logo
Wtorek, 19 września 2017 r.
imieniny:
Januarego, Konstancji, Leopolda, Teodora – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama

Przyjaciele Jezusa (Łk 8,1-3)

Jezus wędrował przez miasta i wsie, nauczając i głosząc Ewangelię o królestwie Bożym. A było z Nim Dwunastu oraz kilka kobiet, które uwolnił od złych duchów i od słabości: Maria, zwana Magdaleną, którą opuściło siedem złych duchów; Joanna, żona Chuzy, zarządcy u Heroda; Zuzanna i wiele innych, które im usługiwały ze swego mienia (zob. Łk 8,1-3)

A Ty? Czy chciałbyś dołączyć do nich? Całkiem fajna grupa Przyjaciół! Zaufanie, wsparcie, fajna atmosfera, życzliwość, otwartość... Jeśli chcesz – możesz do nich dołączyć! Przyjmą Cię z otwartymi rękami! Nie, nie – nie od jutra! Od dziś! Od teraz... Czy jesteś gotów, aby dołączyć do grona Jezusa? Pytasz, co będziesz tam robił? W sumie to – nic nadzwyczajnego. Ot, po prostu, wszędzie, gdzie się pojawisz – masz czynić samo dobro! Tylko albo aż tyle. Samo dobro – właśnie to mają czynić Przyjaciele Jezusa! Czy jesteś gotów? Jeśli tak – w drogę! Niech nas będzie coraz więcej.

Beata Żabka

***

Człowiek pyta:

Cóż to jest prawda?
J 18,38

***

Co za straszny widok: chrześcijanin, zroszony Krwią Chrystusa, karmiony Jego Ciałem, na zawsze musi się pożegnać ze wspaniałym niebem, ze szczęśliwą wiecznością, z mieszkańcami górnych krain! Zostają mu tylko jęki i skargi w płomieniach, znika dla niego wszelka nadzieja!

św. Jan Maria Vianney, O szczęściu zbawionych i karze piekielnej

***

KSIĘGA III, O wewnętrznym ukojeniu
Rozdział XL.
O TYM, ŻE CZŁOWIEK NIE MA W SOBIE NIC DOBREGO SAM Z SIEBIE I NICZYM NIE MA PRAWA SIĘ CHEŁPIĆ


1. Panie, czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo syn człowieczy, że do niego przychodzisz? Ps 8,5. Czym zasłużył sobie człowiek, że dajesz mu swoją łaskę? Panie, czyż mam prawo się skarżyć, jeśli mnie opuszczasz? Rdz 44,16. Albo narzekać, że nie czynisz tego, o co proszę?

To prawda, tylko to jedno mogę myśleć i powtarzać: Panie, jestem niczym, nic nie mogę, nie mam sam z siebie nic dobrego, we wszystkim okazuję się słaby i ciągle zdążam ku nicości. I jeśli Ty mnie nie wspomagasz i nie pouczasz wewnętrznie, staję się od razu chłodny i rozproszony.

2. Ty zaś, Panie, zawsze jesteś taki sam i trwasz w wieczności Ps 102(101),13.28, niezmiennie dobry, święty i sprawiedliwy; dobre, święte i sprawiedliwe jest wszystko, co czynisz i co sprawiasz w swojej mądrości Mdr 12,15. A ja, skłonny bardziej do zepsucia niż do doskonałości, nie potrafię trwać długo w jednym stanie, jakby siedem razy na dzień odmieniała się nade mną pogoda Dn 4,13.20.22.

A przecież od razu jest lepiej, gdy tylko zechcesz i wyciągniesz ku mnie pomocną dłoń, bo Ty sam bez udziału ludzi możesz mnie wesprzeć i tak mnie umocnić, że już twarz moja nie będzie się ciągle zmieniać 1 Sm 1,18, ale w Tobie tylko serce będzie trwać i spoczywać.

3. Więc gdybym tylko umiał wyrzec się pociechy ze strony ludzi po to, by osiągnąć większą gorliwość albo po prostu z wewnętrznej potrzeby szukania Ciebie - bo nie ma takiego człowieka, który by mi wystarczył – wtedy mógłbym może zasłużenie mieć nadzieję Twojej łaski i cieszyć się darem nowej radości.

4. Dziękuję Tobie, od którego przychodzi wszystko, co dobre. Ja zaś, niestały i słaby, jestem wobec Ciebie marnością. Czym więc mógłbym się chlubić i dlaczego szukam uznania? Dla niczego? Ależ to dopiero sama nicość Ps 39(38),6.

W istocie próżna chwała to nieszczęście, to największa marność, ponieważ odwodzi od chwały prawdziwej i pozbawia łaski niebieskiej. Bo kiedy człowiek sam sobie się podoba, nie podoba się Tobie, kiedy żąda pochwał ludzkich, traci wartości prawdziwe.

5. Prawdziwa chwała i radość to chlubić się Tobą, nie sobą, cieszyć się Twoim imieniem, nie własną cnotliwością, jeżeli czym się zachwycać, to tylko Tobą.

Niech będzie pochwalone imię Twoje Ps 113(112),1, nie moje, niech będzie wysławiane dzieło Twoje Ps 92(91), 6, nie moje, niech się święci święte imię Twoje Ps 113(112),2, mnie zaś niech omijają ludzkie pochwały. Ty jesteś moją chwałą Ps 3,4, Ty radością serca Ps 119(118),111. W Tobie będzie moja chwała i radość codzienna, a ja sam nie mam czym się chlubić, chyba moją słabością 2 Kor 12,5.

6. Niech inni szukają chwały pochodzącej od ludzi, ja pragnę tylko tej, która jest od Boga Ps 89(88),17; J 5,44. Bo każda chwała ludzka, każda godność doczesna, każda wielkość w opinii świata, gdy się je porówna z wieczną chwałą, są marnością i głupstwem.

O prawdo i miłości moja, Boże, Trójco błogosławiona! Tobie jedynie cześć Ps 59(58),18, godność, moc i chwała na wieki wieków bez granic 1 Tm 1,17.

Tomasz a Kempis, 'O naśladowaniu Chrystusa'

***

Zużywaj się, nie rdzewiej.
H. Jackson Brown, Jr. 'Mały poradnik życia'

Patron Dnia



Św. January
 
biskup i męczennik, patron Neapolu

Św. January, urodzony około roku 275, był biskupem Benewentu, kiedy wybuchło prześladowanie za Dioklecjana. Na rozkaz Drakoncjusza, gubernatora Kampanii, Sosjusz, diakon Misenum, Prokulus, diakon Puzzuoli oraz Eutychez i Akucjusz, dostojnicy świeccy, zostali uwięzieni w Puteoli. Dowiedziawszy się o tym św. January, który był przyjacielem Sosjusza, postanowił odwiedzić współwyznawców, by dodać im odwagi, ale i jego z nimi uwięziono. Zostali oni straceni przez ścięcie w roku 305 pod Neapolem. Relikwie zostały przeniesione do katedry w Neapolu, który wybrał świętego za swego patrona. Krew świętego Januarego przechowywana jest w zapieczętowanej ampułce w skrzepłej postaci, ale przybiera postać płynną, kiedy ampułka znajdzie się w pobliżu innych relikwii świętego, szczególnie jego czaszki. Od dłuższego czasu uczeni próbują wyjaśnić to niezwykłe zjawisko, ale ich badania nie przyniosły dotąd rezultatu.

jutro: św. Andrzeja Kim Taegon

wczoraj
dziś
jutro