logo
Piątek, 12 sierpnia 2022 r.
imieniny:

Hilarii, Juliana, Lecha, Eupliusza – wyślij kartkę

Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Katoflix

Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Zenon Hanas SAC
Zaczynać ewangelizację od siebie
Kwartalnik Homo Dei
 


Dlatego odpowiedzią Kościoła na wyzwania współczesności nie jest rezygnacja i zamknięcie się w sobie, lecz zapoczątkowanie operacji ożywienia własnego ciała[50]. Ma się to dokonać poprzez postawienie w centrum postaci Jezusa Chrystusa, spotkanie z Nim, który daje Ducha Świętego i siły do głoszenia, zwiastowania Ewangelii na nowe sposoby, zdolne przemówić do współczesnych kultur. Najgłębszą istotą nowej ewangelizacji jest zatem odpowiedź każdego chrześcijanina na powołanie do świętości. Ewangelizować może tylko ten, kto sam się dał zewangelizować i nadal daje się ewangelizować, kto potrafi dać się odnowić duchowo poprzez spotkanie i zjednoczenie w życiu z Jezusem Chrystusem[51].
 
Na zakończenie warto zacytować dwie wypowiedzi, które mogą stanowić program dla nowych ewangelizatorów. Pierwsza pochodzi z ust kard. Józefa Ratzingera, który na kilka dni przed wyborem na papieża wygłosił w Subiaco wykład na temat kondycji Europy. W swojej bardzo wnikliwej analizie obecnej sytuacji wypowiedział między innymi słowa: W tej historycznej chwili potrzebujemy przede wszystkim ludzi, którzy za pomocą oświeconej i przeżywanej wiary uczyniliby Boga wiarygodnym w tym świecie […] Potrzebujemy ludzi, którzy mieliby spojrzenie skierowane ku Bogu, ucząc się od Niego prawdziwego człowieczeństwa. Potrzebujemy ludzi, których umysł byłby oświecony światłem Bożym i którym Bóg otwierałby serce tak, aby ich intelekt mógł przemówić do intelektu innych, a ich serce mogło otworzyć serca innych. Tylko poprzez ludzi, którzy zostali dotknięci przez Boga, Bóg może na nowo przyjść do ludzi.
 
Z tą wypowiedzią współbrzmią harmonijnie słowa wieńczące adhortacjię Evangelii nuntiandi: Oby świat współczesny, który szuka już to w trwodze, już to w nadziei, przyjmował Ewangelię nie od jej głosicieli zgnębionych lub pozbawionych nadziei, nie od niecierpliwych lub bojaźliwych, ale od sług Ewangelii, których życie jaśniałoby zapałem; od tych, co pierwsi zaczerpnęli swą radość od Chrystusa i nie wahają się poświęcić życia, byle tylko głosić Królestwo i zaszczepiać Kościół w sercu świata[52]. 

Zenon Hanas SAC
 
______________________
Przypisy:

[1] Pojęcie to jest używane również w innych językach: np. self-evangelization (ang.), Selbstevangelisierung (niem.), autoevangelizzazione (wł.). 
[2] B. Biela, Realizacja ewangelizacji według programu Szkół Nowej Ewangelizacji, w: W. Przygoda, E. Robek (red.), Ewangelizacja odpowiedzią Kościoła w Polsce na wyzwania współczesności, Sandomierz 2011, s. 457–488. 
[3] Por. Paweł VI, Adhortacja apostolska Evangelii nuntiandi, 15. 
[4] Tamże, 24. 
[5] Jan Paweł II, Holy Mass Celebrated with the Bishops of Europe in the Sistine Chapel, 20.06.1979, http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/homilies/1979/documents/hf_jp-ii_hom_19790620_vescovi-europa_en.html. 
[6] Jan Paweł II, Celebrazione eucaristica a Lodz con la prima comunione di molti bambini, 13.06.1987, http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/homilies/1987/documents/hf_jp-ii_hom_19870613_messa-lodz_pl.html. 
[7] II Polski Synod Plenarny (1991–1999), Poznań 2001, s. 20, n.
[8] Por. Vita consacrata, 81. [9] Lineamenta, 2.[10] Tamże, 13.[11] Instrumentum laboris, 37.[12] Tamże, 25.
[13] Lineamenta, 12.
[14] Tamże, 22.
[15] Instrumentum laboris, 46.
[16] W tym miejscu warto zwrócić uwagę na różnorodność terminologiczną spotykaną w tym kontekście. We włoskim tłumaczeniu Evangelii nuntiandi używane jest pojęcie gli operai [pracownicy] dell’evan­gelizzazione, któremu w polskim tłumaczeniu odpowiada „nosiciele ewangelizacji”. W innych opracowaniach przyjęte jest pojęcie „podmiotów ewangelizacji”. 
[17] Por. Jan Paweł II, List apostolski Tertio millennio adveniente, 45; P. T. Goliszek, Duch Święty podmiotem ewangelizacji, w: Katecheza ewangelizacyjna. Poszukiwania koncepcji, Lublin 2010, s. 163–177; D. Lipiec, Teologiczne podstawy ewangelizacji, w: Ewangelizacja odpowiedzią Kościoła w Polsce…, dz. cyt., s. 17–38; tu s. 21.
[18] Por. DM 5; EN 60-61; RMis 20. 
[19] Por. D. Lipiec, Teologiczne podstawy ewangelizacji, dz. cyt., s. 28. 
[20] Por. M. Widenka, Nowa ewangelizacja w nauczaniu Jana Pawła II, w: B. Biela (red.), Nowa ewangelizacja wyzwaniem dla Kościoła w Polsce, Katowice 2011, s. 25–75; tu 52–67. 
[21] Por. R. Czekalski, Fenomen komunikacji interpersonalnej w refleksji naukowej, w: S. Dziekoński (red.), Komunikacja wiary w trzecim tysiącleciu, Olecko 2000, s. 135–148. 
[22] W. Kasper, Evangelisierung und Neuevangelisierung. Überlegungen zu einer neuen pastoralen Perspektive, w: P. Neuner, H. Wagner (red.), In Verantwortung für den Glauben. Beiträge zur Fundamentaltheologie und Ökumenik, seria „FS Heinrich Fries“, Freiburg im Breisgau 1992, s. 231–244; tu s. 238. 
[23] Lineamenta, 2.
[24] Por. Evangelii nuntiandi, 9. 
[25] Sekretariat der Deutschen Bischofskonferenz, Katechese in veränderter Zeit, Bonn 2004, s. 11. 
[26] Tamże.
[27] Lineamenta, 3.
[28] Instrumentum laboris, 7.
[29] Lineamenta, 2.
[30] EN 41. Jest to zdanie wypowiedziane przez papieża Pawła VI w przemówieniu do członków Concilium de Laicis (2 X 1974); AAS 66 (1974), s. 568.
[31] Instrumentum laboris, 91.
[32] http://pl.radiovaticana.va/articolo.asp?c=633354. 
[33] Cyt. za: B. Biela, Odnowa pastoralna parafii w świetle II Polskiego Synodu Plenarnego, „Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne” 2003, t. 36, z. 1, s. 70–87; tu s. 79.
[34] Tamże, s.
[35] Instrumentum laboris, 97.
[36] Lineamenta 5.
[37] Benedykt XVI, Spowiedź sakramentalna siłą nowej ewangelizacji. Przemówienie do uczestników kursu dla spowiedników, 9.03.2012, http://www.opoka.org.pl/biblioteka/W/WP/benedykt_xvi/przemowienia/spowiednicy_09032012.html.
[38] Lineamenta, 17.
[39] Tamże, 17.
[40] Tamże, 14.
[41] Tamże, 14.
[42] B. Biela, Odnowa pastoralna parafii…, dz. cyt., s. 81.
[43] Por. Z. Hanas, Ewangelizacja w kontekście Internetu, w: B. Biela (red.), Nowa ewangelizacja…, dz. cyt., s. 415–448. 
[44] Lineamenta 22.
[45] Tamże; por. Instrumentum laboris, 159.
[46] Instrumentum laboris, 115.
[47] Tamże, 35.
[48] Tamże, 88.
[49] Tamże, 24.
[50] Lineamenta, 5.
[51] Instrumentum laboris, 158.
[52] Evangelii nuntiandi, 80.      
 
poprzednia  1 2 3 4 5
Zobacz także
ks. Marek Dziewiecki

Z miłości do nas Syn Boży stał się człowiekiem. Narodził się w biedzie i od początku jego ziemskie życie było zagrożone. Otoczony był jednak niezwykłą miłością świętych małżonków – Maryi i Józefa. Bóg Ojciec nie przekreślił planów tych małżonków! Chciał, by Jego Syn wzrastał w łasce u Boga i u ludzi, chroniony miłością świętej żony i świętego męża. Właśnie dlatego poczekał ze zwiastowaniem, aż Maryja poślubi Józefa.

 
Wojciech Giertych OP
Syn marnotrawny był człowiekiem – według dzisiejszych standardów – otwartym. Nie widział swej przyszłości w ciasnych ramkach instytucji, jaką był klan rodzinny. Był ciekaw świata, chciał przygód, nowości, świeżych inicjatyw w życiu. Zwrócił się więc do ojca z żądaniem: „daj mi część własności, która na mnie przypada” (Łk 15,12), i gdy otrzymał swoją należność, ruszył w świat. 
 
ks. Ryszard Piętka

Co jest łatwiejsze: żyć według nauki Jezusa czy mówić o Nim? Świadectwo życia czy świadectwo słowa? To jedno z pierwszych pytań, jakie usłyszałem w czasie mojej formacji... Szybka analiza – która odpowiedź będzie bardziej odpowiadała animatorowi? Nie miałem wątpliwości: gadać umie każdy, to nie sztuka. Ale żyć tym, czego uczy Jezus – oto prawdziwe wyzwanie!

 
 
___________________
 
 reklama

katolicyzm