Katolik.pl - Życie bez polepszaczy
logo
Czwartek, 22 października 2020 r.
imieniny:
Haliszki, Lody, Przybysłąwa, Salomei, Filipa, Donata – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
ks. Zbigniew Kapłański
Życie bez polepszaczy
Droga
 


Było to na początku czerwca. Wracaliśmy ze szkoły grupką kilkuosobową. Jak zawsze szliśmy skrótem do tramwaju, czyli przez targ, zwany również bazarem. Nie było tłoczno, tylko w piątki i soboty trudno się przecisnąć między stoiskami. Dostawcy przywieźli warzywa i owoce, inni sprzedawali słodycze czy nabiał. Minęliśmy rząd pawilonów z pieczywem, przy jednym stała kolejka kupujących, przed innymi tylko sporadyczni klienci. Nad tym obleganym pawilonem duży napis ogłaszał: "Pieczywo bez polepszaczy". O co tu chodzi? Jak sama nazwa wskazuje, pieczywo z polepszaczami powinno być lepsze. Czyli ludzie wolą gorsze? Postanowiliśmy do tego tematu wrócić na lekcji, na którą każdy miał przygotować jakiś przykład.

Chyba nie ma potrzeby wymieniać "polepszaczy życia". Kiedyś robiliśmy ankietę na podobny temat i najczęściej pytając o to wszystko, co można by nazwać polepszaczem, słyszeliśmy słowa takie jak "ściema", "kit" albo wręcz "kanał". Ci, którzy mieli jakieś bogatsze doświadczenia, dodawali: "strasznie trudno z tego wyjść" albo "nikomu tego nie życzę". Najciekawsze - jak zawsze - były przykłady z życia. Zaprezentuję część z nich.

Piękne widoki, wspaniały zapach, czyli smak życia

W maju byłem w sanatorium. Pieniny, Podhale. Lekarze kazali dużo spacerować, miłe zalecenie. Któregoś dnia powędrowałem w Małe Pieniny. Na szczycie wiał delikatny wiaterek, położyłem się na trawie, zamknąłem oczy. Po kilkunastu minutach usłyszałem jakiś dziwny, miarowy dźwięk. Nie spałem, dźwięk pochodził "z tego świata".

Podniosłem głowę i zobaczyłem dwoje ludzi w mocno dojrzałym wieku: pani z balkonikiem, jakim posługują się ludzie słabo chodzący, pan w bardzo grubych okularach. Prócz nas trojga nie było tam nikogo innego, oni byli zaś bardzo towarzyscy. Trochę nie wypadało nawiązać rozmowy na temat tego balkonika kilkaset metrów nad Szczawnicą, ale ci ludzie sami zaczęli mówić na zmianę, doskonale się uzupełniali.

- Proszę się z nas nie śmiać, my po prostu lubimy góry, a w tym wieku to łatwiej iść, jak człowiek ma się o co oprzeć.

- Żona zawsze opierała się o moje ramię, teraz może się tylko oprzeć o moje słowo, a w górach to nie wystarczy.

- Znajomi nam mówią, abyśmy tu nie łazili, tylko kupili sobie dobre widokówki, ale przecież na pocztówkach nie ma tego wiaterku.

- Poza tym kartki pachną farbą drukarską, a tu mamy zapach trawy, kwiatów, wody, czasem ściętego drzewa czy pasących się zwierząt. Ja nauczyłem się wyczuwać wszystkie zapachy, od kiedy znacznie mi się osłabił wzrok.

- Mąż tak ma wyostrzone zmysły, że jak idziemy, to co chwilę mi każe się zatrzymać, aby posłuchać jakiegoś ptaka, on słyszy jak przelatuje ważka, odróżnia "po głosie" osę od pszczoły.

- To nic, że nie za bardzo mogę obserwować wspaniałe widoki, część mi opowie żona, a część czuję na twarzy, nawet pan nie wie, jak wiele o przestrzeni mówi dotyk wiatru.

Tak mówili, a ja właściwie zamilkłem w podziwie. Żona słabo chodząca, prawie niewidomy mąż, a takie wspaniałe życie mają. Wcale nie dostali więcej niż inni, umieją się cieszyć tym, co wywalczą, nie narzekają, wiedzą, jaki smak ma życie bez polepszaczy. Spotykałem ich jeszcze kilkukrotnie, zawsze uśmiechnięci, zauważający innych ludzi, promieniejący radością życia.

Czuć rękę Babci

Magda chętnie zapraszała do siebie, ma to po mamie, często są u nich jacyś goście. Może nawet trudno tych odwiedzających nazwać gośćmi, to znajomi, którzy przechodząc nie opodal wpadają na chwilę. Mam nadzieję, że głównym powodem odwiedzin nie jest ciasto robione przez babcię Magdy, codziennie świeże, inne, zawsze smaczne. Ale rzeczywiście, co to za ciasto... Kiedyś Magda zachęcając do skosztowania powiedziała: "Spróbuj, poczujesz babci rękę". Na to weszła wspomniana babcia, udając trochę urażoną natychmiast uzupełniła: "Nieprawda, ja codziennie myję ręce, nawet kilka razy, nigdy ich nie czuć!". Ale zaraz pogodnie dodała: "Wiecie, ja zawsze robię ciasto rękoma, jak się korzysta z robota, to inaczej, czyli gorzej smakuje".
 

 
1 2 3  następna
Zobacz także
Jarosław Kupczak OP
Losy KAROLA WOJTYŁY i FAUSTYNY KOWALSKIEJ zostały w planach Bożej Opatrzności przedziwnie ze sobą związane. Spróbujmy przyjrzeć się, jak splatał się ten węzeł w czasie
 
Jarosław Kupczak OP
Całkiem niedawno media podały, że zniszczona została "kontrowersyjna" wystawa antyaborcyjna, ukazująca brutalne szczegóły dokonywanych zabiegów przerywania ciąży. Aborcja jest zabiciem człowieka, czyli czymś najbardziej drastycznym. Ale dlaczego wystawa, ukazująca prawdę o tym zjawisku, jest nazywana "kontrowersyjną"? Kontrowersyjna sama w sobie jest aborcja, zaś zdjęcia rozszarpywanych bezbronnych istot ludzkich są brutalną prawdą...
 
Jarosław Kupczak OP
Dopada mnie czasem pokusa niewiary. Są takie chwile, w których zajęty mnóstwem spraw, realizacją wielu zobowiązań, poddaję się przemijającemu czasowi. Ciągle coś trzeba zorganizować, napisać, przygotować. Nawet, jeśli jest to kazanie niedzielne lub artykuł. A wszystko z podtekstem, że musi być dobre. Bo ludziom trzeba dzisiaj w Kościele wszystko "dobrze podać i przekazać"...
 
 
___________________
 
 reklama
 
 
 

 

 
グッチバッグコピー グッチ財布コピー