logo
Niedziela, 19 kwietnia 2015 r.
imieniny:
Alfa, Leonii, Tytusa, Elfega, Tymona, Adolfa – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 ___________________
 

reklama

III Niedziela Wielkanocna – Rok B

Niedziela, 19 kwietnia 2015 

III tydzień Okresu Wielkanocnego, III tydzień psałterza



Czytania liturgiczne

Trzecia Niedziela Wielkanocna. 
Dz 3, 13-15. 17-19; Ps 4, 2. 4 i 9 (R.: 7b); 1 J 2, 1-5a; Por. Łk 24, 32; Łk 24, 35-48;


PIERWSZE CZYTANIE (Dz 3,13-15.17-19)
Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa

Czytanie z Dziejów Apostolskich.

Piotr powiedział do ludu: 
„Bóg naszych ojców, Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, wsławił Sługę swego, Jezusa, wy jednak wydaliście Go i zaparliście się Go przed Piłatem, gdy postanowił Go uwolnić. Zaparliście się świętego i sprawiedliwego, a wyprosiliście ułaskawienie dla zabójcy. Zabiliście Dawcę życia, ale Bóg wskrzesił Go z martwych, czego my jesteśmy świadkami. 
Lecz teraz wiem, bracia, że działaliście w nieświadomości, tak samo jak przełożeni wasi. A Bóg w ten sposób spełnił to, co zapowiedział przez usta wszystkich proroków, że Jego Mesjasz będzie cierpiał. Pokutujcie więc i nawróćcie się, aby grzechy wasze zostały zgładzone”. 

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 4,2.4-9)

Refren:Wznieś ponad nami światłość Twoją, Panie. 

Kiedy Cię wzywam, odpowiedz mi, Boże, *
który wymierzasz mi sprawiedliwość. 
Tyś mnie wydźwignął z utrapienia, *
zmiłuj się nade mną i wysłuchaj moją modlitwę. 

Wiedzcie, że godnym podziwu czyni Pan swego wiernego, *
Pan mnie wysłucha, gdy będę Go wzywał. 
Spokojnie zasypiam, kiedy się położę, *
bo tylko Ty jeden, Panie, pozwalasz mi żyć bezpiecznie. 

DRUGIE CZYTANIE (1 J 2,1-5a)
Chrystus jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy

Czytanie z Pierwszego listu świętego Jana Apostoła.

Najmilsi: 
Dzieci moje, piszę wam to dlatego, żebyście nie grzeszyli. Jeśliby nawet ktoś zgrzeszył, mamy Rzecznika wobec Ojca — Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. On bowiem jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy, i nie tylko za nasze, lecz również za grzechy całego świata. 
Po tym zaś poznajemy, że Go znamy, jeżeli zachowujemy Jego przykazania. Kto mówi: „Znam Go”, a nie zachowuje Jego przykazań, ten jest kłamcą i nie ma w nim prawdy. Kto zaś zachowuje Jego naukę, w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała. 

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Łk 24,32)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Panie Jezu, daj nam zrozumieć Pisma, 
niech pała nasze serce, gdy do nas mówisz. 

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Łk 24,35-48)
Musiały się wypełnić zapowiedzi Pisma

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Uczniowie opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak poznali Jezusa przy łamaniu chleba. 
A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: „Pokój wam”. 
Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: „Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam”. Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi. 
Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: „Macie tu coś do jedzenia?” Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i jadł wobec nich. 
Potem rzekł do nich: „To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach”. Wtedy oświecił ich umysł, aby rozumieli Pisma. 
I rzekł do nich: „Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie; w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego”. 

Oto słowo Pańskie.

 

 
wczoraj
dziś
jutro
 
Komentarz liturgiczny

III Niedziela Wielkanocy

On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: «Pokój wam!» Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: «Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach?».
(Łk 24,35-48)
 

DUCH, KTÓRY USUWA STRACH

 

Ostatni rozdział swojej Ewangelii św. Łukasz skonstruował z wielką troską. W centrum znajduje się epizod mówiący o uczniach zdążających do Emaus. Poprzedza go opowieść o ukazaniu się Jezusa kobietom, które przybyły do grobu (potem Piotrowi), a po nim następuje opowieść o epifanii, którą czytamy dzisiaj. Wszystkie trzy opowieści skonstruowane są według tego samego schematu. Znajdujemy w nich trzy następujące po sobie elementy: 

– Boża inicjatywa, która jest czymś nieoczekiwanym, zaskakującym, nagłym, niezwykłym.
– Jej uznanie, które jest dość powolne, trudne, nie pozbawione wątpliwości i obaw.
– Misja, która zostaje powierzona apostołom (w dzisiejszym epizodzie: „Wy jesteście świadkami tego”).

Francuski egzegeta J. Perron słusznie zwraca uwagę na to, że są to zasadnicze elementy każdego autentycznego ludzkiego spotkania.

Kiedy bowiem dochodzi do spotkania, kiedy w nasze życie wkracza przyjaciel, wywołuje pewne zamieszanie. W naszym życiu pojawia się coś nowego, zaskakującego, niezwykłego. [...]

„Pokój wam!” Po zmartwychwstaniu Jezus przynosi swoim przyjaciołom pokój (nie tylko życzy im pokoju).

Słowo „pokój” jest dzisiaj nadużywane, wykorzystywane dla własnych, partykularnych interesów, a nawet zmuszane do współistnienia z czołgami, przemocą, brutalnością, groźbami, nienawiścią, bezwstydnym kłamstwem. Wielu ludzi sądzi, że jest to słowo, które należy skandować na placach i wykrzykiwać podczas pochodów. Niewielu zdaje sobie sprawę z tego, że to „święte” słowo powinniśmy przyjąć do naszego wnętrza jak ziarno. Tam powinno rosnąć, dojrzewać, wyrażać się jako potrzeba, upór, moc, pasja. 

Człowiek, który otwiera się na przesłanie pokoju, to ktoś, kto przede wszystkim urzeczywistnia go w swoim wnętrzu. Nie prowadzi do tego, że staje się słaby lub rozkrzyczany, lecz spokojny i mocny.

W tej perspektywie pokój jest nierozdzielnie związany z walką – walką przeciw chciwości, egoizmowi, przemocy, chęci panowania, pragnieniu podporządkowywania sobie innych. Jest to więc walka z nieprzyjaciółmi, którzy są wewnątrz nas.

W tym sensie trafne jest powiedzenie: „Jeśli pragniesz pokoju, przygotowuj się do wojny”. Powiedziałbym więcej: żyj w stanie wojny. Nie dawaj spokoju dysharmonii, arogancji, tendencji anarchistycznej, resentymentowi, nienawiści, zazdrości, kłamstwu, hipokryzji, lekceważeniu osób, niesprawiedliwości, które są w Tobie.

 

ks. Alessandro Pronzato

 

teksty pochodzą z książki:
"Chleb na niedzielę homilie na rok B"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR Kraków 2003
www.salwator.com

 
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja katolika
III Niedziela Wielkanocna

Uczniowie opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak poznali Jezusa przy łamaniu chleba.
A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: «Pokój wam».
Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: «Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam». Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi.
Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: «Macie tu coś do jedzenia?» Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i jadł wobec nich.
Potem rzekł do nich: «To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach». Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma.
I rzekł do nich: «Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie; w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego».

Łk 24, 35-48
 
  • Usiądę pośród apostołów. Wyobrażę sobie jak z przejęciem słuchają opowiadania uczniów o spotkaniu ze zmartwychwstałym Jezusem.
  • Co mogę powiedzieć o życiu duchowym mojej rodziny i wspólnoty? Czy potrafimy rozmawiać ze sobą o doświadczeniu naszej wiary, czy mamy czas na wspólną modlitwę?
  • “A gdy rozmawiali..., On sam staną pośród nich”. Czy wierzę, że Jezus żyje w samym sercu mojej wspólnoty i rodziny? Czy zauważam znaki Jego obecności? Przypomnę sobie sytuacje, w których namacalnie doświadczyłem Jego działania.
  • “Pokój wam”. Pokój jest jednym z namacalnych znaków Jego obecności we wspólnocie, a także dowodem życia wspólnoty w bliskiej relacji z Jezusem. Co mogę powiedzieć o atmosferze w mojej rodzinie i wspólnocie? O co chciałbym prosić Jezusa?
  • Jezus objawiający się pośród uczniów porusza ich do głębi. Pomaga im zobaczyć ich lęki, wątpliwości i zmieszanie. Każe im zastanowić się nad źródłem przeżywanych napięć: “Czemu jesteście zmieszani...?”.
  • Życie w bliskości z Jezusem będzie pomagało mojej wspólnocie dojrzale przeżywać rodzące się napięcia. Będzie umiała nazwać je po imieniu. Co mogę powiedzieć o zachowaniu mojej wspólnoty w momentach przeżywanych konfliktów i kryzysów?
  • Jezus chce być dotykany przez swoich uczniów. Chce, aby doświadczyli Jego bliskości przy łamaniu chleba. Tłumaczy im także Pisma, aby bardziej Go poznali i pokochali.
  • Każda Eucharystia, w której uczestniczę przypomina mi jak bardzo Jezus pragnie się ze mną spotykać. Tłumaczy mi Pisma i pozwala dotykać swoje Ciało. Więcej! Mogę żywego Jezusa przyjmować do serca.
  • Zbliżę się do Jezusa i w serdecznej rozmowie uwielbię Go za Jego obecność w Słowie i Eucharystii. Zaproszę Go do mojej wspólnoty, zwłaszcza w trudne relacje, które potrzebują Jego uzdrowienia.
 
ks. Krzysztof Wons SDS
www.cfd.salwatoriane.pl


***

Bóg pyta:

Jak długo, leniwcze, chcesz leżeć? A kiedyż ze snu powstaniesz?
Prz 6,9

Czy schowa kto ogień w zanadrzu, by nie zajęły się jego szaty?
Czy kto pójdzie po węglach ognistych, a stóp nie poparzy?
Tak ten, kto idzie do żony bliźniego, kto jej dotknie, nie ujdzie karania.

Prz 6, 27-29

***

Bojaźń Boża w doświadczeniach,  Syr 2

1. Synu, jeżeli masz zamiar służyć Panu, przygotuj swą duszę na doświadczenie!
2. Zachowaj spokój serca i bądź cierpliwy, a nie trać równowagi w czasie utrapienia!
3. Przylgnij do Niego, a nie odstępuj, abyś był wywyższony w twoim dniu ostatnim.
4. Przyjmij wszystko, co przyjdzie na ciebie, a w zmiennych losach utrapienia bądź wytrzymały!
5. Bo w ogniu doświadcza się złoto, a ludzi miłych Bogu - w piecu utrapienia.
6. Bądź Mu wierny, a On zajmie się tobą, prostuj swe drogi i Jemu zaufaj!
7. Którzy boicie się Pana, oczekujcie Jego zmiłowania, nie zbaczajcie z drogi, abyście nie upadli.
8. Którzy boicie się Pana, zawierzcie Mu, a nie przepadnie wasza zapłata.
9. Którzy boicie się Pana, spodziewajcie się dobra, wiecznego wesela i zmiłowania!
10. Popatrzcie na dawne pokolenia i zobaczcie: któż zaufał Panu, a został zawstydzony? Albo któż trwał w bojaźni Pańskiej i był opuszczony? Albo któż wzywał Go, a On nim wzgardził?
11. Dlatego że Pan jest litościwy i miłosierny, odpuszcza grzechy i zbawia w czasie utrapienia.
12. Biada sercom tchórzliwym, rękom opuszczonym i grzesznikowi chodzącemu dwiema ścieżkami.
13. Biada sercu zniechęconemu: ponieważ nie ma ufności, nie dozna opieki.
14. Biada wam, którzy straciliście cierpliwość: cóż uczynicie, kiedy Pan nawiedzi?
15. Którzy się Pana boją, będą posłuszni Jego słowom, a miłujący Go pójdą Jego drogami.
16. Którzy się Pana boją, będą szukać Jego upodobania, a miłujący Go w Prawie znajdą nasycenie.
17. Którzy się Pana boją, przygotują swe serca, a przed obliczem Jego uniżą swe dusze.
18. Wpadnijmy raczej w ręce Pana niż w ręce ludzi: jaka jest bowiem Jego wielkość, takie też i miłosierdzie.

***

Pewny mistrz już od dawna i prosi, i radzi,
Ażebym się zaciągnął do jego czeladzi.
Mistrzu, jeżeli pragniesz dodać mi ochoty,
Przestań gadać, a pokaż próbkę twej roboty.

Adam Mickiewicz

 

***

wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja maryjna

Najświętsza Panna w Kanie


Ona to, zatroskana o nowożeńców w Kanie,
Wstawia się za nimi do Syna
I nakazuje sługom wykonywać Jego polecenia;
W stągwiach czerwieni się wino;
Cieszą się biesiadnicy,
A uczta weselna staje się
Symbolem tej uczty,
Którą Chrystus codziennie zastawia Kościołowi.
Ten godny podziwu znak
Zwiastuje nadejście czasów mesjańskich,
Zapowiada zesłanie Ducha Świętego
I wskazuje mistyczna godzinę,
W której Chrystus sam siebie przyozdobi
Purpurą krwawej męki
I za Kościół Oblubienicę
Odda swoje życie na krzyżu.

Zbiór Mszy o Najświętszej Maryi Pannie


teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com

wczoraj
dziś
jutro
 

Święty Tomasz uczy: W ten sam sposób jak nasze zasługi odpowiadają większemu lub mniejszemu stopniowi naszej miłości, tak też to, co od Boga otrzymujemy, odpowiada większemu lub mniejszemu stopniowi naszej ufności. Św. Tomasz z Akwinu.

Z ‘Dziennika Duchowego' Sługi Bożego ks. Franciszka Jordana (1848-1918),
Założyciela Salwatorianów i Salwatorianek

Modlitwa na dziś
Okryłeś chwałą Twój Kościół, przyznając św. Elfegowi palmę męczeństwa. Spraw abyśmy, podobnie jak on naśladowali mękę Pana, poszli w jego ślady i osiągnęli wieczną radość. Amen.


Patron Dnia


św. Elfeg
 
biskup i męczennik

Św. Elfeg urodził się w rodzinie szlacheckiej. Wcześnie zrezygnował z życia światowego i wstąpił do klasztoru. Po kilku latach został pustelnikiem; zamieszkał w nędznej lepiance. W roku 984 przy pomocy św. Dunstena został wybrany biskupem Winchesteru. W roku 1006 został mianowany arcybiskupem Canterbury. W owym czasie Anglię nękały najazdy Duńczyków, którzy grabili i obracali w perzynę kraj, rządzony przez słabego króla Etheelreda. Arcybiskup pałał chęcią poświęcenia się za swój lud i starał się ściągnąć na siebie okrucieństwa pogan. Jego katedra została spalona, a on uwięziony i poddany torturom. Odmówił jednak sprzedaży dóbr kościelnych, aby zapłacić okup. Zginął 19 kwietnia 1012 roku.

jutro: św. Marcela

wczoraj
dziś
jutro