponował bardzo oryginalny temat przewodni.
To tylko niektóre z powodów, dla których Finowie zgłosili „Listy do ojca Jakuba" jako oficjalnego kandydata do Oskarów na rok 2010 i aż trudno zrozumieć dlaczego ten piękny obraz dopiero po 7 latach od premiery trafia do polskiego widza. Z radością więc Studio Katolik oddaje w ręce widzów film w polskiej wersji językowej. Jest już dostępny w sprzedaży w sklepie internetowym.
„Listy do ojca Jakuba" to ujmująca historia o dobroci i wierze w innych ludzi. O tym, że każdy kryzys można przetrwać, a wybaczenie i modlitwa mają ogromną moc. Uniwersalne pozostaje przesłanie filmu, które nie narzuca banalnych przemyśleń.
Klaus Härö, znany skandynawski reżyser, twórca takich filmów jak „Moje Matki”, „Nowy człowiek” czy „Szermierz” swoją podróż na wiejską plebanię zamienia w subtelną metaforę relacji międzyludzkich, które pojawiają się w sposób niewidoczny nieraz dla ludzkiego oka. Ułomność ojca Jakuba, jaką jest ślepota, staje się dla Härö sposobem na przekazanie kilku bardzo ważnych refleksji. Ponieważ – można być ślepym nie tylko fizycznie, ale także ślepym w sensie przenośni: na innych, na cierpienie lub na życzliwość czy też zaślepionym z nienawiści do innych lub siebie.
Zapraszamy do obejrzenia zwiastunu:
Warto wymienić liczne nagrody i wyróżnienia jakie otrzymał film „Listy do ojca Jakuba”:
Nagroda Jussi, zwana "Fińskim Oskarem"
za najlepszy film
za najlepszą rolę męską
za najlepszą reżyserię
za najlepszą muzykę
Finlandia 2010
Nagroda Publiczności
Nordyckie Dni Filmowe
Lubeka, Niemcy 2009
Nagroda Główna
58. Międzynarodowy Festiwal Filmowy
Mannheim-Heidelberg, Niemcy 2009
Złota Piramida za najlepszy scenariusz
33. Międzynarodowy Festiwal Filmowy
Kair, Egipt 2009
Nagroda Jury za najlepszą reżyserię
Festiwal Filmowy „Czarne Noce”
Tallinn, Estonia 2009
Kryształowy Feniks za najlepszy film
28. Międzynarodowy Festiwal Filmowy Fadżr
Iran 2010
Nagroda za muzykę
33. Międzynarodowy Festiwal Filmowy
Göteborg, Szwecja 2010
Nagroda Główna za najlepszy film międzynarodowy
Międzynarodowy Festiwal Filmowy
Santa Barbara, USA 2010
Nagroda Publiczności
Nagroda za najlepszą rolę męską i żeńską
Festiwal Filmów Nordyckich
Rouen, France 2010
Nagroda Publiczności
Festiwal Filmowy
Huesca, Hiszpania 2010
Nominacja do Złotej Żaby
Festiwal Camerimage
Polska 2009
Zobacz także
Hanna Gronkiewicz-Waltz
Z Ćwiczeniami duchownymi spotkałam się osobiście w końcu 1992 roku, niedługo po mianowaniu mnie prezesem NBP. Mimo że wcześniej odprawiałam różnego rodzaju rekolekcje, to jednak pierwszy tydzień Ćwiczeń okazał się całkowicie inny od moich dotychczasowych doświadczeń. Ta inność była przede wszystkim związana z milczeniem, z wyciszeniem wszelkich zewnętrznych bodźców w trakcie rekolekcji. Chociaż poprzednio także spotykałam się na rekolekcjach z milczeniem, to podczas Ćwiczeń było ono - powiedziałabym - bardziej radykalne. To właśnie między innymi dzięki milczeniu mogłam się lepiej otworzyć na głos Boga.
Przemysław Radzyński
Słowo "konsekracja" (poświęcenie) może sugerować, że to człowiek z własnej inicjatywy poświęca się Bogu. Tymczasem konsekracja jest przede wszystkim inicjatywą Bożą; to Bóg mnie poświęca, On wyciąga nade mną swe dłonie, a ja odpowiadam gotowością pełnienia Jego woli. Konsekracja świeckich łączy się z praktykowaniem trzech rad ewangelicznych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.
O świeckim życiu konsekrowanym opowiada pani Jola ze świeckiego instytutu Przemienienia Pańskiego w rozmowie z Przemysławem Radzyńskim
Ireneusz Cieślik
W związku z pandemią koronawirusa od początku marca br. mamy do czynienia w różnych krajach z „zamykaniem kościołów”. Jest to określenie dość umowne. W Polsce zazwyczaj oznaczało nie tyle ich zamknięcie (faktycznie zamknięto tylko pewną część spośród kościołów, niektóre zaś przeciwnie – pozostawiano otwarte dłużej niż w poprzednim okresie), ile fakt, że przestano w nich sprawować publicznie Mszę Świętą.
___________________
