logo
Sobota, 27 sierpnia 2016 r.
imieniny:

Cezarego, Małgorzaty, Moniki – wyślij kartkę

Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji

___________________
 

reklama
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 

Zaprenumeruj medytację


Medytacja tygodnia



XXII NIEDZIELA ZWYKŁA 
– rok C
28 sierpnia 2016 r.


I  Lectio: 
Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty.

Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili. I opowiedział zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie wybierali pierwsze miejsca. Tak mówił do nich: ”Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by czasem ktoś znakomitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: »Ustąp temu miejsca«; i musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce.

Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. Wtedy przyjdzie gospodarz i powie ci: »Przyjacielu, przesiądź się wyżej«; i spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony”. Do tego zaś, który Go zaprosił, rzekł: „Gdy wydajesz obiad albo wieczerzę, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani zamożnych sąsiadów, aby cię i oni nawzajem nie zaprosili, i miałbyś odpłatę. Lecz kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych. A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych”. 

(Łk 14, 7-14)

 

II  Meditatio: 
Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: "Co Bóg mówi do mnie?"

 

Długo czekał na to zaproszenie. Myślał, że się nie doczeka, że to miejsce, to towarzystwo jest nie dla niego. A przecież ostatnio tyle osiągnął. Jego kariera wyraźnie przyspieszyła i trudno było tego nie zauważyć. Zauważono. Ucieszył się, kiedy pewnego popołudnia przeglądając pocztę, zauważył wśród licznej korespondencji ozdobną kopertę z ręcznie wypisanym jego imieniem i nazwiskiem. W środku było długo oczekiwane zaproszenie. 

Tego wieczoru był dużo, dużo przed czasem rozpoczęcia przyjęcia. Wprowadzony na salę szybko odnalazł swoją wizytówkę. Tu przeżył kolejne rozczarowanie. Wydawało mu się, że otrzymał miejsce na samym końcu, daleko od tych miejsc najważniejszych. Ogarnęła go złość. Najpierw chciał znaleźć wymówkę i opuścić przyjęcie. Ale szybko zrezygnował z tego pomysłu. Tyle przecież czekał, aby tu być. Wpadł na inny pomysł. Podmieni wizytówki, ustawiając swoją w miejscu – jego zdaniem – lepszym, ważniejszym. Z tego też zrezygnował i cierpliwie czekał na rozpoczęcie przyjęcia. Sala wypełniała się gośćmi. Większość z nich znał. Oni też go rozpoznawali. Podchodzili, witali się, gratulowali tego, co osiągnął. Było mu miło, bardzo miło. A wręcz osłupiał ze zdumienia, kiedy się okazało, że jego miejsce znajduje się przy najważniejszym stole, niedaleko miejsca gospodarza. 

Oszczędź sobie tych nerwów, tego niecierpliwego oczekiwania. Zamiast czekać na zaproszenie, ty zapraszaj szczególnie tych z listy, którą w Ewangelii poleca Pan Jezus. Pamiętaj też o tym, że sam jesteś na liście zaproszonych na ucztę w niebie. Obyś się z tej listy sam nigdy nie wykreślił.

Nie chodzi o jakieś wystawne przyjęcie, ale na przykład zaproś swoich sąsiadów na porcję lodów, czy też kawę, herbatę z ciastkiem. Pomódl się za dzieci, młodzież, rodziców, nauczycieli, pracowników oświaty rozpoczynających już niedługo nowy rok szkolny. O szczęśliwy powrót z wakacji dla jeszcze wypoczywających.
 

III  Oratio: 
Teraz ty mów do Boga. Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej "lectio" i "meditatio". Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:


Ojcem sierot i wdów opiekunem
jest Bóg w swym świętym mieszkaniu.
Bóg dom gotuje dla opuszczonych,
jeńców prowadzi ku lepszemu życiu... 
(Ps 68,6-7)


IV  Contemplatio:
Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Ty, dobry Boże, biednego ochraniasz

 

***

   

 
opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS 
duszpasterz Centrum Formacji Duchowej,
autor książek:
           
   
   

Poznaj lepiej praktykę kontemplacji ewangelicznej według Lectio Divina
Polecane pozycje pomocne w praktyce modlitwy Słowem Bożym
Zaprenumeruj medytację
 

Copyright (C) www.Katolik.pl 2000-2016



Patron Dnia



Św. Monika
 
wdowa, patronka matek

 

Św. Monika, urodzona w Tagaście, w Północnej Afryce, około roku 330, poślubiła poganina o gwałtownym charakterze, którego u schyłku jego życia pozyskała dla wiary chrześcijańskiej swoją łagodnością i cierpliwością. Odtąd główną jej troską stało się nawrócenie syna Augustyna, który uległ wpływom heretyków i prowadził grzeszne życie. Swoimi łzami i modlitwami wyprosiła nawrócenie syna, który z czasem został biskupem i jednym z wielkich doktorów Kościoła. Św. Monika dożyła jego chrztu i wkrótce potem umarła w Ostii w 387 roku. Jest wzorem żony i matki chrześcijańskiej, która troszczy się również o dobro duchowe rodziny. 

jutro: św. Augustyna

wczoraj
dziś
jutro