logo
Poniedziałek, 24 lipca 2017 r.
imieniny:
Kingi, Krystyny, Michaliny – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama
Poniedziałek, 24 lipca 2017
XVI tydzień Okresu Zwykłego, IV tydzień psałterza

Wspomnienie obowiązkowe św. Kingi – dziewicy
Czytania liturgiczne
Poniedziałek. Wspomnienie św. Kingi, dziewicy

Nowy lekcjonarz: Wj 14, 5-9a. 10-18; Wj 15, 1b-2c. 3-4. 5-6 (R.: por. 1bc); Por. Ps 95 (94), 8a. 7d; Mt 12, 38-42;
Stary lekcjonarz: Wj 14, 5-9a. 10-18; Wj 15, 1. 2. 3-4. 5-6; Ps 95, 8ab; Mt 12, 38-42;


PIERWSZE CZYTANIE  (Wj 14,5-9a.10-18)

Bóg obiecuje ocalić Izraelitów

Czytanie z Księgi Wyjścia.

Gdy doniesiono królowi egipskiemu o ucieczce ludu, zmieniło się usposobienie faraona i jego sług względem niego i rzekli: „Cóżeśmy uczynili pozwalając Izraelowi opuścić naszą służbę?” Rozkazał wówczas faraon zaprzęgać swoje rydwany i zabrał ludzi swoich z sobą. Wziął sześćset rydwanów wyborowych oraz wszystkie inne rydwany egipskie, a na każdym z nich byli dzielni wojownicy.
Pan uczynił upartym serce faraona, króla egipskiego, który ruszył w pościg za synami Izraela. Ci jednak wyszli z podniesioną ręką. Egipcjanie więc ścigali ich i dopędzili obozujących nad morzem.
A gdy się zbliżył faraon, synowie Izraela podnieśli oczy, a ujrzawszy, że Egipcjanie ciągną za nimi, ogromnie się przerazili. Synowie Izraela podnieśli głośne wołanie do Pana. Rzekli do Mojżesza: „Czyż brakowało grobów w Egipcie, że nas tu przyprowadziłeś, abyśmy pomarli na pustyni? Cóż za usługę wyświadczyłeś nam przez to, że wyprowadziłeś nas z Egiptu? Czyż nie mówiliśmy ci wyraźnie w Egipcie: «Zostaw nas w spokoju, chcemy służyć Egipcjanom». Lepiej bowiem nam było służyć im, niż umierać na tej pustyni”.
Mojżesz odpowiedział ludowi: „Nie bójcie się! Pozostańcie na swoim miejscu, a zobaczycie zbawienie Pana, które zgotuje nam dzisiaj. Egipcjan, których widzicie teraz, nie będziecie już nigdy oglądać. Pan będzie walczył za was, a wy będziecie spokojni”.
Pan rzekł do Mojżesza: „Czemu głośno wołasz do Mnie? Powiedz synom Izraela, niech ruszają w drogę. Ty zaś podnieś swą laskę i wyciągnij rękę nad morze i rozdziel je na dwoje, a wejdą synowie Izraela w środek na suchą ziemię. Ja natomiast uczynię upartymi serca Egipcjan, że pójdą za nimi. Wtedy okażę moją potęgę wobec faraona, całego wojska jego, rydwanów i jeźdźców, wtedy poznają Egipcjanie, że Ja jestem Panem”.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Wj 15,1.2.3-4.5-6)


Refren: Śpiewajmy Panu, który moc okazał.

Będę śpiewał na cześć Pana, *
który wspaniale swą potęgę okazał, 
gdy konia i jeźdźca *
pogrążył w morskiej przepaści. 

Pan jest moją mocą i źródłem męstwa, *
Jemu zawdzięczani moje ocalenie. 
On Bogiem moim, uwielbiać Go będę, *
On Bogiem ojca mego, będę Go wywyższał. 

Pan, mocarz wojny, *
Pan jest imię Jego. 
Rzucił w morze rydwany faraona i jego wojsko, *
wybrani wodzowie jego zginęli w Morzu Czerwonym. 

Przepaści ich ogarnęły, *
jak głaz runęli w głębinę. 
Uwielbiona jest potęga prawicy Twej, Panie, *
prawica Twa, o Panie, starła nieprzyjaciół.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Ps 95,8ab)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych, 
lecz słuchajcie głosu Pańskiego. 


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA  (Mt 12,38-42)
Znak Jonasza

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Niektórzy z uczonych w Piśmie i faryzeuszów rzekli do Jezusa: „Nauczycielu, chcielibyśmy jakiś znak widzieć od Ciebie”. Lecz On im odpowiedział:
„Plemię przewrotne i wiarołomne żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku proroka Jonasza. Albowiem jak Jonasz był trzy dni i trzy noce we wnętrznościach wielkiej ryby, tak Syn Człowieczy będzie trzy dni i trzy noce w łonie ziemi.
Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni wskutek nawoływania Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz.
Królowa z Południa powstanie na sądzie przeciw temu plemieniu i potępi je; ponieważ ona z krańców ziemi przybyła słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon”.

Oto słowo Pańskie.

 
wczoraj
dziś
jutro
 
Komentarz liturgiczny

 

wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja katolika

Dzisiejsze pierwsze czytanie opowiada historię Izraela z punktu widzenia Boga. Izrael, początkowo wierny, pełen zaufania, w końcu odstępuje od Boga, Jego przykazań. Jest to niejako rozliczenie się z Narodem Wybranym.

Dzisiaj my powinniśmy się zastanowić jak wygląda historia naszego życia – nie z naszej perspektywy, ale z punktu widzenia Boga. Czy zaufaliśmy Mu, czy nasze życie jest związane ze źródłem wody żywej? A może raczej zainwestowaliśmy w cysterny – pozorne zabezpieczenie? Odcięcie się od Pana i poleganie na sobie w końcu spowoduje wyczerpanie zasobów. Potrzebujemy źródła, nie jesteśmy samowystarczalni.


Albowiem w Tobie jest źródło życia

(Ps 36, 10a)

Warto czerpać z tego źródła.

Adam Graczyk
agraczyk1991@gmail.com

***

Człowiek pyta:

Nie słyszysz, jak wiele zeznają przeciw Tobie?
Mt 27,13

***

KSIĘGA III, O wewnętrznym ukojeniu
Rozdział XIV. O TYM, ŻE NALEŻY ROZWAŻAĆ UKRYTE WYROKI BOŻE I NIE CHEŁPIĆ SIĘ ŻADNYM DOBREM 

 
1. Grzmią nade mną wyroki Twoje, Panie, aż moje kości drżą ze strachu i przerażenia i lęka się we mnie bardzo dusza. Stoję struchlały i myślę, że nawet niebiosa nie są w Twoich oczach bez skazy Hi 15,15.

Jeśli w aniołach odnalazłeś zło i nie wybaczyłeś im Hi 4,18; 2 P 2,4, to cóż stanie się ze mną? Gwiazdy spadły z nieba Ap 6,13, a ja, proch, czegóż mogę żądać? Ci, których dzieła zdawały się tak sławne, upadli najniżej, a ci, co przedtem spożywali chleb aniołów Ps 78(77),25, sam widziałem, pożerali chciwie wytłoki, karmę wieprzów Łk 15,16.

2. Niczym więc jest nawet świętość, Panie, jeśli Ty cofniesz swoją rękę. Nic nie zdziała mądrość, jeśli Ty rządzić przestaniesz. Nic nie poradzi siła, jeżeli odmówisz obrony Ps 127(126),1. Nic nie uchroni czystości, jeśli Ty jej nie wspierasz. Na nic nie zda się własne czuwanie, jeśli nie przyjdzie mu z pomocą Twoja święta czujność.

Pozostawieni sobie pogrążamy się i giniemy; nawiedzeni przez Ciebie - prostujemy się i oddychamy. Niestali jesteśmy, ale Ty nas umacniasz, gaśniemy, ale Ty nas zapalasz.

3. Jakże pokornie i ze wstydem powinienem myśleć o sobie! Jak niewiele cenić to, co wydaje mi się we mnie dobre! Jak głęboko powinienem się pochylić przed otchłanią wyroków Twoich, Panie! Ps 36(35),7. Widzę z nich, że jestem tylko niczym i niczym!

O niezmierzony ogromie! O morze nieprzepłynione! Nic w sobie tu nie znajduję oprócz nicości. Gdzież się więc ukryje chwała świata? Gdzie się podzieje zadufanie cnoty? Moja próżna chwała utonęła w głębinie Twoich wyroków.

4. Czym jest wszelkie ciało w Twoim spojrzeniu? 1 Kor 1,29. Czyż może chlubić się glina wobec rzeźbiarza? Iz 45,9; Jr 18,6; Rz 9,20; Mdr 15,7. Jakże mógłby się chełpić zarozumiale ten, kto prawdę swego serca podporządkował Bogu?

Cały świat nie zdoła dźwignąć w pychę tego, kto poddał się prawdzie, usta wszystkich pochlebców nie wzruszą człowieka, który ugruntował całą nadzieję w Bogu. Bo przecież i oni sami, ci, co mówią, że wszyscy są niczym, przepadną, skoro tylko zabrzmią słowa: Prawda Pańska trwa na wieki Ps 117(116),2.

Tomasz a Kempis, 'O naśladowaniu Chrystusa'

wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja maryjna

Maryja wypełnieniem Kościoła


Sobór podkreśla, iż Bogarodzica jest już eschatologicznym wypełnieniem Kościoła: "Kościół w osobie Najświętszej Maryi Panny już osiąga doskonałość, dzięki której istnieje nieskalany i bez zmazy" (por. Ef 5, 27). Równocześnie "chrześcijanie ciągle jeszcze starają się usilnie o to, aby przezwyciężając grzech, wzrastać w świętości; dlatego wznoszą oczy ku Maryi, która świeci całej wspólnocie wybranych jako wzór cnót". Pielgrzymowanie przez wiarę nie jest już więcej udziałem Bogurodzicy: doznając u boku Syna uwielbienia w niebie, Maryja przekroczyła już próg między wiarą a widzeniem "twarzą w twarz" (1 Kor 13, 12). Równocześnie w tym eschatologicznym spełnieniu Maryja nie przestaje być "Gwiazdą przewodnią" (Stella Maris) dla wszystkich, którzy jeszcze pielgrzymują przez wiarę. Jeżeli w różnych miejscach na ziemi wznoszą oni ku Niej oczy, to dlatego, że "zrodziła Syna, którego Bóg ustanowił pierworodnym między wielu braćmi (Rz 8, 29)" - a także dlatego, że "w zrodzeniu i wychowywaniu" tychże braci i sióstr Maryja "współdziałała swą macierzyńską miłością".

RM 6


teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com

wczoraj
dziś
jutro
 

Podnieś wzrok ku górze, gdzie wieczni przyjaciele ukazują ci stale niebieską ojczyznę!

 

Z ‘Dziennika Duchowego' Sługi Bożego ks. Franciszka Jordana (1848-1918),
Założyciela Salwatorianów i Salwatorianek
 

Modlitwa na dziś
Boże, Ty obdarzyłeś błogosławioną Kingę hojnym błogosławieństwem i zachowałeś dziewicą nawet w małżeństwie, spraw, za jej wstawiennictwem, abyśmy dzięki czystości życia zawsze trwali przy Tobie i wstępując w jej ślady mogli dojść do Ciebie. Amen
 


Patron Dnia



św. Kinga
 
dziewica

Św. Kinga urodziła się w 1234 roku jako córka króla węgierskiego Beli IV. Była siostrą św. Małgorzaty Węgierskiej i bł. Jolanty. Została żoną Bolesława Wstydliwego, z którym wspólnie złożyła w małżeństwie ślub dozgonnej czystości. Z mężem dzieliła dole i niedole długiego i trudnego panowania, będąc prawdziwą matką biednych i wszystkich strapionych. Po śmierci męża wstąpiła do ufundowanego przez siebie klasztoru klarysek w Starym Sączu, łącząc z duchem surowej pokuty wewnętrznej, franciszkańską radość doskonałą z cierpień i trudności życiowych. Umarła w Starym Sączu 24 lipca 1292 roku. Kult jej rozpoczął się zaraz po śmierci.

jutro: św. Jakuba

wczoraj
dziś
jutro