logo
Poniedziałek, 23 stycznia 2017 r.
imieniny:
Fernandy, Jana, Rajmundy, Ildefonsa  – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
__________________

 
___________________
 
 reklama
Poniedziałek, 23 stycznia 2017
III tydzień Okresu Zwykłego, III tydzień psałterza 


Wspomnienie dowolne bł. Wincentego Lewoniuka i 12 Towarzyszy – męczenników z Pratulina



Czytania liturgiczne

Poniedziałek. Dzień powszedni albo wspomnienie bł. Wincentego Lewoniuka i 12 Towarzyszy, męczenników z Pratulina.
Hbr 9, 15. 24-28; Ps 98 (97), 1. 2-3ab. 3cd-4. 5-6 (R.: por. 1a); por. 2 Tm 1, 10b; Mk 3, 22-30;


PIERWSZE CZYTANIE (Hbr 9,15.24-28)
Ofiara Chrystusa 

Czytanie z Listu do Hebrajczyków.

Bracia: 
Chrystus jest pośrednikiem Nowego Przymierza, ażeby przez śmierć, poniesioną dla odkupienia przestępstw, popełnionych za pierwszego przymierza, ci, którzy są wezwani do wiecznego dziedzictwa, dostąpili spełnienia obietnicy. 
Chrystus bowiem wszedł nie do świątyni, zbudowanej rękami ludzkimi, będącej odbiciem prawdziwej świątyni, ale do samego nieba, aby teraz wstawiać się za nami przed obliczem Boga, nie po to, aby się często miał ofiarować jak arcykapłan, który co roku wchodzi do świątyni z krwią cudzą. Inaczej musiałby cierpieć wiele razy od stworzenia świata. A tymczasem raz jeden ukazał się teraz na końcu wieków na zgładzenie grzechów przez ofiarę z samego siebie. 
A jak postanowione ludziom raz umrzeć, a potem sąd, tak Chrystus raz jeden był ofiarowany dla zgładzenia grzechów wielu, drugi raz ukaże się nie w związku z grzechem, lecz dla zbawienia tych, którzy Go oczekują. 

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 98,1.2-3ab.3cd-4.5-6)


Refren: Śpiewajcie Panu, bo uczynił cuda. 

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
albowiem uczynił cuda. 
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica *
i święte ramię Jego 

Pan okazał swoje zbawienie, *
na oczach pogan objawił swoją sprawiedliwość. 
Wspomniał na dobroć i na wierność swoją *
dla domu Izraela. 

Ujrzały wszystkie krańce ziemi *
zbawienie Boga naszego. 
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio, *
cieszcie się, weselcie i grajcie. 

Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry, *
przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy, 
przy trąbach i przy dźwięku rogu: *
na oczach Pana, Króla, się radujcie.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (2 Tm 1,10b)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nasz Zbawiciel Jezus Chrystus śmierć zwyciężył, 
a na życie rzucił światło przez Ewangelię. 


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. 


EWANGELIA (Mk 3,22-30)
Chrystus przeciw szatanom 

Słowa Ewangelii według świętego Marka.

Uczeni w Piśmie, którzy przyszli z Jerozolimy, mówili o Jezusie: „Ma Belzebuba i przez władcę złych duchów wyrzuca złe duchy”. 
Wtedy Jezus przywołał ich do siebie i mówił im w przypowieściach: „Jak może szatan wyrzucać szatana? Jeśli jakieś królestwo wewnętrznie jest skłócone, takie królestwo nie może się ostać. I jeśli dom wewnętrznie jest skłócony, to taki dom nie będzie mógł się ostać. Jeśli więc szatan powstał przeciw sobie i wewnętrznie jest skłócony, to nie może się ostać, lecz koniec z nim. Nie, nikt nie może wejść do domu mocarza i sprzęt mu zagrabić, jeśli mocarza wpierw nie zwiąże, i wtedy dom jego ograbi.
Zaprawdę powiadam wam: wszystkie grzechy i bluźnierstwa, których by się ludzie dopuścili, będą im odpuszczone. Kto by jednak zbluźnił przeciw Duchowi Świętemu, nigdy nie otrzyma odpuszczenia, lecz winien jest grzechu wiecznego”. Mówili bowiem: „Ma ducha nieczystego”.

Oto słowo Pańskie.
 
wczoraj
dziś
jutro
 
Komentarz liturgiczny

Chrystus przeciw szatanom
(Mk 3,22-30)

„Obok szatana nie można podpisać się nawet pod zdaniem: «Bóg istnieje»” – Te słowa powiedział człowiek, który swoje nawrócenie przeżył w więzieniu. Nie, nie był przestępcą. Trafił tam, co może wydawać się absurdalne za „czytanie książek”. W reżimie komunistycznym wszystko było możliwe. W więzieniu przetrzymywano również duchownych, których jedyną winą była wiara w Jezusa oraz świadomość wolności, którą od Niego pochodzi. Tam, ów człowiek, pośród prześladowań, nawrócił się, przyjął chrzest, wybrał Jezusa. Rozwijając jego słowa można dodać, że ze złym duchem się nie rozmawia, nawet, gdy ujawnia, że Jezus jest Synem Bożym. 

Jezus jednoznacznie i natychmiastowo uwalnia od złych duchów. Jezus nie rozmawia z nimi. W takich sytuacjach ukazuje swoją moc, aby nie było wątpliwości, że On, Syn Boży wraz z Ojcem i Duchem Świętym jest jedynym Panem świata. 

Dzisiaj Jezus z podobnym zdecydowaniem udowadnia faryzeuszom absurdalność oskarżeń o źródło Jego mocy. Ale z faryzeuszami, chociaż są w takim wielkim błędzie jednak rozmawia. Próbuje dotrzeć do ich sumienia i serca. 

Dziecku, które boi się reakcji rodziców trudniej do nich podejść. Dziecku, któremu wkradają się wątpliwości co do miłości rodzicielskiej trudniej kochać. Każdemu, komu wkradają się wątpliwości, Jezus pokazuje, żeby jednoznacznie wybierać dobro. Zaświadcza jednak o tym, żeby nie bać przyjść do Niego z każdą sprawą, ze wszystkimi sprawami, również wątpliwościami. On jest wszechmocny. A Jego moc jest mocą stwarzania, ożywiania, leczenia i miłosierdzia. Powiedz Mu...


Rafał Ziajka SDS
duszpasterz Centrum Formacji Duchowej w Krakowie
www.cfd.sds.pl

 
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja katolika
Czy dbasz o swoją duchową sylwetkę? Człowiek zadbany jest zdrowszy i piękniejszy.
 
Samo nic się nie zrobi. Trzeba ćwiczyć, żeby umieć rozpoznać głos Jezusa! 
 
Nie wystarczy tylko być „uczonym w Piśmie”, ani odwrotnie – być dyletantem, bo można bardzo się pomylić. Nie rozpoznać Pana – to największy dramat, jaki może spotkać człowieka.
 
Spotkać Jezusa to największe szczęście. Bo w Nim wszystko ma sens. Przez moc Jego kapłańskiego posłannictwa nabiera nowej wartości! (zob. Mk 3,22-30; Hbr 9,15.24-28; Ps 98,1-6).
 
Anna-Irena, Kraków
czytelny@poczta.fm

***

Biblia pyta:

Widziałeś człowieka gadatliwego? Więcej nadziei w głupim niż w takim.
Prz 29,20

***

KSIĘGA III, O wewnętrznym ukojeniu
Rozdział XLV. O TYM, ŻE NIE NALEŻY WIERZYĆ WSZYSTKIM, I O TYM, JAK ŁATWO POTKNĄĆ SIĘ W SŁOWACH

1. Panie, wesprzyj nas w utrapieniu, bo daremna jest pomoc ludzka Ps 60(59),13. Jakże często nie znajdowałem wiary tam, gdzie byłem jej pewny! Ileż razy także tam ją spotykałem, gdziem się najmniej spodziewał! Omylna jest nadzieja pokładana w ludziach, a dobro sprawiedliwych tylko w Tobie, Boże Ps 37(36),39. Błogosławiony bądź, Panie Boże mój, we wszystkim, co się nam przydarza. Jesteśmy słabi i niestali, skłonni do zdrady i odmiany.

2. Gdzież jest człowiek, który strzegłby się zawsze tak przezornie i tak czujnie, że nigdy nie zaplątałby się w nic złego? Ale kto Tobie ufa, Panie, i szuka Cię samym sercem, nie tak łatwo upadnie Ps 125(124),1; Mdr 1,1.

A jeśli nawet dotknie go cierpienie czy też da się w coś uwikłać, szybciej dzięki Tobie się otrząśnie i dozna ukojenia, bo Ty nie opuszczasz nikogo, kto ufa Tobie aż do końca. Wielka to rzadkość wierny przyjaciel, co przetrwałby z przyjacielem wszelkie niedole. Ty jeden, Panie, jesteś wierny naprawdę, wszędzie i zawsze, jak nikt inny.

3. Jakże mądry w świętości swego ducha był ten, kto powiedział: Dusza moja jest mocna, bo ugruntowana w Chrystusie! Gdybym ja był taki, nie tak łatwo poddawałbym się lękom ludzkim, nie tak by mnie raniły pociski słowa.
Któż to zdoła wszystko przewidzieć, kto ustrzeże się wszystkiego, co złe, na przyszłość? Jeśli to, czego się spodziewamy, także często nas przygniata, to cóż dopiero ciosy niespodziewane? Ale dlaczego sam sobie nie umiałem biedny poradzić? I czemu tak byłem łatwowierny? Przecież jesteśmy ludźmi, tylko ułomnymi ludźmi, choćby niektórzy porównywali nas z aniołami.

Komuż mam wierzyć, Panie, jeśli nie Tobie? Jesteś Prawdą, która nie kłamie i nie może być okłamana. I znowu: Każdy człowiek jest kłamcą Ps 116(114-115),11; Rz 3,4, każdy jest słaby, niestały i chwiejny, a zwłaszcza w słowach, tak że nawet jeśli wydaje się, że w głosie jego brzmi prawda, nie bardzo mu wierzyć należy.

4. Jakże przezornie upominałeś nas, byśmy się strzegli ludzi Mt 10,17, i mówiłeś, że wrogami człowieka są jego bliscy Mi 7,6; Mt 10,36 i że nie należy wierzyć, jeśli ktoś mówi: Oto tu jest Chrystus albo tam... Mt 24,23; Mk 13,21; Łk 17,23. Nauczyła mnie szkoda, oby na większą ostrożność, a nie na głupotę.
Uważaj, rzekł mi ktoś, uważaj, zachowaj przy sobie to, co ci mówię. Więc ja milczę i wierzę, że to był sekret, tymczasem on sam nie potrafi milczeć, choć prosi o milczenie, ale już zaraz zdradza i siebie, i mnie i odchodzi.
Od takiego gadulstwa i ludzi niedyskretnych zachowaj mnie, Panie, abym nie wpadał w ich ręce i sam nie był do nich podobny. Daj moim ustom słowo prawdziwe i pewne, a język mój naucz przezorności. Co mnie niemiłe, nie powinienem czynić drugiemu.

5. Jak to dobrze, jaki to daje spokój - milczeć o innych, nie dowierzać wszystkiemu bez wyjątku, nie rozgłaszać bez zwłoki, zwierzać się niewielu ludziom. Ciebie zawsze prosić, abyś spojrzał w głąb serca; niech lada powiew słów nas nie unosi, ale wszystko, i to, co wewnątrz i na zewnątrz, niech się spełnia według Twojej woli Prz 24,12; Ef 4,14.
Aby zachować łaskę Bożą, bezpieczniej jest unikać ludzkiego blasku, nie szukać tego, co bywa przez ludzi podziwiane, ale pilnie iść za tym, co może przynieść poprawę charakteru i większą gorliwość!

6. Jak bardzo zaszkodziło wielu ludziom to, że za wiele wiedziano o ich cnotach, za wcześnie je wychwalono! Jak bardzo innym pomogło to, że chronili łaskę w milczeniu w tym kruchym życiu, które całe jest pokusą i bojowaniem! Hi 7,1.

Tomasz a Kempis, 'O naśladowaniu Chrystusa'

***

O CO KŁÓTNIA?

Od chwili gdy zaczęli czarci z nieba spadać,
Kłócą się dotąd, kto z nich ma niebo posiadać.

Adam Mickiewicz

***

Zostawiając dziecko w aucie zawsze zabieraj kluczyki.
H. Jackson Brown, Jr. 'Mały poradnik życia'

wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja maryjna

Duchowe macierzyństwo Maryi


Dobrze wiemy, że istnieją niemałe rozbieżności między sposobem myślenia braci z innych Kościołów i wspólnot kościelnych, a nauką katolicką "o roli Maryi w dziele zbawienia" oraz o czci, jaką należy Jej oddawać. Ponieważ jednak ta sama moc Najwyższego, która osłoniła Dziewicę Nazaretańską (por. Łk 1, 35), działa w dzisiejszym ruchu ekumenicznym i czyni go płodnym, pragniemy wyrazić nadzieję, że cześć dla pokornej Służebnicy Pana, której Wszechmocny uczynił wielkie rzeczy (Łk 1, 49), będzie chociaż stopniowo, nie przeszkodą, lecz pewną drogą i miejscem spotkania, mającego na celu dokonanie zjednoczenia wszystkich wierzących w Chrystusa. Cieszymy się widząc, iż lepsze zrozumienie roli Maryi w tajemnicy Chrystusa i Kościoła - także ze strony braci odłączonych - bardzo ułatwia drogę do tego rodzaju spotkania. Jak w Kanie Galilejskiej Najświętsza Dziewica sprawiła, że Jezus uczynił pierwszy ze swoich cudów (por. J 2, 1-12), tak w naszych czasach swoim miłosiernym wstawiennictwem będzie miała możność przyspieszenia chwili, w której uczniowie Chrystusa znajdą doskonałą jedność w wierze. Tę nadzieję umacnia uwaga naszego poprzednika Leona XIII, który stwierdził, że sprawa jedności chrześcijan "należy właściwie do powinności Jej (Maryi) duchowego macierzyństwa. Albowiem tych, którzy należą do Chrystusa, Maryja nie zrodziła ani nie mogła zrodzić inaczej, jak tylko w jednej wierze i w jednej miłości, bowiem czy "Chrystus jest podzielony?" (1 Kor 1, 13) i wszyscy powinniśmy żyć jednym życiem Chrystusa, abyśmy w jednym i tym samym ciele "przynosili owoc Bogu" (Rz 7, 4).

MC 33
 

teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com

wczoraj
dziś
jutro
 

Poświęć się całkowicie Bogu, i żyj, cierp, pracuj, działaj, i umieraj jedynie dla Niego, wszystko tak jak jest Jego najświętszą wolą.

 

Z ‘Dziennika Duchowego' Sługi Bożego ks. Franciszka Jordana (1848-1918),
Założyciela Salwatorianów i Salwatorianek

Modlitwa na dziś

Boże Światłości i Pasterzu dusz, który ustanowiłeś św. Ildefonsa biskupem w Twoim Kościele, by karmił Twój lud słowem i kształtował przykładem, pomóż nam, abyśmy dzięki niemu zachowali wiarę, której on nauczał i podążali drogą, którą on nam pokazał. Amen.



Patron Dnia



św. Ildefons
 
biskup

Urodzony około roku 607, Ildefons pochodził z rodziny szlacheckiej; był prawdopodobnie uczniem św. Izydora z Sewilli. Jako młodzieniec wstąpił do klasztoru benedyktynów w Agalii w pobliżu Toledo; następnie został tam opatem. Jako opat uczestniczył w dwu soborach w Toledo w latach 653 i 655. W roku 657 duchowieństwo i lud wybrali go na arcybiskupa Toledo. Zmarł w roku 667.

jutro: św. Franciszka Salezego

wczoraj
dziś
jutro