logo
Czwartek, 17 kwietnia 2014 r.
imieniny:
Anicety, Klary, Rudolfa, Stefana, Roberta – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji


reklama

Wielki Czwartek, 17 kwietnia 2014
II tydzień psałterza, Wielki Tydzień


Wielki Czwartek

 Wielki Czwartek Kościół sprawuje tylko jedną, wieczorną Eucharystię – tzw. Mszę Wieczerzy Pańskiej. 

Jedynie w kościołach katedralnych przez południem odprawiana jest Msza Krzyżma Świętego, na której gromadzą się kapłani danej diecezji, by pod przewodnictwem swojego biskupa odnowić święcenia kapłańskie i poświęcić święte oleje, używane podczas sakramentów w ciągu całego roku. 

Wraz z Modlitwą popołudniową kończy się okres Wielkiego Postu.

Wieczorna Msza Wieczerzy Pańskiej rozpoczyna obchody Świętego Triduum Paschalnego.

Czytania liturgiczne

Wielki Czwartek.

MSZA Z POŚWIĘCENIEM KRZYŻMA
Iz 61, l-3a. 6a. 8b-9; Ps 89 (88), 21-22. 25 i 27 (R.: por. 2a); Ap 1, 4-8; Iz 61, 1; Łk 4, 16-21; 

ŚWIĘTE TRIDUUM PASCHALNE 

MSZA WIECZERZY PAŃSKIEJ
Wj 12, 1-8. 11-14; Ps 116B (115), 12-13. 15-16bc. 17-18 (R.: por. 1 Kor 10, 16); 1 Kor 11, 23-26; J 13, 34; J 13, 1-15;



W Wielki Czwartek w każdej katedrze miejscowy biskup sprawuje uroczysta Mszę Świętą Krzyżma, podczas której w łączności z kapłanami całego lokalnego Kościoła dokonuje poświęcenia olejów świętych używanych przez następny rok w liturgii i przy sprawowaniu skarmentów. 


Msza z Poświęcenia Krzyżma


PIERWSZE CZYTANIE (Iz 61,1-3a.6a.8b-9)

Pan mnie namaścił 

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim, by opatrywać razy serc złamanych, by zapowiadać wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę; aby obwieszczać rok łaski u Pana, i dzień pomsty dla naszego Boga; aby pocieszać wszystkich zasmuconych, by rozweselić płaczących na Syjonie, aby dać im wieniec zamiast popiołu, olejek radości zamiast szaty smutku, pieśń chwały zamiast zgnębienia na duchu. 
Wy zaś będziecie nazywani kapłanami Pana, mienić was będą sługami Boga naszego. 
Tak mówi Pan: „Oddam im nagrodę z całą wiernością i zawrę z nimi wieczyste przymierze. Plemię ich będzie znane wśród narodów i między ludami ich potomstwo. Wszyscy, którzy ich zobaczą, uznają, że oni są szczepem, który Pan pobłogosławił”. 

Oto słowo Boże. 


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 89,21-22.25 i 27)

Refren: Na wieki będę sławił łaski Pana. 

Znalazłem Dawida, mojego sługę, *
namaściłem go moim świętym olejem, 
by ręka moja zawsze przy nim była *
i umacniało go moje ramię. 

Z nim moja wierność i łaska, *
a w moim imieniu jego moc wywyższona. 
On będzie wołał do Mnie: „Ty jesteś moim Ojcem, *
moim Bogiem, Opoką mego zbawienia”. 


DRUGIE CZYTANIE (Ap 1,4-8)
Chrystus uczynił nas kapłanami Boga 

Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła. 

Łaska wam i pokój od Jezusa Chrystusa, świadka wiernego, pierworodnego umarłych i władcy królów ziemi. 
Temu, który nas miłuje i który przez swą krew uwolnił nas od naszych grzechów, i uczynił nas królestwem, kapłanami dla Boga i Ojca swojego, Jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen. 
Oto nadchodzi z obłokami i ujrzy Go wszelkie oko i wszyscy, którzy Go przebodli. I będą Go opłakiwać wszystkie pokolenia ziemi. Tak: Amen. 
Jam jest Alfa i Omega, mówi Pan Bóg, który jest, który był i który przychodzi, Wszechmogący. 

Oto słowo Boże. 


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Iz 61,1)

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

Duch Pański spoczywa na mnie, 
posłał mnie, abym ubogim głosił dobrą nowinę. 

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.


EWANGELIA (Łk 4, 16-21)
Chrystus namaszczony przez Ducha Świętego 

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Jezus przyszedł do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane: 
„Duch Pański spoczywa na mnie, ponieważ mnie namaścił i posłał mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnych, abym obwoływał rok łaski od Pana”. 
Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. Począł więc mówić do nich: „Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli”. 

Oto słowo Pańskie. 



***

Msza Wieczerzy Pańskiej


PIERWSZE CZYTANIE (Wj 12,1-8.11-14)
Przepisy o wieczerzy paschalnej 

Czytanie z Księgi Wyjścia.

Bóg powiedział do Mojżesza i Aarona w ziemi egipskiej: „Miesiąc ten będzie dla was początkiem miesięcy, będzie pierwszym miesiącem roku. Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela tak: 
«Dziesiątego dnia tego miesiąca niech się każdy postara o baranka dla rodziny, o baranka dla domu. Jeśliby zaś rodzina była za mała do spożycia baranka, to niech się postara o niego razem ze swym sąsiadem, który mieszka najbliżej jego domu, aby była odpowiednia liczba osób. Liczyć je zaś będziecie dla spożycia baranka według tego, co każdy może spożyć. Baranek będzie bez skazy, samiec, jednoroczny; wziąć możecie jagnię albo koźlę. Będziecie go strzec aż do czternastego dnia tego miesiąca, a wtedy zabije go całe zgromadzenie Izraela o zmierzchu. I wezmą krew baranka, i pokropią nią odrzwia i progi domu, w którym będą go spożywać. I tej samej nocy spożyją mięso pieczone w ogniu, spożyją je z chlebem niekwaszonym i gorzkimi ziołami. 
Tak zaś spożywać go będziecie: Biodra wasze będą przepasane, sandały na waszych nogach i laska w waszym ręku. Spożywać będziecie pospiesznie, gdyż jest to Pascha na cześć Pana. 
Tej nocy Ja przejdę przez Egipt, zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej od człowieka aż do bydła i odbędę sąd nad wszystkimi bogami Egiptu. Ja Pan. Krew będzie wam służyła do oznaczenia domów, w których będziecie przebywać. Gdy ujrzę krew, przejdę obok i nie będzie pośród was plagi niszczycielskiej, gdy będę karał ziemię egipską. 
Dzień ten będzie dla was dniem pamiętnym i obchodzić go będziecie jako święto dla uczczenia Pana. Po wszystkie pokolenia w tym dniu świętować będziecie na zawsze»”. 

Oto słowo Boże. 


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 116B,12-13.15-16bc.17-18) 

Refren: Kielich Przymierza to Krew Zbawiciela. 

Czym się Panu odpłacę *
za wszystko, co mi wyświadczył? 
Podniosę kielich zbawienia *
i wezwę imienia Pana. 

Cenna jest w oczach Pana *
śmierć Jego świętych. 
Jam sługa Twój, syn Twej służebnicy, *
Ty rozerwałeś moje kajdany. 

Tobie złożę ofiarę pochwalną *
i wezwę imienia Pana. 
Wypełnię me śluby dla Pana *
przed całym Jego ludem. 


DRUGIE CZYTANIE (1 Kor 11,23-26)
Ustanowienie Eucharystii 

Czytanie z Pierwszego listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian. 

Bracia: 
Ja otrzymałem od Pana to, co wam przekazuję, że Pan Jezus tej nocy, kiedy został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł: „To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę”. Podobnie skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: „Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę”. 
Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie. 

Oto słowo Boże. 


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 13,34)

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

Daję wam przykazanie nowe, 
abyście się wzajemnie miłowali, 
jak Ja was umiłowałem.

Aklamacja:
 Chwała Tobie, Królu wieków. 


EWANGELIA (J 13,1-15)
Do końca ich umiłował 

Słowa Ewangelii według świętego Jana.

Było to przed Świętem Paschy. Jezus widząc, że nadeszła Jego godzina przejścia z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował. 
W czasie wieczerzy, gdy diabeł już nakłonił serce Judasza Iskarioty, syna Szymona, aby Go wydać, widząc, że Ojciec dał Mu wszystko w ręce oraz że od Boga wyszedł i do Boga idzie, wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło, nim się przepasał. Potem nalał wody do miednicy. I zaczął umywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany. 
Podszedł więc do Szymona Piotra, a on rzekł do Niego: „Panie, Ty chcesz mi umyć nogi?” Jezus mu odpowiedział: „Tego, co Ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, ale później to będziesz wiedział”. Rzekł do Niego Piotr: „Nie, nigdy mi nie będziesz nóg umywał”. 
Odpowiedział mu Jezus: „Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną». Rzekł do Niego Szymon Piotr: «Panie, nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę”. 
Powiedział do niego Jezus: „Wykąpany potrzebuje tylko nogi sobie umyć, bo cały jest czysty. I wy jesteście czyści, ale nie wszyscy”. Wiedział bowiem, kto Go wyda, dlatego powiedział: „Nie wszyscy jesteście czyści”. 
A kiedy im umył nogi, przywdział szaty, i gdy znów zajął miejsce przy stole, rzekł do nich: „Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie «Nauczycielem» i «Panem» i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wyście powinni sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem”. 

Oto słowo Pańskie. 

 
wczoraj
dziś
jutro
 
Komentarz liturgiczny

WIELKI CZWARTEK

Ewangelia: J 13,1-15
Do końca ich umiłował


Gest umycia nóg jest pewnym znakiem profetycznym, który daje nam klucz do całego życia Jezusa i Jego śmierci. On przybiera postać sługi, wyniszczając siebie do końca (zob. Flp 2,5-11); wydając się do całkowitej dyspozycji ludziom, oddając się całkowicie w ich ręce aż do końca, nie cofając się nawet przed ostatecznymi skutkami tego, co ludzie z Nim uczynią. Gest umycia nóg jest także gestem objawiającym, który mówi nam nie tylko, co uczynił Jezus, ale także, czym i kim jest Bóg.

On jest Tym, który usługuje człowiekowi. Jeśli zatem Bóg jest taki, jak Go Jezus objawia, stając się naszym sługą; i jeśli Jezus – Wcielone Słowo – Logos – ostateczna przyczyna rzeczy – objawia się jako Ten, który jest do całkowitej dyspozycji człowieka – zatem zostaje nam również objawiony ostateczny sens naszej egzystencji; a jest nim całkowita nasza gotowość służenia innym. […]

ks. Stanisław Ormanty Tchr

teksty pochodzą z książki:
"Żywe bowiem jest słowo Boże, skuteczne... (Hbr 4,12) – komentarze biblijne do czytań na rok A"
(C) Copyright: Wydawnictwo HLONDIANUM Poznań 2008
www.hlondianum.pl


***
 

Do końca ich umiłował
(J 13, 1-15)


Jezus tak umiłował człowieka, że zanim odszedł do Ojca, umył nogi uczniom jako wzór naszego wzajemnego stosunku do siebie. Umył nogi nawet niosącemu zdradę Judaszowi i protestującemu Piotrowi. A potem spożył z nimi wieczerzę, która będzie pamiątką Jego śmierci – Eucharystią.
 
Patrz na Jezusa w momencie Podniesienia. On rozerwał Twoje kajdany! To jest święto uczczenia Twego Pana!
 
 

Asja Kozak
asja@amu.edu.pl

wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja katolika

Wielki Czwartek. Ten dzień ukazuje nam dwa oblicza Chrystusa względem człowieka.

Chrystus dla mnie jest troskliwy. Już jutro ma zostać ukrzyżowany, po ludzku Jego życie się skończy. Ale On nie chce zostawić nas samych, bez Pasterza. Zostawia nam swoje Ciało, pokarm duszy. Chce byśmy się nadal gromadzili wokół Niego, byśmy spożywali Ciało, pili Krew. Wielka tajemnica – odchodzi i jednocześnie zostawia Siebie...

Chrystus jest pokorny. Jak wielkiej pokory, wielkiego uniżenia trzeba, żeby będąc Bogiem umyć nogi człowiekowi. Nie jest to chyba zrozumiałe dla dzisiejszego człowieka, tak samo jak nie było logiczne dla Piotra. Po ludzku jest to bez sensu, by się uniżać, żeby ktoś mógł dostąpić zbawienia. A właśnie w tym celu Chrystus to uczynił.

„Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną”
(J 13,8b)

„Wy Mnie nazywacie "Nauczycielem" i "Panem" i dobrze mówicie, bo nim Jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wyście powinni sobie nawzajem umywać nogi”
(J 13,13-14)

Nauczmy się przyjmować łaskę Jezusa, szczególnie łaskę Eucharystii – Jego obecności. I dzielmy się tą łaską.

Adam Graczyk
agraczyk1991@gmail.com

***

Człowiek pyta:

Ustają moje oczy spoglądając ku Twemu słowu: kiedyż mnie pocieszysz?
Ps 119,82

Ile dni słudze Twojemu zostaje? Kiedy wykonasz wyrok na prześladowcach?
Ps 119,84

***

Korzyści, jakie przynosi mądrość w życiu prywatnym, Koh 11

1. Wyrzuć swój chleb na powierzchnię wód - a przecież po wielu dniach odnaleźć go możesz.
2. Rozdaj część między siedmiu czy nawet ośmiu, bo nie wiesz, co może się złego przydarzyć na ziemi.
3. Gdy chmury napełnią się deszczem, wylewają go na ziemię. A jeśli drzewo upadnie - na południe czy też na północ - na miejscu, gdzie upadnie, tam leży.
4. Kto baczy na wiatr, nie będzie siał, a kto ma chmury patrzy, nie będzie zbierał.
5. Jak nie wiesz, którą drogą duch wstępuje w kości, co są w łonie brzemiennej, tak też nie możesz poznać działania Boga, który sprawuje wszystko.
6. Rano siej swoje ziarno i do wieczora nie pozwól spocząć swej ręce, bo nie wiesz, czy wzejdzie jedno czy drugie, czy też są jednakowo dobre.
7. Przyjemne jest światło i miło oczom widzieć słońce.
8. Tak więc jeżeli człowiek wiele lat żyje, ze wszystkich niech się cieszy i niech pomni na dni ciemności, bo będzie ich wiele. Wszystko, co ma nastąpić, to marność.

Cieszyć się trzeba z życia w młodości, Koh 11 i 12

9. Ciesz się, młodzieńcze, w młodości swojej, a serce twoje niech się rozwesela za dni młodości twojej. I chodź drogami serca swego i za tym, co oczy twe pociąga; lecz wiedz, że z tego wszystkiego będzie cię sądził Bóg!
10. Więc usuń przygnębienie ze swego serca i oddal ból od twego ciała, bo młodość jak zorza poranna szybko przemija.
1. Pomnij jednak na Stwórcę swego w dniach swej młodości, zanim jeszcze nadejdą dni niedoli i przyjdą lata, o których powiesz: Nie mam w nich upodobania;
2. zanim zaćmi się słońce i światło, i księżyc, i gwiazdy, i chmury powrócą po deszczu;
3. w czasie, gdy trząść się będą stróże domu, i uginać się będą silni mężowie, i będą ustawały kobiety mielące, bo ich ubędzie, i zaćmią się patrzące w oknach;
4. i zamkną się drzwi na ulicę, podczas gdy łoskot młyna przycichnie i podniesie się do głosu ptaka, i wszystkie śpiewy przymilkną;
5. odczuwać się nawet będzie lęk przed wyżyną i strach na drodze; i drzewo migdałowe zakwitnie, i ociężałą stanie się szarańcza, i pękać będą kapary; bo zdążać będzie człowiek do swego wiecznego domu i kręcić się już będą po ulicy płaczki;
6. zanim się przerwie srebrny sznur i stłucze się czara złota, i dzban się rozbije u źródła, i w studnię kołowrót złamany wpadnie;
7. i wróci się proch do ziemi, tak jak nią był, a duch powróci do Boga, który go dał.
8. Marność nad marnościami - powiada Kohelet - wszystko marność.

Epilog

9. A ponadto, że Kohelet był mędrcem, wpajał także wiedzę ludowi. I słuchał, badał i ułożył wiele przysłów.
10. Starał się Kohelet znaleźć słowa piękne i rzetelnie napisać słowa prawdy.
11. Słowa mędrców są jak ościenie, a zdania zbiorów przysłów - jak mocno wbite gwoździe. Dane tu są przez pasterza jednego.
12. Ponadto, mój synu, przyjmij przestrogę: Pisaniu wielu ksiąg nie ma końca, a wiele nauki utrudza ciało.
13. Koniec mowy. Wszystkiego tego wysłuchawszy: Boga się bój i przykazań Jego przestrzegaj, bo cały w tym człowiek!
14. Bóg bowiem każdą sprawę wezwie na sąd, wszystko, choć ukryte: czy dobre było, czy złe.

***

Jeśli dzieło wymaga namyślań się długich,
Jeśli go nie dokonasz bez pomocy drugich,
Jeżeli wielu głupców już je rozpoczęło,
Chcesz mieć czyste sumnienie, porzuć takie dzieło!

Adam Mickiewicz

wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja maryjna

Maryja Matka Odkupiciela


Ty, w przedziwnym zamyśle swojej Opatrzności
Ściśle złączyłeś Najświętszą Dziewicę
Z Twoim Synem
W dziele zbawienia ludzi.
Ona jako kochająca Matka
Była obecna przy Jego ubogim żłóbku,
Stała obok krzyża
Jako wierna uczestniczka jego męki,
A wyniesiona do nieba,
Jest naszą Orędowniczką
I Służebnicą odkupienia.
Maryja z macierzyńską miłością
Zawsze się troszczy o braci swego Syna
Pozostających w potrzebie,
Aby skruszywszy kajdany wszelkiej niewoli,
Mogli się radować pełną wolnością
Ducha i ciała.

Zbiór Mszy o Najświętszej Maryi Pannie


teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com

wczoraj
dziś
jutro
 

Dobrym i doskonałym dziełem jest szczery charakter miłości do Boga.

Z ‘Dziennika Duchowego' Sługi Bożego ks. Franciszka Jordana (1848-1918),
Założyciela Salwatorianów i Salwatorianek

Modlitwa na dziś
Panie, pozwól nam w życiu doczesnym zawsze pamiętać o sprawach niebios i naśladować przykład doskonałości ewangelicznej, który dałeś nam w osobie św. Stefana opata. Amen.


Patron Dnia



św. Stefan Harding
 
opat


Św. Stefan Harding urodził się w Dorset w Anglii w drugiej połowie XI wieku, wychował się w opactwie Sherborne. Jako młody człowiek wiele podróżował, co pozwoliło mu nabrać ogłady i sporej wiedzy. Potem został zakonnikiem w opactwie Molesmes w Burgundii i dostał się pod wpływ tamtejszego opata, św. Roberta, znanego i gorliwego reformatora. W roku 1098 wespół ze św. Robertem, św. Alberykiem i innymi zakonnikami opuścił Molesmes i założył nowy klasztor w Cistertium (dziś Citeaux). W roku 1109 św. Stefan został pierwszym opatem. W roku 1119 kapituła generalna nowego zakonu zatwierdziła ułożoną przez św. Stefana ,,kartę miłosierdzia", w której zawarł podstawowe idee cystersów. Reguła cystersów jest dokładnym odzwierciedleniem charakteru św. Stefana; szczytnych ideałów, wzorowej organizacji, surowości i prostoty. Ten wielki święty rządził wspólnotą przez dwadzieścia pięć lat. W roku 1133 sterany wiekiem i zagrożony ślepotą zrezygnował z urzędu. 28 marca 1134 roku odszedł, aby otrzymać niebiańską nagrodę.

jutro: św. Apoloniusza

wczoraj
dziś
jutro