logo
Wtorek, 03 marca 2015 r.
imieniny:
Kingi, Kunegundy, Maryna, Tycjana – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 

reklama

Wtorek, 3 marca 2015
II tydzień psałterza, II tydzień Wielkiego Postu


Czytania liturgiczne

Wtorek. Dzień powszedni.
Iz 1, 10. 16-20; Ps 50 (49), 8-9. 16bc-17. 21 i 23 (R.: por. 23b); Ez 18, 31; Mt 23, 1-12;



PIERWSZE CZYTANIE  (Iz 1,10.16-20)
Przestańcie czynić zło, zaprawiajcie się w dobrym

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

Słuchajcie słowa Pana, wodzowie sodomscy, daj posłuch prawu naszego Boga, ludu Gomory:
„Obmyjcie się, bądźcie czyści. Usuńcie zło uczynków waszych sprzed moich oczu. Przestańcie czynić zło. Zaprawiajcie się w dobrem. Troszczcie się o sprawiedliwość, wspomagajcie uciśnionego, oddajcie słuszność sierocie, stawajcie w obronie wdowy.
Chodźcie i spór ze Mną wiedźcie, mówi Pan. Choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją; choćby czerwone były jak purpura, staną się jak wełna.
Jeżeli będziecie ulegli i posłuszni, dóbr ziemskich będziecie zażywać. Ale jeśli się zatniecie w oporze, miecz was wytępi. Albowiem usta Pana to wyrzekły”.


Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 50,8-9.16bc-17.21 i 23)

Refren: Temu, kto prawy, ukażę zbawienie.

„Nie oskarżam cię za twe ofiary, *
bo twoje całopalenia zawsze są przede Mną. 
Nie przyjmę z twego domu cielca *
ani kozłów ze stad twoich”. 

„Czemu wymieniasz moje przykazania *
i na ustach masz moje przymierze? 
Ty, co nienawidzisz karności, *
a słowa moje odrzuciłeś za siebie? 

Ty tak postępujesz, a Ja mam milczeć? *
Czy myślisz, że jestem do ciebie podobny? 
Kto składa ofiarę dziękczynną, ten cześć Mi oddaje, *
a tym, którzy postępują uczciwie, ukażę Boże zbawienie”.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Ez 18,31)

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

Odrzućcie od siebie wszystkie grzechy 
i utwórzcie sobie nowe serca i nowego ducha. 

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.


EWANGELIA  (Mt 23,1-12)
Strzeżcie się pychy i obłudy

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Jezus przemówił do tłumów i do swych uczniów tymi słowami:
„Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą.
Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów. Lubią zaszczytne miejsce na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ich pozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi.
Wy zaś nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten, który jest w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo tylko jeden jest wasz Mistrz, Chrystus.
Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony”.

Oto słowo Pańskie.

 
wczoraj
dziś
jutro
 
Komentarz liturgiczny

Strzeżcie się pychy i obłudy
(Mt 23, 1-12
)


Opowiadaniem, że się wierzy, nic się nie zdziała, jeśli stosownie do tego nie czynimy dobra. Jesteśmy wtedy tylko jak uczeni w Piśmie i faryzeusze. Jeśli nie dajemy o sobie dobrego świadectwa, to jakie dajemy o Kościele? Chrześcijanin zachowuje się tak, jak mu polecił jego Mistrz Jezus, mając przy tym ufność w Jedynym Bogu – Ojcu. Jest pokorny, bo wie, że jest tylko człowiekiem. Nie wywyższa się, ale postępuje uczciwie na co dzień.
 
Obmyj mnie, Panie, abym był czysty od pychy i obłudy. Wybiel moje grzechy i otwórz moje serce na innych, którzy mają się źle.

Asja Kozak
asja@amu.edu.pl
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja katolika
Bóg pyta:


Dlaczego się ze Mną sprzeczacie? Wszyscy zgrzeszyliście przeciw Mnie - wyrocznia Pana.
Jr 2,29

***

Żaden grzech nie ujdzie bezkarnie, Mdr 1

6. Mądrość jest duchem miłującym ludzi, ale bluźniercy z powodu jego warg nie zostawi bez kary: ponieważ Bóg świadkiem jego nerek, prawdziwym stróżem jego serca, Tym, który słyszy mowę jego języka.
7. Albowiem Duch Pański wypełnia ziemię, Ten, który ogarnia wszystko, ma znajomość mowy.
8. Zatem się nie ukryje, kto mówi niegodziwie, i nie ominie go karząca sprawiedliwość.
9. Zamysły bezbożnego zostaną zbadane i dojdzie do Pana wieść o jego słowach, dla potępienia jego złych czynów.
10. Czujne bowiem ucho nasłuchuje wszystkiego i pomruk szemrania nie pozostanie w ukryciu.
11. Strzeżcie się więc próżnego szemrania, powściągajcie język od złej mowy: bo i skryte słowo nie jest bez następstwa, a usta kłamliwe zabijają duszę.

***

ODDYCHANIE BOGA
(z perskiego)

Kiedy tchnie, całą przyszłość z piersi swych wyzionie;
Gdy westchnie, całą przeszłość w piersiach swych pochłonie.
Adam Mickiewicz

***

Czytaj między wierszami.
H. Jackson Brown, Jr. 'Mały poradnik życia'

wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja maryjna

Nigdy nie oddzielajmy Maryi od Jezusa

Kult, jaki oddajemy Maryi, jest kultem wstępnym. Można go porównać do schodów: wchodzimy do Maryi, aby dojść do Jezusa. Jest to kult, który przygotowuje i wprowadza na spotkanie z Jezusem, który jest kulminacją naszych modlitw. Oddzielając kult Maryi od kultu Jezusa, robimy przykrość nie tylko Jezusowi ale i Maryi. Nie oddajemy prawdziwie hołdu i czci Maryi, jeśli nie uznamy, że wszystko otrzymujemy od Jezusa i wszystko Jemu musimy oddać.

Postarajmy się uporządkować naszą pobożność wobec Maryi:

1) czcimy Ją w każdej możliwej chwili, ale nigdy wystarczająco Jej nie wychwalamy i nie wywyższamy;
2) Matka Boża powinna nam pomagać poznawać Jezusa, naśladować Go, czerpać od Niego łaski i rozumieć, że jest jedynym pośrednikiem między nami a Bogiem.
Nie zastępujcie nigdy Jezusa Maryją i nie nadajcie Jej przymiotom tej samej wartości, którą nadajemy przymiotom Jezusa.
Współodkupicielka, pośredniczka - "Ona jest nią, ale z łaski Chrystusa, tylko Chrystus jest doskonałym pośrednikiem, Odkupicielem powszechnym".

Matka Boża otrzymała łaskę współpracy z Jezusem. Fakt ten dokumentuje ważną zasadę naszej teologii. Pan mógł zbawić nas bez pomocy żadnej istoty. Zapragnął jednak stworzyć ludzki system współpracy. Maryja stoi na czele tego systemu. Kościół również jest współpracownikiem Boga w rozdzielaniu łask, sakramentów, miłosierdzia. Bóg jako pierwszy pragnął współpracy Maryi z pełnym oddaniem. W nagrodę umieścił Ją pośród Apostołów i w Kościele.


G. B. Montini


teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com

wczoraj
dziś
jutro
 

Wszystko z miłości, nic z przymusu. Paście stado Boże, które jest przy was, strzegąc go nie pod przymusem, ale z własnej woli.

Z ‘Dziennika Duchowego' Sługi Bożego ks. Franciszka Jordana (1848-1918),
Założyciela Salwatorianów i Salwatorianek

Modlitwa na dziś
Boże, który natchnąłeś Św. Kunegundę w drodze do pełni miłosierdzia, przez co mogła osiągnąć pod koniec ziemskiej pielgrzymki Twoje Królestwo, udziel nam za jej pośrednictwem siły, abyśmy mogli z radością kroczyć drogą miłości. Amen.


Patron Dnia



Św. Kunegunda
cesarzowa

Ojcem Św. Kunegundy był Zygfryd, hrabia Luksemburga. Pobożnie wychowana, wyszła za mąż za Henryka II, księcia Bawarii, który po śmierci Ottona III został wybrany cesarzem. Św. Kunegunda została koronowana w Padeborn w 1002 roku. W roku 1014 wraz z małżonkiem otrzymała w Rzymie cesarską koronę z rąk papieża Benedykta VIII. Chociaż wyszła za mąż, żyła w dziewictwie, gdyż za zgodą męża złożyła śluby czystości jeszcze przed zawarciem małżeństwa. Niegodziwi oszczercy zarzucali jej, iż prowadziła się skandalicznie, ale jej niewinność została dobitnie potwierdzona przez Opatrzność Bożą; ku wielkiej radości cesarza przeszła bez śladu oparzeń po rozżarzonym żelazie. Henryk II zmarł w 1024 roku. Św. Kunegunda została w nędzy, ponieważ cały majątek rozdała ubogim. W rocznicę śmierci męża, z okazji poświęcenia klasztoru, który zbudowała dla benedyktynek w Kaffungen, przywdziała skromny habit, przyjęła z rąk biskupa welon i wstąpiła do tego samego klasztoru. Bez reszty poświęciła się modlitwie, czytaniu i pracy fizycznej. W ten sposób spędziła ostatnie 15 lat swego życia. Umarła w roku 1040; jej doczesne szczątki przeniesiono do Bambergu, gdzie zostały złożone obok ciała jej męża Św. Henryka.

jutro: św. Kazimierza

wczoraj
dziś
jutro