logo
Czwartek, 27 sierpnia 2015 r.
imieniny:

Cezarego, Małgorzaty, Moniki – wyślij kartkę

Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Fr. Justyn
Symbol apostolski
materiał własny
 


Symbol apostolski

Czy apostolski skład wiary (Wierzę w Boga) ułożyli apostołowie?

Apostolski skład wiary albo inaczej: symbol apostolski, zaczyna się od słów: "Wierzę w Boga", i stanowi krótkie wyznanie głównych prawd wiary chrześcijańskiej. Badania historyków i krytyka humanistów wykazały, że nie jest on w swej obecnej formie autentycznym dziełem apostołów, chociaż zawiera ich naukę i sięga początkami czasów apostolskich. Początków dzisiejszej formy składu wiary należy szukać w pierwotnej katechezie chrześcijańskiej i w praktyce udzielania chrztu. Chrześcijaństwo przyniosło ze sobą wiele nowych prawd objawionych, których z nakazu Chrystusa należało nauczać i żądać ich uznania od wstępujących do Kościoła. Krótkie i jasno sprecyzowane formuły, czyli symbole, będące streszczeniem całej nowej religii, stanowiły program nauczania i służyły sprawie utrzymania jedności wiary zagrożonej pojawiającymi się herezjami. Tworzenie takich symboli ułatwiało Pismo Święte, w którym znajdowano przykłady zwięzłych ujęć głównych prawd objawionych.

Określenie "symbol" z przymiotnikiem "apostolski" pojawiło się pod koniec IV w. w wyniku przekonania, że bezpośrednimi autorami symbolu wiary byli apostołowie; mieli oni ustalić wspólne "Wierzę" przed rozejściem się w celach misyjnych. Legendę tę zapoczątkowali w literaturze chrześcijańskiej Rufin z Akwilei i św. Ambroży. Od w. VI twierdzono, że każdy z 12 artykułów zawdzięcza swe powstanie jednemu z apostołów. W średniowieczu przekonanie to przyjęło się powszechnie wśród pisarzy Zachodu. Do jego obalenia w w. XV i XVI przyczyniły się polemika z prawosławnymi Grekami podczas Soboru w Ferrarze (1438), badania historyków i krytyką humanistów.

Fr. Justin - "Rosary Hour"
http://www.rosaryhour.net/

 
Zobacz także
Fr. Justin
Kilka miesięcy temu, po trudnej ciąży, kiedy wszystko wydawało się już zmierzać ku dobremu, dziewczynka zmarła w moim łonie, w przeddzień narodzin. Oprócz cierpienia doświadczyłam czegoś na kształt buntu wobec Boga, który pozbawił moje dziecko łaski chrztu. Przypomniałam sobie z katechizmu, że dzieci zmarłe bez chrztu nie mogą wejść do raju i że kiedyś nie były one grzebane w ziemi poświęconej. Wiem, że moi rodzice (byłam jeszcze w szpitalu) w chwili pogrzebu wezwali jednak kapłana, który pobłogosławił młode zwłoki i pocieszył obecnych, utrzymując, że dziewczynka jest aniołem Bożym przy Bogu. Ale ja nie wiem, czy mogę mieć nadzieję, nie mówiąc już o pewności. Gdy chodzę na cmentarz na grób mojej córeczki, nie potrafię snuć żadnej refleksji, i po zostawieniu kwiatka na pamiątkę wielkiej czułości dla nikłych szelestów życia, które czułam w swoim łonie, odchodzę, bez modlitwy i choćby znaku krzyża.
 
Fr. Justin
Moja znajoma pytała dwóch księży o znaczenie "czarnej Mszy". Pierwszy z nich odpowiedział, w niegdyś Msze za zmarłych nazywano "Msza czarną". Według drugiego "czarna Msza" to dzieło szatańskie. Proszę wyjaśnić mi, co rzeczywiście oznacza "czarna Msza"?
 
o. Bogdan Kocańda OFMConv
Wydaje się, iż na szkodliwe działanie złych duchów względem człowieka patrzymy dzisiaj z większym realizmem niż jeszcze dwadzieścia lat temu. Świadomość zniewoleń duchowych jest o wiele większa, chociaż w skrajnych przypadkach przesadzona, prowadzi do demonofobii; jednak na samej świadomości nie możemy poprzestawać. Należy z wielką rozwagą podjąć wysiłek rozeznawania duchowego i kiedy będzie taka potrzeba, podjąć modlitwę o uwolnienie...
 

 ___________________
 

reklama