logo
Środa, 14 listopada 2018 r.
imieniny:
Emila, Laury, Rogera, Serafina, Sydoniusza – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 

Zaduszki

___________________
 
 reklama
Dwudziesta Czwarta Niedziela zwykła, rok B

Nowy lekcjonarz: Iz 50, 5-9a; Ps 116A (114), 1b-2. 3-4. 5-6. 8-9 (R.: por. 9); Jk 2, 14-18; Ga 6, 14; Mk 8, 27-35;

 
Stary lekcjonarz: Iz 50, 5-9a; Ps 116A, 1-2. 3-4. 5-6. 8-9; Jk 2, 14-18; Ga 6, 14; Mk 8, 27-35;
 
[zielony kolor szat]
 
PIERWSZE CZYTANIE (Iz 50,5-9a)
Bóg wspiera swego sługę w prześladowaniach

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

Pan Bóg otworzył mi ucho, a ja się nie oparłem ani się nie cofnąłem. Podałem grzbiet mój bijącym i policzki moje rwącym mi brodę. Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami i opluciem.
Pan Bóg mnie wspomaga, dlatego jestem nieczuły na obelgi, dlatego uczyniłem twarz moją jak głaz i wiem, że wstydu nie doznam. Blisko jest Ten, który mnie uniewinni. Kto się odważy toczyć spór ze mną? Wystąpmy razem! Kto jest moim oskarżycielem? Niech się zbliży do mnie! Oto Pan Bóg mnie wspomaga! Któż mnie potępi?

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 116A,1-2.3-4.5-6.8-9)


Refren: W krainie życia będę widział Boga. 

Miłuję Pana, albowiem usłyszał *
głos mego błagania, 
bo skłonił ku mnie swe ucho *
w dniu, w którym wołałem. 

Oplotły mnie więzy śmierci, +
dosięgły mnie pęta otchłani, *
ogarnął mnie strach i udręka. 
Ale wezwałem imienia Pana: *
„O Panie, ratuj me życie!” 

Pan jest łaskawy i sprawiedliwy, *
Bóg nasz jest miłosierny. 
Pan strzeże ludzi prostego serca: *
byłem w niedoli, a On mnie wybawił. 

Uchronił bowiem moją duszę od śmierci, *
oczy moje od łez, nogi od upadku. 
Będę chodził w obecności Pana *
w krainie żyjących.

DRUGIE CZYTANIE (Jk 2,14-18)
Wiara nie połączona z uczynkami jest martwa

Czytanie z Listu świętego Jakuba Apostoła.

Jaki z tego pożytek, bracia moi, skoro ktoś będzie utrzymywał, że wierzy, a nie będzie spełniał uczynków? Czy sama wiara zdoła go zbawić? Jeśli na przykład brat lub siostra nie mają odzienia lub brak im codziennego chleba, a ktoś z was powie im: „Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie do syta”, a nie dacie im tego, czego koniecznie potrzebują dla ciała, to na co się to przyda?
Tak też i wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie. Ale może ktoś powiedzieć: Ty masz wiarę, a ja spełniam uczynki. Pokaż mi wiarę swoją bez uczynków, to ja ci pokażę wiarę ze swoich uczynków. Wierzysz, że jest jeden Bóg? Słusznie czynisz, lecz także i złe duchy wierzą i drżą.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Ga 6,14)


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, 
jak tylko z Krzyża Chrystusa, 
dzięki któremu świat stal się ukrzyżowany dla mnie, 
a ja dla świata. 


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mk 8,27-35)
Zapowiedź męki Chrystusa

Słowa Ewangelii według świętego Marka.

Jezus udał się ze swoimi uczniami do wiosek pod Cezareą Filipową. W drodze pytał uczniów: „Za kogo uważają Mnie ludzie?”
Oni Mu odpowiedzieli: „Za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za jednego z proroków”.
On ich zapytał: „A wy za kogo Mnie uważacie?”
Odpowiedział Mu Piotr: „Ty jesteś Mesjaszem”. Wtedy surowo im przykazał, żeby nikomu o Nim nie mówili.
I zaczął ich pouczać, że Syn Człowieczy musi wiele cierpieć, że będzie odrzucony przez starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; że będzie zabity, ale po trzech dniach zmartwychwstanie. A mówił zupełnie otwarcie te słowa.
Wtedy Piotr wziął Go na bok i zaczął Go upominać. Lecz On obrócił się i patrząc na swych uczniów, zgromił Piotra słowami: „Zejdź Mi z oczu, szatanie, bo nie myślisz o tym, co Boże, ale o tym, co ludzkie”.
Potem przywołał do siebie tłum razem ze swoimi uczniami i rzekł im: „Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z powodu Mnie i Ewangelii, ten je zachowa”.

Oto słowo Pańskie.

Patron Dnia



św. Sydoniusz
opat

Rodowity Irlandczyk z VII wieku, św. Sydoniusz przypadkowo poznał kilku mnichów normandzkich z opactwa w Jumieges, którzy przybyli do Irlandii z okupem za wziętych do niewoli żołnierzy anglosaksońskich. Pod wpływem tego spotkania udał się do Jumieges i przywdział habit zakonny. Przebywał potem w kilku klasztorach, a w roku 674 towarzyszył św. Audoenowi, kanclerzowi króla Dagoberta I, do Rzymu. Około roku 685 powrócił do Jumieges i na życzenie św. Audeona na północny wschód od Roune założył klasztor znany później pod nazwą Saint-Saëns, zniszczony w roku 851 przez Normanów. Jak wszyscy pionierzy zakonnicy, przetrwał wiele udręk fizycznych i duchowych, ale zawsze pokładał ufność w Bogu. Dużo modlił się i pokutował, niosąc pomoc niezliczonej liczbie dusz.

jutro: św. Alberta Wielkiego

wczoraj
dziś
jutro