Grzegorza, Justyny, Józefiny, Alojzego, Teofana – wyślij kartkę
___________________
Refleksja maryjna
Duchowa skuteczność pobożności (1)
Chrystus jest jedyną drogą, która prowadzi do Ojca (por. J 14, 4-11). Chrystus jest najwyższym wzorem, według którego uczeń powinien kształtować swoje postępowanie (por. J 13, 15) tak, by żywił te same co On uczucia (por. Flp 2, 5), żył Jego życiem i posiadał Jego Ducha (por. Gal 2, 20; Rz 8, 10-11). Tego Kościół w każdym czasie uczył i dlatego trzeba się strzec, by w działalności duszpasterskiej nic nie zmąciło tej nauki. Kościół, pouczony przez Ducha Świętego i obdarzony nabytą w ciągu wieków znajomością spraw, uznaje jednak, iż cześć Najświętszej Dziewicy - oczywiście podporządkowana czci Boskiego Odkupiciela i z nią związana - wykazuje wielką moc i skuteczność w duszpasterstwie oraz ma bardzo duże znaczenie dla odnowy życia chrześcijańskiego. Łatwo dostrzec przyczynę tej skuteczności. Rzeczywiście, wielorakie posłannictwo Maryi względem ludu Bożego jest prawdziwie nadprzyrodzoną rzeczywistością działającą i owocującą w organizmie Kościoła. Radością jest rozważanie poszczególnych aspektów tego posłannictwa, z których wszystkie stosownie do swej skuteczności zmierzają do odtworzenia duchowych rysów Syna pierworodnego. Macierzyńskie wstawiennictwo Najświętszej Dziewicy, przykład Jej świętości i łaska Boża, która jest w Niej, są dla rodzaju ludzkiego podstawą nadziei na dobra niebieskie.
MC 57
teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR, Kraków 2000
www.salwator.com
Patron Dnia
Św. Teofan
kronikarz
Można by rzec, iż świat zaprzysiągł się przeciwko temu świętemu starając się przeszkodzić wszystkim jego poczynaniom. Św. Teofan urodził się w Samotrace w Grecji, około roku 759. Rodzina zmusiła go do małżeństwa, mimo iż on sam był tym planom przeciwny. Kiedy za jego aprobatą żona wstąpiła do zakonu, wycofał się z dworu cesarza Konstantyna V i zaczął żyć w samotności. Był współzałożycielem dwóch klasztorów. W jednym z nich, na górze Sigriana, chciano mianować go opatem, jednak nie przyjął tej godności. Poświęcił się badaniom naukowym (zaczął pisać historię świata), ale nawet tutaj spotkało go niepowodzenie. Cesarz Leon Izauryjczyk (ormianin) znając jego wpływy, pragnął pociągnąć go do obrazoburstwa. Gdy to się nie powiodło, kazał św. Teofana uwięzić. Po dwóch latach więzienia św. Teofan został wygnany na wyspę Samotrakę i tam, w siedemnaście dni po przybyciu, zmarł w skutek wyczerpania.
jutro: św. Roderyka
