logo
Środa, 26 listopada 2014 r.
imieniny:
Leona, Leonarda, Lesławy, Konrada, Delfiny, Jana – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji


reklama
Środa, 26 listopada 2014 
XXXIV tydzień Okresu Zwykłego, II tydzień psałterza

Wspomnienie dowolne bł. Jakuba Alberione – prezbitera



Czytania liturgiczne

Środa. Dzień powszedni.
Ap 15, 1-4; Ps 98 (97), 1. 2-3ab. 7-8. 9 (R.: por. Ap 15, 3b); Ap 2, 10c; Łk 21, 12-19;



PIERWSZE CZYTANIE  (Ap 15,1-4)
Pieśń Mojżesza i Baranka

Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła.

Ja, Jan, ujrzałem na niebie znak inny, wielki i godzien podziwu: siedmiu aniołów trzymających siedem plag ostatecznych, bo w nich się dopełnił gniew Boga.
I ujrzałem jakby morze szklane, pomieszane z ogniem, i tych, co zwyciężają Bestię i obraz jej, i liczbę jej imienia, stojących nad morzem szklanym, mających harfy Boże. A śpiewają pieśń Mojżesza, sługi Bożego, i pieśń Baranka w słowach:
„Dzieła Twoje są wielkie i godne podziwu, Panie, Boże wszechwładny. Sprawiedliwe i wierne są Twoje drogi, o Królu narodów. Któż by się nie bał, o Panie, i Twego imienia nie uczcił? Bo Ty sam jesteś Święty, bo przyjdą wszystkie narody i padną na twarz przed Tobą, bo słuszne Twoje wyroki stały się jawne”.


Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 98,1.2-3ab.7-8.9)

Refren: Dzieła Twe wielkie i godne podziwu.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
albowiem uczynił cuda. 
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica *
i święte ramię Jego. 

Pan okazał swoje zbawienie, *
na oczach pogan objawił swoją sprawiedliwość. 
Wspomniał na dobroć i na wierność swoją *
dla domu Izraela. 

Niech szumi morze i wszystko, co w nim żyje, *
krąg ziemi i jego mieszkańcy. 
Rzeki niech klaszczą w dłonie, *
góry niech razem wołają z radości. 

W obliczu Pana, który nadchodzi, *
bo przychodzi osądzić ziemię. 
On będzie sądził świat sprawiedliwie *
i ludy według słuszności.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Ap 2,10c)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Bądź wierny aż do śmierci, 
a dam ci wieniec życia. 

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 21,12-19)
Jezus zapowiada prześladowanie swoich wyznawców

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Jezus powiedział do swoich uczniów:
„Podniosą na was ręce i będą was prześladować. Wydadzą was do synagog i do więzień oraz z powodu mojego imienia wlec was będą przed królów i namiestników. Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa. Postanówcie sobie w sercu nie obmyślać naprzód swej obrony. Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość, której żaden z waszych prześladowców nie będzie się mógł oprzeć ani się sprzeciwić.
A wydawać was będą nawet rodzice i bracia, krewni i przyjaciele i niektórych z was o śmierć przyprawią. I z powodu mojego imienia będziecie w nienawiści u wszystkich. Ale włos z głowy wam nie zginie. Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie”.

Oto słowo Pańskie.

 
wczoraj
dziś
jutro
 
Komentarz liturgiczny
Jezus zapowiada prześladowanie swoich wyznawców
(Łk 21, 12-19) 

 

Jezus mówi: „Podniosą na was ręce i będą was prześladować”. Taki jest los wyznawcy Chrystusa, ale Bóg jest z prześladowanymi. Ich obrońcą jest Jezus i ON przez Ducha Świętego podaje im sposób obrony. Ostateczne zwycięstwo należy do CHRYSTUSA i Jego ludzie nie zginą, ale przez wytrwałość ocalą swoje życie (i na pewno wieczne).

Wiesz, co to znaczy, gdy świat chce Ciebie odwieść od wytrwałego trwania przy Chrystusie. Wychwalaj wtedy Imię Pana i Jego Świętość!

Asja Kozak
asja@amu.edu.pl

wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja katolika
Czy naprawdę znam już Pieśń Kościoła? 
- Pieśń, którą rozbrzmiewa Świątynia Niebios. Pieśń Ludu Bożego, która daje męstwo i uzdalnia do złożenia świadectwa.
 
Słowo Boże jest Mocą. Ono brzmi w naszych sercach, dając wymowę i mądrość, których nikt nie dosięgnie. Ono pomoże przetrwać czas zdrady najbliższych i nienawiści. Ono podtrzyma aż do ocalenia (por. Ap 15,1-4; Ps 98,1-3.7-9; Łk 21,12-19).
 
"Śpiewajcie Panu pieśń nową!" (Ps 98,1a).
 
Naucz mnie, Boże, naucz nas, Panie, pieśni uwielbienia, która doprowadzi do Ciebie przez wszystkie dni ciemne i mroczne...
 
Anna-Irena, Kraków
czytelny@poczta.fm

***
 

Biblia pyta:


Nierządnica Rachab, która przyjęła wysłanników i inną drogą odprawiła ich, czy nie dostąpiła usprawiedliwienia za swoje uczynki?
Jk 2,25

***

Niektórzy pewne grzechy wyznają tak cicho, żeby spowiednik ich nie usłyszał. Najpierw spowiadają się z lekkich upadków. Mówią na przykład: 'Nie żegnałem się rano i wieczorem wodą święconą, byłem roztargniony na modlitwie' itp. A kiedy już tymi drobiazgami jakby uśpią uwagę spowiednika, wtedy przyciszonym głosem szybciutko wyliczają swoje grzechy ciężkie. To prawda, możesz w ten sposób wyłudzić rozgrzeszenie, ale Boga nie oszukasz. On tego rozgrzeszenia nie potwierdzi.
św. Jan Maria Vianney, O zadośćuczynieniu, pokucie i umartwieniu

***

KSIĘGA II, Zachęty do życia wewnętrznego
Rozdział II, O POKORZE POWIERZENIA SIĘ

 
1. Nie przykładaj zbyt wielkiej wagi do tego, kto jest z tobą, a kto przeciw tobie, ale tak postępuj, o to się kłopocz, aby Bóg był z tobą we wszystkich twoich sprawach 2 Krn 20,17. Miej czyste sumienie, a Bóg cię ochroni. Komu sam Bóg pomaga, temu niczyja chytrość nie zaszkodzi.

Jeśli umiesz cierpieć w milczeniu, wkrótce zobaczysz że Pan przyjdzie ci z pomocą. On sam wie, kiedy i jak ci ulżyć, i dlatego masz Mu się powierzyć 2 Krn 25,8. 

Boża to sprawa pomagać ludziom i chronić ich od wszelkiego nieszczęścia. Aby wytrwać w większej pokorze, dobrze jest czasem, by inni znali nasze ułomności i raz po raz nas upominali.

2. Kiedy człowiek, znając swoje wady, staje się bardziej pokorny, działa też na innych uspokajająco i łatwiej mu łagodzić spory. Bóg osłania pokornego i obdarza wolnością 2 Kor 7,6, miłuje pokornego i pociesza, pochyla się nad pokornym, zsyła pokornemu swoją łaskę, a potem przemienia jego poniżenie w chwałę 1 P 5,5; Jk 4,6.

Pokornemu odsłania swoje tajemnice, łagodnie przyciąga go do siebie i zaprasza. Pokorny nie traci spokoju, gdy dotknie go zniewaga, bo ma oparcie w Bogu, a nie w świecie. Pamiętaj, nie udoskonaliłeś się jeszcze ani trochę, jeżeli nie sądzisz, że jesteś najmniejszy ze wszystkich.

Tomasz a Kempis, 'O naśladowaniu Chrystusa'

***

Módl się nie o rzeczy, ale o mądrość i odwagę.
H. Jackson Brown, Jr. 'Mały poradnik życia'

wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja maryjna

Styl Boga w Maryi


Maryja jest przykładem Boskiej dysproporcji między tym, co widać na zewnątrz, a tym, co dzieje się w duszy. Kim Maryja była zewnętrznie w swojej wiosce? Nikim wyjątkowym. Najprawdopodobniej dla swoich krewnych i sąsiadów była po prostu Maryją, skromnym dziewczęciem, sympatycznym, ale nie nadzwyczajnym. Powinniśmy pamiętać o tej prawdzie, aby nie popaść w ryzyko przeniesienia Maryi, jak często czyniła to ikonografia i ludowa pobożność, w wymiar eteryczny i bezcielesny, właśnie Ją, która była Matką Słowa Wcielonego! Mówiąc o Niej, trzeba mieć zawsze na uwadze dwa charakterystyczne przymioty Boga, którymi są, jak zauważyliśmy, prostota i wspaniałość. W Maryi wspaniałość łaski i powołania harmonizuje z absolutną prostotą i rzeczowością.

R. Cantalamessa

teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com

wczoraj
dziś
jutro
 

O gdybyż chciano poznać jak skuteczne jest czytanie duchowne, w tym zaś czytanie żywotów świętych. Nie wszyscy potrafią dobrze odprawiać rozmyślanie i wyciągać zeń odpowiednie korzyści! O wszystko należy dbać - czytanie - modlitwa - rozmyślanie.

 

Z ‘Dziennika Duchowego' Sługi Bożego ks. Franciszka Jordana (1848-1918),
Założyciela Salwatorianów i Salwatorianek

Modlitwa na dziś
Boże, który natchnąłeś św. Jana Berchmansa w dążeniu do miłosierdzia doskonałego, co otworzyło przed nim Twoje Królestwo, spraw, abyśmy na końcu naszej ziemskiej wędrówki osiągnęli wieczną radość.
Amen.

 


Patron Dnia



św. Jan Berchmans

 

Syn grabarza Jan Berchmans urodził się w Diest w dzisiejszej Belgii w roku 1599. Po trzyletniej nauce u miejscowego proboszcza, który przygotowywał chłopców do kapłaństwa, wstąpil do nowo otworzonego kolegium jezuickiego w Mechlin; rok później rozpoczął nowicjat. W roku 1618 odbył pieszą pielgrzymkę do Rzymu, co zajęło mu dziesięć tygodni, aby kontynuować studia w kolegium rzymskim. Jednak nie dane mu było dożyć święceń kapłańskich. Żar miłości Bożej zerwał więzy ciała, wyniszczonego ciągłym wewnętrzym umartwieniem. Leżąc na łożu śmierci, chwycił różaniec, krucyfiks i księgę reguł zakonnych wołając: "To są moje trzy skarby, posiadając je umieram szczęśliwy". Zmarł następnego dnia, 13 sierpnia 1621 roku.

jutro: św. Maksyma

wczoraj
dziś
jutro