logo
Poniedziałek, 23 stycznia 2017 r.
imieniny:
Fernandy, Jana, Rajmundy, Ildefonsa  – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
__________________

 
___________________
 
 reklama
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 

Zaprenumeruj medytację


Medytacja tygodnia



III Niedziela Zwykła, rok A

22 stycznia  2017 r.

I  Lectio: 
Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty.

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło». Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie». Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu. 
(Mt 4,12-23)
 

II  Meditatio: 
Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: "Co Bóg mówi do mnie?"

Jednym z dobrodziejstw elektryfikacji były prąd i światło, które dotarły do bardzo wielu domostw, zmieniając życie ludzi, ułatwiając je, poszerzając jego przestrzeń czasową. Dla mieszkańców ziemi z pogranicza Zabulona i Neftalego sam Chrystus przyniósł światło Bożej łaski, dając im szansę wyjścia z ciemności pogańskiego życia ku życiu w świetle Bożego Prawa.

Zapewne cieszę się z dobrodziejstw elektryfikacji. Do mojego domu, mieszkania dociera prąd. Mogę więc cieszyć się światłem żarówki nawet wówczas, gdy na zewnątrz panują ciemności nocy. Czy cieszę się także, że mam dostęp do Bożego światła? Czy żyję tym światłem i w tym świetle? Czy dzięki Bożemu światłu coraz mniej we mnie tego co pogańskie, tego co bezbożne a więcej tego co chrześcijańskie, pobożne? Czy dziękuję Panu Bogu, że w czasie chrztu świętego niejako „zelektryfikował” moje życie? Czy nie ulegam pokusie cofania się wstecz, ku ciemnościom pogańskiego życia, życia bez Boga?

Ewangelista Mateusz pisze, że Pan Jezus obchodził całą Galileę. Tam gdzie się pojawiał nauczał, głosił Ewangelię, uzdrawiał. Pan Jezus pragnie swoim działaniem objąć także całe moje życie a nie tylko jego część.

Czy ma na to moją zgodę? Czy dopuszczam Go do wszystkich wymiarów mojego życia? Czy nie ma w moim życiu takich przestrzeni z napisem: „Wstęp wzbroniony, także Jezusowi!”? Czy zdaję sobie sprawę, że w relacji z Jezusem nie ma miejsca na żadne połowiczności a nawet 99%, że liczy się tylko 100%? Czy ku tym 100% podążam, o nie się staram?

Pomodlę się o dar jedności dla uczniów Chrystusa, o dar jedności w moim najbliższym otoczeniu: rodzinie, miejscu pracy czy nauki, o jedność w moim sercu. Pomodlę się o dar coraz większego otwarcia się na dar Bożego światła.

 

III  Oratio: 
Teraz ty mów do Boga. Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej "lectio" i "meditatio". Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:


Wierzę, że będę oglądał dobra Pana
w krainie żyjących.
Oczekuj Pana, bądź mężny,
nabierz odwagi i oczekuj Pana...
(Ps 2,13-14)

IV  Contemplatio:
Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Pan moim światłem i zbawieniem moim

***
 

   

 
opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS 
duszpasterz Centrum Formacji Duchowej,
autor książek:
    
   
   

Poznaj lepiej praktykę kontemplacji ewangelicznej według Lectio Divina
Polecane pozycje pomocne w praktyce modlitwy Słowem Bożym
Zaprenumeruj medytację
 

Copyright (C) www.Katolik.pl 2000-2016



Patron Dnia



św. Ildefons
 
biskup

Urodzony około roku 607, Ildefons pochodził z rodziny szlacheckiej; był prawdopodobnie uczniem św. Izydora z Sewilli. Jako młodzieniec wstąpił do klasztoru benedyktynów w Agalii w pobliżu Toledo; następnie został tam opatem. Jako opat uczestniczył w dwu soborach w Toledo w latach 653 i 655. W roku 657 duchowieństwo i lud wybrali go na arcybiskupa Toledo. Zmarł w roku 667.

jutro: św. Franciszka Salezego

wczoraj
dziś
jutro