logo
Wtorek, 28 marca 2017 r.
imieniny:
Anieli, Kasrota, Soni, Guntrama, Aleksandra, Jana – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
__________________

 
___________________
 
 reklama
Wtorek, 28 marca 2017
IV tydzień Wielkiego Postu, IV tydzień psałterza 
Czytania liturgiczne

Wtorek. Dzień powszedni.
Ez 47, 1-9.12; Ps 46 (45), 2-3. 5-6. 8-9 (R.: por. 8); Ps 51 (50), 12a. 14a; J 5, 1-16;


PIERWSZE CZYTANIE  (Ez 47,1-9.12)
Woda wypływająca ze świątyni niesie życie

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela.

Podczas widzenia otrzymanego od Pana zaprowadził mnie anioł z powrotem przed wejście do świątyni, a oto wypływała woda spod progu świątyni w kierunku wschodnim, ponieważ przednia strona świątyni była skierowana ku wschodowi; a woda płynęła spod prawej strony świątyni na południe od ołtarza. I wyprowadził mnie przez bramę północną na zewnątrz i poza murami powiódł mnie do bramy zewnętrznej, skierowanej ku wschodowi. A oto woda wypływała spod prawej ściany świątyni, na południe od ołtarza.
Potem poprowadził mnie ów mąż w kierunku wschodnim; miał on w ręku pręt mierniczy, odmierzył tysiąc łokci i kazał mi przejść przez wodę; woda sięgała aż do kostek. Następnie znów odmierzył tysiąc łokci i kazał mi przejść przez wodę: sięgała aż do kolan; i znów odmierzył tysiąc łokci i kazał mi przejść: sięgała aż do bioder; i znów odmierzył tysiąc łokci; był tam już potok, przez który nie mogłem przejść, gdyż woda była za głęboka. Potem rzekł on do mnie: „Czy widziałeś to, synu człowieczy?” I poprowadził mnie z powrotem wzdłuż rzeki.
Gdy się odwróciłem, oto po obu stronach na brzegu rzeki znajdowało się wiele drzew. A on rzekł do mnie: „Woda ta płynie na obszar wschodni, wzdłuż stepów, i rozlewa się w wodach słonych, i wtedy wody jego stają się zdrowe. Wszystkie też istoty żyjące, od których tam się roi, dokądkolwiek potok wpłynie, pozostaną przy życiu: będą tam też niezliczone ryby, bo dokądkolwiek dotrą te wody, wszystko będzie uzdrowione.
A nad brzegami potoku mają rosnąć po obu stronach różnego rodzaju drzewa owocowe, których liście nie więdną, których owoce się nie wyczerpują; każdego miesiąca będą rodzić nowe, ponieważ ich woda przychodzi z przybytku. Ich owoce będą służyć za pokarm, a ich liście za lekarstwo”.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 46,2-3.5-6.8-9)

Refren: Pan Bóg Zastępów jest dla nas obroną.

Bóg jest dla nas ucieczką i mocą: *
najpewniejszą pomocą w trudnościach. 
Przeto nie będziemy się bali, choćby zatrzęsła się ziemia *
i góry zapadały w otchłanie morza. 

Nurty rzeki rozweselają miasto Boże, *
najświętszy przybytek Najwyższego. 
Bóg jest w jego wnętrzu, więc się nie zachwieje, *
Bóg je wspomaga o świcie. 

Pan Zastępów jest z nami, *
Bóg Jakuba jest naszą obroną. 
Przyjdźcie, zobaczcie dzieła Pana, *
zdumiewające dzieła, których dokonał na ziemi.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (J 4,42.15)

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

Panie, Ty jesteś prawdziwie Zbawicielem świata, 
daj nam wody żywej, byśmy nie pragnęli. 

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.


EWANGELIA  (J 5,1-3a.5-16)
Uzdrowienie paralityka w sadzawce Betesda

Słowa Ewangelii według świętego Jana.

Było święto żydowskie i Jezus udał się do Jerozolimy.
W Jerozolimie zaś znajduje się Sadzawka Owcza, nazwana po hebrajsku Betesda, zaopatrzona w pięć krużganków. Wśród nich leżało mnóstwo chorych: niewidomych, chromych, sparaliżowanych.
Znajdował się tam pewien człowiek, który już od lat trzydziestu ośmiu cierpiał na swoją chorobę. Gdy Jezus ujrzał go leżącego i poznał, że czeka już długi czas, rzekł do niego: „Czy chcesz stać się zdrowym?”
Odpowiedział Mu chory: „Panie, nie mam człowieka, aby mnie wprowadził do sadzawki, gdy nastąpi poruszenie wody. Gdy ja sam już dochodzę, inny schodzi przede mną”.
Rzekł do niego Jezus: „Wstań, weź swoje łoże i chodź”. Natychmiast wyzdrowiał ów człowiek, wziął swoje łoże i chodził.
Jednakże dnia tego był szabat. Rzekli więc Żydzi do uzdrowionego: „Dziś jest szabat, nie wolno ci nieść twojego łoża”. 
On im odpowiedział: „Ten, który mnie uzdrowił, rzekł do mnie: Weź swoje łoże i chodź”. Pytali go więc: „Cóż to za człowiek ci powiedział: Weź i chodź?” Lecz uzdrowiony nie wiedział, kim On jest; albowiem Jezus odsunął się od tłumu, który był w tym miejscu.
Potem Jezus znalazł go w świątyni i rzeki do niego: „Oto wyzdrowiałeś. Nie grzesz już więcej, aby ci się coś gorszego nie przydarzyło”. Człowiek ów odszedł i doniósł Żydom, że to Jezus go uzdrowił. I dlatego Żydzi prześladowali Jezusa, że to uczynił w szabat.
Oto słowo Pańskie.
 
wczoraj
dziś
jutro
 
Komentarz liturgiczny

 

Uzdrowienie paralityka w sadzawce Betesda
J 5, 1-16
 

Z opisu Jana wyłania się obraz Jezusa, który wchodząc do Jerozolimy swoje kroki w pierwszej kolejności kieruje tam, gdzie chorzy szukają nadziei. Konieczność wejścia do wody jakby przywołuje obraz przejścia Izraelitów przez morze ku wolności. Jezus nie prowadzi chorego ku wolności, jak Możesz przez środek „wody” lecz odsłania przed nim nowe źródło wody żywej. Możesz działał na podstawie słowa danego mu przez Boga. Jezus sam wypowiada słowo, które ma moc.

Pytanie, z którym Jezus zwraca się do chorego domaga się jednoznacznej odpowiedzi. Chory potwierdza, tyle że podaje receptę w jaki sposób ma to nastąpić. Jakby nie do końca słyszy, co do niego mówi Jezus, albo wypowiada to, co tak skutecznie skupia jego uwagę: pragnienie pomocnego „człowieka”. Zamiast tego w jego życiu staje Syn Człowieczy.

„Czy chcesz wyzdrowieć?” pyta dzisiaj Jezus każdego z nas. Co Mu odpowiesz?
 


Rafał‚ Ziajka SDS
duszpasterz Centrum Formacji Duchowej Salwatorianów w Krakowie
www.cfd.salwatorianie.pl
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja katolika
Minęła Niedziela Radości. 
 
W środku Wielkiego Postu zapraszasz mnie, Panie, abym już teraz spojrzała na nowo, z nadzieją i radością na tajemnicę Twojego Zmartwychwstania, tajemnicę mojego odkupienia. 
 
Nieustannie przypominasz mi, że Ty sam jesteś dla mnie źródłem uzdrowienia i życia – życia w pełni, które wciąż wydaje dobre i smaczne owoce dla dobra wielu.
 
Pragniesz mnie uzdrawiać na ciele i na duszy, dotykać głębi mojego serca, jednak nigdy nie naruszasz mojej wolności – zawsze pytasz: „Czy chcesz?” – i pochylasz się nade mną z troską i miłością. 
 
Pragniesz, by to, co czynisz dla mnie, było trwałe w moim życiu; bym zawsze podążała za Tobą, drogą Twoich przykazań; bym czerpała ze zdrojów zbawienia – Sakramentów Kościoła – by moje serce było czyste i radowało się darem Twojego odkupienia każdego dnia.
 
Dziękuję, mój Jezu, dziękuję…
…Naucz mnie życiem dziękować.

Małgorzata Bratek
mbratek@tlen.pl
***

Biblia pyta:


Jeżeli głosi się, że Chrystus zmartwychwstał, to dlaczego twierdzą niektórzy spośród was, że nie ma zmartwychwstania?
1 Kor 15,12

A jak zmartwychwstają umarli? W jakim ukazują się ciele?
1 Kor 15,35

Gdzież jest, o śmierci twoje zwycięstwo? Gdzież jest, o śmierci, twój oścień?
1 Kor 15,55

***

Przysłowia Salomona, Prz 22

1. Lepszy szacunek niż wielkie bogactwo, lepsze uznanie niż srebro i złoto.
2. Spotykają się bogacz i nędzarz - Pan obydwu jest Stwórcą.
3. Rozważny zło widzi i odwraca się, nierozważni tam idą - i szkodę ponoszą.
4. Owocem pokory jest bojaźń Pańska, bogactwo, szacunek i życie.
5. Ciernie, sidła na drodze złoczyńcy, kto życia strzeże, ten od nich jest z dala.
6. Wdrażaj chłopca w prawidła jego drogi, a nie zejdzie z niej i w starości.
7. Ubogimi kieruje bogaty, sługą wierzyciela jest dłużnik.
8. Kto sieje zło, zbiera nieszczęście, kij jego gniewu przepadnie.
9. Błogosławiony, czyj wzrok miłosierny, bo chlebem dzieli się z biednym.
10. Przepędź szydercę, a kłótnia ustąpi, ucichnie zatarg i potwarz.
11. Kto kocha czystych sercem, kto ma wdzięk na wargach - przyjacielem króla.
12. Oczy Pana strzegą rozsądku, a niweczą mowy wiarołomcy.
13. Leniwy mówi: Lew jest na drodze: zginę na środku ulicy.
14. Usta żon cudzych są dołem głębokim: na kogo Pan się gniewa, ten tam wpadnie.
15. W sercu chłopięcym głupota się mieści, rózga karności wypędzi ją stamtąd.
16. Uciskać biedaka - to jego bogacić, bogacza wspierać - to wtrącać go w biedę.
17. Słowa Mędrców. Nadstaw ucha i słuchaj słów mędrców, nakłoń swe serce ku mojej nauce,
18. bo dobrze, gdy w sercu je chowasz, gdy stale je widać na twoich wargach.
19. Byś ufność swą w Panu pokładał, chcę wskazać ci dzisiaj twoją drogę.
20. Czy już nie pisałem tobie trzy razy [słów pełnych] rad i wskazań,
21. by cię nauczyć prawości i prawdy, byś wiernie zdał sprawę temu, kto cię posłał?
22. Nie okradaj nędzarza, ponieważ jest nędzarzem, nie uciskaj w bramie biednego,
23. bo Pan rzecznikiem ich sprawy, wydrze On życie tym, co ich krzywdzą.
24. Nie wiąż się z człowiekiem gniewliwym, nie obcuj z człowiekiem porywczym,
25. byś do dróg jego nie przywykł i nie zgotował pułapki na swe życie.
26. Nie bądź z tych, co dają porękę, co ręczą za [cudze] długi.
27. Jeżeli nie masz czym zapłacić, po co mają łóżko zabrać spod ciebie?
28. Nie przesuwaj starej miedzy, ustalonej przez twoich przodków.
29. Widzisz biegłego w swoim zawodzie? Będzie on stał przed obliczem królów, a nie przed ludźmi prostymi.

***

PROBY

Mędrzec zwyczajnych ludzi z rozmowy ocenia,
A nadzwyczajnych mężów poznaje z milczenia.
Adam Mickiewicz

***

Nastaw się na ciągłą pracę nad sobą.
H. Jackson Brown, Jr. 'Mały poradnik życia'

wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja maryjna

Pełna łaski i Niepokalana


Maryja jest pełna łaski jeszcze w innym znaczeniu. Jest piękna pięknością, którą my nazywamy świętością; "cała piękna" (tota pulchra), jak mówi Kościół słowami Pieśni nad Pieśniami (por. Pnp 4, 1). Ponieważ Maryja jest obdarzona łaską, jest Matką łaskawą. Jednocząc w sposób niepodzielny dwa znaczenia łaski autor Pieśni nad Pieśniami nazywa Maryję: "Tą, która jest pełna łaski, ponieważ jest pełna Łaski". To jest Ta, która jest pełna piękności i łaski, ponieważ jest pełna przychylności i powołania Boskiego, czyli Łaski. Maryja jest piękna, ponieważ jest kochana.

Łaska znajdująca miejsce w świętości Maryi, która posiada moc wywyższającą Ją ponad jakąkolwiek inną postać, tak Starego jak i Nowego Testamentu. Jest to łaska nieskalana. Kościół rzymski określa ją tytułem "niepokalana". Kościół prawosławny używa tytułu "cała święta" (Panaghia). Pierwszy określa ten aspekt łaski Maryi, w którym brak jakiegokolwiek grzechu, nawet pierworodnego; drugi podkreśla aspekt pozytywny to jest obecność w Niej wszystkich cnót i całego splendoru, który z nich emanuje.

Również Kościół jest powołany, "jako chwalebny, nie mający skazy czy zmarszczki, czy czegoś podobnego, aby był święty i nieskalany" (por. Ef 5, 27). Ale - jak mówi nasz przyjaciel poeta - "to, co zostało odzyskane, zdobywane piędź za piędzią, odebrane, osiągnięte, to nie to samo, co nigdy nie zostało utracone. Ubielona kartka nigdy nie będzie białą kartką, ani pobielone płótno nigdy nie będzie białym płótnem, ani ubielona dusza białą duszą". Kościół został uwolniony z wszelkiej zmazy, natomiast Maryja została zachowana od wszelkiej zmazy. Kościół ma zmarszczki, które pewnego dnia zostaną wygładzone; w Niej z łaski Boga nie ma nic do gładzenia.

R. Cantalamessa


teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com

wczoraj
dziś
jutro
 
Modlitwa na dziś
Boże, który uwolniłeś św. Guntrama od trosk o ziemskie królestwo, przenosząc go do chwały Królestwa Niebieskiego, spraw, abyśmy za jego pośrednictwem umieli znaleźć Twoje Wieczne Królestwo pośród ziemskich obowiązków, które wypełniamy. Amen


Patron Dnia



Św. Guntram
 
król

Św. Guntram, czwarty syn Klotara I, był królem Burgundii i dużej części Akwitanii w latach 561-592. Cieszył się za życia popularnością wśród poddanych, którzy potem czcili go jak świętego. Kiedy jego ziemie zaczęła pustoszyć epidemia, pilnował, aby najbiedniejsi i dotknięci chorobą mieli opiekę, narzucił sobie surowe posty, a w końcu złożył siebie jako ofiarę Boskiej sprawiedliwości, aby ocalić swój lud. Św. Guntram był władcą sprawiedliwym i gorliwym krzewicielem wiary. Wniósł znaczny wkład w organizację trzech synodów, aby podnieść dyscyplinę kleru; hojnie uposażał kościoły i klasztory.

jutro: św. Józefa z Arymatei

wczoraj
dziś
jutro