Setnik z Kafarnaum, którego sługa leżał w domu chory, prosił Pana, aby go uzdrowił. Jednak w swojej pełnej wiary ufności i w swojej pokorze, nie odważył się zaprosić Pana Jezusa do swojego domu, albowiem wiedział, że Panu Jezusowi wystarczy tylko jedno słowo, a jego sługa może zostać uzdrowiony. Pan Jezus był tak zadziwiony tą jego silną wiarą i pokorą, że natychmiast spełnił jego prośbę: „Idź, niech ci się stanie, jak uwierzyłeś” (Mt 8,13).

Jeśli naprawdę wierzymy, że w Eucharystii „Bóg jest wśród nas na rodzinnym obiedzie”, że jest między nami i sam jest bankietem, to wezwani jesteśmy przez Niego do tego, abyśmy stali się homo eucharisticus. Zgoda na przyjęcie Ciała Chrystusa przemienia nasze wzajemne relacje, przemieniając równocześnie nas samych. Pamięć Eucharystii – To jest Ciało moje, które za was będzie wydane (Łk 22, 19) – to pamięć żywego, obecnego Ciała.

Kto to słyszał, żeby o swoich intymnych sprawach, słabościach i upadkach, opowiadać człowiekowi takiemu samemu jak ja, a może nawet mniej wiarygodnemu etycznie. Po co mam takie rzeczy opowiadać? Pojawia się również bardziej złożony problem. Wiele osób twierdzi, że księża chcą wiele wiedzieć, chcą trzymać w ręku człowieka, żeby móc potem te wiedzę wykorzystać.

Jednak im bardziej jesteśmy dojrzali, tym bardziej warto, byśmy w duchowym bilansie dostrzegali nie tylko straty, ale również zyski. Zyski, czyli to, co jest w nas dobre, szlachetne, wartościowe. I może ktoś powie: Proszę księdza, ale to prowadzi do narcyzmu! Od razu odpowiem, że nie o narcyzm tutaj chodzi.

Rozmowa z o. Józefem Augustynem SJ Łatwo można zobaczyć pewne braki porzucających sutanny, ale bardzo trudno wskazać na ostateczne przyczyny odejścia. Nie wszystkie braki stają się przecież powodami do odejścia z kapłaństwa. Wielu z nas ma takie same problemy, a może i większe niż ci odchodzący, a jednak nie odchodzimy. Proponowałbym indywidualne podejście do zagadnienia: ile odejść, tyle przyczyn.

Karla Rahnera uważa się za jednego z najwybitniejszych teologów XX wieku. Swą twórczość adresował nie tylko do teologów, ale także do duszpasterzy i zwykłych wiernych. Inspirator, redaktor i autor licznych leksykonów, encyklopedii i kompendiów. Cechą jego teologii - pisze o. Dariusz Kowalczyk - jest "ustawiczne nawiązywanie do współczesnych problemów przeżywania wiary. Dla Rahnera wierność tradycji Kościoła nie oznacza mechanicznego powtarzania tego, co już zostało powiedziane w historii, lecz twórcze przyjęcie istotnych wątków tej tradycji w zmienionych warunkach współczesnego życia wiary. Jednocześnie jego myśl bywała prorocza (np. »Chrześcijanin XXI wieku albo będzie mistykiem, albo nie będzie go wcale«)".

Książka pt. "Jak dobrze przygotować dziecko do I Komunii Świętej" to doskonały poradnik dla rodziców dzieci pierwszokomunijnych. Ewa Rozkrut, doświadczona matka, która sama wielokrotnie organizowała pierwszą komunię dla swoich dzieci, podpowiada dyskretnie, jak przygotować się do tej ważnej uroczystości. Pierwsza komunia, to wielkie wyzwanie nie tylko dla dziecka i jego rodziców, ale także dla rodzeństwa, babci, dziadków i całej dalszej rodziny. Autorka udziela cennych rad, jak wykorzystać to piękne święto dla ożywienia wiary w rodzinie, jak zorganizować przyjęcie, jak pomóc dziecku przeżyć dobrze ten wielki i niezapomniany dla niego dzień. W udzielanych radach zachowana jest harmonia pomiędzy sprawami ducha i ciała.