logo
Wtorek, 30 maja 2017 r.
imieniny:
Ferdynanda, Gryzeldy, Zyndrama, Jana, Joanny – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama
Wtorek, 30 maja 2017 
VII tydzień Okresu Wielkanocnego, III tydzień psałterza 

Wspomnienie dowolne św. Jana Sarkandra – prezbitera i męczennika 

Wspomnienie dowolne 
św. Zdzisławy



Czytania liturgiczne

Wtorek. Dzień powszedni albo wspomnienie św. Jana Sarkandra, Prezbitera i męczennika, albo wspomnienie św. Zdzisławy;
Dz 20,17-27; Ps 68 (67), 10-11. 20-21 (R.: por. 33a); J 14,16; J 17,1-11a; 


(czytania z dnia)
PIERWSZE CZYTANIE (Dz 20,17-27)

Pożegnanie Pawła z Kościołem w Efezie 

Czytanie z Dziejów Apostolskich.

Paweł z Miletu posłał do Efezu i wezwał starszych Kościoła. A gdy do niego przybyli, przemówił do nich: 
„Wiecie, jakim byłem wśród was od pierwszej chwili, w której stanąłem w Azji. Jak służyłem Panu z całą pokorą wśród łez i doświadczeń, które mnie spotkały z powodu zasadzek żydowskich. Jak nie uchylałem się tchórzliwie od niczego, co pożyteczne, tak że przemawiałem i nauczałem was publicznie i po domach, nawołując zarówno Żydów, jak i Greków do nawrócenia się do Boga i do wiary w Pana naszego Jezusa. 
A teraz, naglony Duchem, udaję się do Jerozolimy; nie wiem, co mnie tam spotka oprócz tego, że czekają mnie więzy i utrapienia, o czym zapewnia mnie Duch Święty w każdym mieście. Lecz ja zgoła nie cenię sobie życia, bylebym tylko dokończył biegu i posługiwania, które otrzymałem od Pana Jezusa: bylebym dał świadectwo o Ewangelii łaski Bożej. 
Wiem teraz, że wy wszyscy, wśród których przeszedłem głosząc królestwo, już mnie nie ujrzycie. Dlatego oświadczam wam dzisiaj: Nie jestem winien niczyjej krwi, bo nie uchylałem się tchórzliwie od głoszenia wam całej woli Bożej”. 

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 68,10-11.20-21)

Refren: Śpiewajcie Bogu wszystkie ludy ziemi

Deszcz obfity zesłałeś, Boże, *
Tyś orzeźwił swoje znużone dziedzictwo. 
Twoja rodzina, Boże, znalazła to mieszkanie, *
które w swej dobroci dałeś ubogiemu. 

Pan niech będzie przez wszystkie dni błogosławiony: *
Bóg, który nas dźwiga co dzień, Zbawienie nasze! 
Bóg nasz jest Bogiem, który wyzwala, *
Pan nas ratuje od śmierci. 


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 14,16)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ja będę prosił Ojca, a da wam innego Pocieszyciela, 
aby z wami pozostał na zawsze. 

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (J 17,1-11a)

Ojcze, otocz swego Syna chwałą 

Słowa Ewangelii według świętego Jana.

W czasie ostatniej wieczerzy Jezus podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: 
„Ojcze, nadeszła godzina! Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa. 
Ja Ciebie otoczyłem chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi dałeś do wykonania. A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie pierwej, zanim świat powstał. 
Objawiłem imię Twoje ludziom, których Mi dałeś ze świata. Twoimi byli i Ty Mi ich dałeś, a oni zachowali słowo Twoje. Teraz poznali, że wszystko, cokolwiek Mi dałeś, pochodzi od Ciebie. Słowa bowiem, które Mi powierzyłeś, im przekazałem, a oni je przyjęli i prawdziwie poznali, że od Ciebie wyszedłem, oraz uwierzyli, żeś Ty Mnie posłał. 
Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoimi. Wszystko bowiem moje jest Twoje, a Twoje jest moje, i w nich zostałem otoczony chwałą. Już nie jestem na świecie, ale oni są jeszcze na świecie, a Ja idę do Ciebie”. 
 

Oto słowo Pańskie.
 
wczoraj
dziś
jutro
 
Komentarz liturgiczny

Ojcze, otocz swego Syna chwałą 
(J 17,1-11a)


„W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu rzekł: Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swojego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa” (J 17,1-3). 

Ani Apostołowie, ani uczniowie Jezusa nie poszliby za Nim do końca, zgadzając się na częściowe wykluczenie z żydowskiego społeczeństwa, na prześladowania i w końcu na męczeńską śmierć, gdyby w nauczaniu swojego Mistrza nie odnaleźli z cała pewnością słów pełnych prawdy oraz obietnicy na uzyskanie „czegoś więcej” niż życie. Dziś św. Jan poprzez słowa samego Chrystusa ukazuje, czym jest to „coś więcej” i jak je osiągnąć. Przebywanie z Jezusem, poznawanie Go, słuchanie Jego – czasami trudnych – słów, doświadczenie dokonywanych przez Niego cudów powoli otwierało ich serca i umysły na tę niezwykłą, ale i osiągalną (dzięki posłaniu i misji Jezusa) tajemnicę życia wiecznego.

O. Franciszek Maria od Krzyża Jordan, założyciel Salwatorianów wskazał te właśnie słowa z dzisiejszej Ewangelii św. Jana jako największa motywacje dla głoszenia zbawienia każdemu człowiekowi oraz jako klucz do osiągnięcia życia wiecznego. Życie wieczne to nieustannie pogłębiana znajomość i relacja z Bogiem, która rozpoczyna się w momencie chrztu świętego. To wytrwałe poznawanie Jego niezwykłego planu zbawienia dokonanego przez Jezusa Chrystusa i potwierdzanie go poprzez całe nasze życie. Ten, kto poznał Boga, ciesząc się każdym otrzymanym momentem, żyjąc dobrze na tym świecie, nigdy nie straci z oczu tego najważniejszego celu i pragnienia, dla którego Syn Boży stał się jednym z nas.


Jakub Trzópek SDS
cubus.sds@hotmail.com

wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja katolika
Poznać, pokochać, naśladować…
 
Kiedy czytam dzisiejszą Ewangelię właśnie te słowa rodzą się w moim sercu.
 
Pragnę objawiać Twoją chwałę, mój Boże, w moim życiu – przyjmując Słowo, słuchając go całym sercem i wypełniając w mocy Ducha Świętego. 
 
Ufna w Twoją dobroć i miłość, jakie masz dla mnie.
 
Pragnę coraz bardziej Ciebie poznawać – kroczyć drogą zbawienia ku życiu wiecznemu i prowadzić nią innych, bo jak mówisz, Jezu, wobec Ojca: „…to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa” (J 17, 3).
 
Jestem Twoja, Ojcze. Jestem Twoja, Jezu. Jestem Twoja Duchu Święty.
Amen.

Małgorzata Bratek
mbratek@tlen.pl

***

Człowiek pyta:

Dlaczego my i faryzeusze dużo pościmy, Twoi zaś uczniowie nie poszczą?
Mt 9,14

***

Pieśń nad Pieśniami, 2 i 3
Pieśń druga

Oblubienica:
8 Cicho! Ukochany mój! Oto on! Oto nadchodzi! Biegnie przez góry, skacze po pagórkach.
9 Umiłowany mój podobny do gazeli, do młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, patrzy przez okno, zagląda przez kraty.
10 Miły mój odzywa się i mówi do mnie: "Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź!
11 Bo oto minęła już zima, deszcz ustał i przeszedł.
12 Na ziemi widać już kwiaty, nadszedł czas przycinania winnic, i głos synogarlicy już słychać w naszej krainie.
13 Drzewo figowe wydało zawiązki owoców i winne krzewy kwitnące już pachną. Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź!
14 Gołąbko ma, [ukryta] w zagłębieniach skały, w szczelinach przepaści, ukaż mi swą twarz, daj mi usłyszeć swój głos! Bo słodki jest głos twój i twarz pełna wdzięku".

Chór:
15 "Schwytajcie nam lisy, małe lisy, co pustoszą winnice, bo w kwieciu są winnice nasze".

Oblubienica:
16 Mój miły jest mój, a ja jestem jego, on stada swe pasie wśród lilii.
17 Nim wiatr wieczorny powieje i znikną cienie, wróć, bądź podobny, mój miły, do gazeli, do młodego jelenia na górach Beter!

Oblubienica:
1 Na łożu mym nocą szukałam umiłowanego mej duszy, szukałam go, lecz nie znalazłam.
2 "Wstanę, po mieście chodzić będę, wśród ulic i placów, szukać będę ukochanego mej duszy". Szukałam go, lecz nie znalazłam.
3 Spotkali mnie strażnicy, którzy obchodzą miasto. "Czyście widzieli miłego duszy mej?"
4 Zaledwie ich minęłam, znalazłam umiłowanego mej duszy, pochwyciłam go i nie puszczę, aż go wprowadzę do domu mej matki, do komnaty mej rodzicielki.

Oblubieniec:
5 Zaklinam was, córki jerozolimskie, na gazele i na łanie pól: nie budźcie ze snu, nie rozbudzajcie ukochanej, póki nie zechce sama.

wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja maryjna

"Trwający na modlitwie z Maryją"

Wokół Maryi wszyscy trwali jednomyślnie. Wysuwa się hipotezę, że cześć oddawana Najświętszej Pannie może stać się przeszkodą w drodze do prawdziwego ekumenizmu. Nie brakuje katolików, którzy dla ułatwienia jedności z naszymi oddalonymi braćmi proponują w skrytości praktykować kult maryjny. A gdyby jedni i drudzy spróbowali celebrować spotkania ekumeniczne, jak pierwsi chrześcijanie w Jerozolimie, otuleni macierzyńskim ciepłem Maryi? Nie byłoby łatwiej dzięki temu uznawać się za braci? Czy nie osiągniemy właśnie w ten sposób niezbędnej jedności?

S. M. Iglesias


teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com

wczoraj
dziś
jutro
 

Nie usprawiedliwiaj się nigdy, jeśli nie wymagają tego ważne powody.

 

Z ‘Dziennika Duchowego' Sługi Bożego ks. Franciszka Jordana (1848-1918),
Założyciela Salwatorianów i Salwatorianek

Modlitwa na dziś
Boże, Ty dałeś Św. Janowi stałość w wyznawaniu prawdziwej wiary i dochowaniu tajemnicy spowiedzi, spraw, aby we wszystkich przeciwnościach umacniał nas jego przykład i wspierała jego pomoc. Amen.


Patron Dnia



św. Jan Sarkander
 kapłan i męczennik

Św. Jan Sarkander urodził się 20 grudnia 1576 roku w Skoczowie na Śląsku Cieszyńskim. Odbył studia w Ołomuńcu, Pradze i Grazu. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1609 roku. W wyniku jego gorliwej pracy duszpasterskiej na licznych placówkach, wielu odstępców wracało na łono Kościoła katolickiego. To wywołało nienawiść innowierców przeciwko Janowi. Torturowany, zmuszany do zdrady tajemnicy spowiedzi świętej, po długich cierpieniach zakończył życie w Ołomuńcu 17 marca 1620 roku.

jutro: św. Nawiedzenie NMP

wczoraj
dziś
jutro