logo
Wtorek, 25 września 2018 r.
imieniny:
Aureli, Kamila, Kleofasa, Władysława – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 

ISMCH

___________________
 
 reklama
 
Sobota. Wspomnienie Świętych Pierwszych Męczenników św. Kościoła Rzymskiego albo wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę

Z DNIA
Nowy lekcjonarz: Lm 2, 2. 10-14. 18-19; Ps 74 (73), 1b-2. 3-4. 5-7. 20-21 (R.: por. 19b); Por. Mt 8, 17; Mt 8, 5-17;
Stary lekcjonarz: Lm 2, 2. 10-14. 18-19; Ps 74, 1-2. 3-4. 5-7. 20-21; Mt 8, 17; Mt 8, 5-17;

ZE WSPOMNIENIA
Stary lekcjonarz: Rz 8, 31b-39; Ps 124, 2-3. 4-5. 7b-8 (R.: por. 8a); Mt 5, 10; Mt 24, 4-13;

[czerwony kolor szat] 

 


(czytania z dnia)
PIERWSZE CZYTANIE (Lm 2,2.10-14.18-19)
Na gruzach Jerozolimy

Czytanie z Księgi Lamentacji.

Zburzył Pan bez litości wszystkie siedziby Jakuba; wywrócił w swej zapalczywości twierdze Córy Judy, rzucił o ziemię, zbezcześcił królestwo i możnych.
Usiedli na ziemi w milczeniu starsi Córy Syjonu, prochem głowy posypali, przywdziali wory; skłoniły głowy ku ziemi dziewice jerozolimskie.
Wzrok utraciłem od płaczu, drgają me trzewia, żółć się wylała na ziemię przez klęskę Córy mego ludu, gdy słabło niemowlę i dziecię na placach miasta.
Do matek swoich mówiły: „Gdzie żywność i wino?” Padały jak ciężko ranione na placach miasta, gdy uchodziło z nich życie na łonie ich matek.
Jak cię pocieszyć? Z czym porównać, Córo Jeruzalem? Co ci przyrównać, by cię pocieszyć, Dziewico, Córo Syjonu? Gdyż zagłada twoja wielka jak morze. Któż cię uleczy?
Prorocy twoi miewali dla ciebie widzenia próżne i marne, nie odsłonili twojej złości, by od wygnania cię ustrzec; miewali dla ciebie widzenia zwodnicze i próżne.
Wołaj sercem do Pana, Dziewico, Córo Syjonu; niech łzy twe płyną jak rzeka we dnie i w nocy; nie dawaj sobie wytchnienia, niech źrenica twego oka nie zna spoczynku.
Powstań, wołaj po nocy do straży porannej, wylewaj swe serce jak wodę przed Pańskim obliczem, podnoś do Niego swe ręce o życie twoich niemowląt, które padały z głodu na rogach wszystkich ulic.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 74,1-2.3-4.5-7.20-21)


Refren:O życiu biednych nie zapomnij, Panie. 

Dlaczego, Boże, odrzuciłeś nas na wieki, *
dlaczego gniewem płoniesz przeciw owcom Twego pastwiska? 
Pomnij na lud Twój, który dawno nabyłeś, *
na pokolenie, które wziąłeś w posiadanie. 

Skieruj swe kroki ku niekończącym się ruinom, *
nieprzyjaciel wszystko spustoszył w świątyni. 
W miejscu świętych zgromadzeń +
rozległ się ryk Twoich wrogów, *
zatknęli tam swoje proporce. 

Widać, że się podnoszą siekiery jak w leśnej gęstwinie. *
Wyłamali wszystkie bramy, zniszczyli je toporem i młotem. 
Wydali Twą świątynię na pastwę ognia, *
zbezcześcili do szczętu przybytek Twego imienia. 

Wspomnij na Twoje przymierze, *
bo mroczne zaułki ziemi pełne są przemocy. 
Niechaj uciśniony nie wraca ze wstydem, *
niech biedny i ubogi wychwala Twe imię.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 8,17)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus wziął na siebie nasze słabości 
i nosił nasze choroby. 


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 8,5-17)
Uzdrowienie sługi setnika

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Gdy Jezus wszedł do Kafarnaum, zwrócił się do Niego setnik i prosił Go, mówiąc: „Panie, sługa mój leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi”. Rzekł mu Jezus: „Przyjdę i uzdrowię go”.
Lecz setnik odpowiedział: „Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: «Idź», a idzie; drugiemu: «Chodź tu», a przychodzi; a słudze: «Zrób to», a robi»”.
Gdy Jezus to usłyszał, zdziwił się i rzekł do tych, którzy szli za Nim: „Zaprawdę powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary. Lecz powiadam wam: Wielu przyjdzie ze wschodu i zachodu, i zasiądą do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim. A synowie królestwa zostaną wyrzuceni na zewnątrz w ciemność; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Do setnika zaś Jezus rzekł: „Idź, niech ci się stanie, jak uwierzyłeś”. I o tej godzinie jego sługa odzyskał zdrowie.
Gdy Jezus przyszedł do domu Piotra, ujrzał jego teściową, leżącą w gorączce. Ujął ją za rękę, a gorączka opuściła ją. Wstała i usługiwała Mu.
Z nastaniem wieczora przyprowadzono Mu wielu opętanych. On słowem wypędził złe duchy i wszystkich chorych uzdrowił. Tak oto spełniło się słowo proroka Izajasza: „On wziął na siebie nasze słabości i nosił nasze choroby”.

Oto słowo Pańskie.

Patron Dnia



Bł. Władysław z Gielniowa
 
kapłan

Bł. Władysław urodził się w Gielniowie koło Opoczna w roku 1440. Jako student Akademii Krakowskiej przyjaźnił się ze św. Janem Kantym i bł. Szymonem z Lipnicy. Pod wpływem kazań św. Jana Kapistrana wstąpił do bernardynów i odbył nowicjat w Warszawie. Zasłynął jako wybitny kaznodzieja i twórca religijnych pieśni ludowych. Przez piętnaście lat był prowincjałem swego zakonu, dwukrotnie pielgrzymował do Rzymu o żebranym chlebie. Po złożeniu urzędu osiadł w Warszawie i tam umarł 4 maja 1505 roku. Jest patronem Warszawy.

jutro: św. Kosmy i Damiana

wczoraj
dziś
jutro