logo
Niedziela, 16 grudnia 2018 r.
imieniny:
Albiny, Sebastiana, Zdzisławy, Adelajdy – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama
Druga Niedziela Adwentu, rok C

Nowy lekcjonarz: Ba 5, 1-9; Ps 126 (125), 1b-2b. 2c-3. 4-5. 6 (R.: por. 3a); Flp 1, 4-6. 8-11; Łk 3, 4c. 6; Łk 3, 1-6;
Stary lekcjonarz: Ba 5, 1-9; Ps 126, 1-2ab, 2cd-4, 5-6; Flp 1, 4-6. 8-11; Łk 3, 4. 6; Łk 3, 1-6;

[fioletowy kolor szat]
 
 
PIERWSZE CZYTANIE (Ba 5,1-9)
W drodze do nowego Jeruzalem

Czytanie z Księgi proroka Barucha.

Złóż, Jeruzalem, szatę smutku i utrapienia swego,
a przywdziej wspaniałe szaty chwały,
dane ci na zawsze przez Pana. 
Oblecz się płaszczem sprawiedliwości 
pochodzącej od Boga, 
włóż na głowę swą koronę chwały Przedwiecznego! 
Albowiem Bóg chce pokazać twoją wspaniałość
wszystkiemu, co jest pod niebem. 
Imię twe u Boga, na wieki będzie nazwane: 
„Pokój sprawiedliwości i chwała pobożności!”. 
Podnieś się, Jeruzalem!
Stań na miejscu wysokim,
spojrzyj na wschód,
zobacz twe dzieci, 
zgromadzone na słowo Świętego
od wschodu słońca aż do zachodu,
rozradowane, że Bóg o nich pamiętał. 
Wyszli od ciebie pieszo, 
pędzeni przez wrogów, 
a Bóg przyprowadzi ich niesionych z chwałą, 
jakby na tronie królewskim. 
Albowiem postanowił Bóg zniżyć 
każdą górę wysoką, pagórki odwieczne, 
doły zasypać do zrównania z ziemią, 
aby bezpiecznie mógł kroczyć Izrael w chwale Pana. 
Na rozkaz Pana 
lasy i drzewa pachnące 
ocieniać będą Izraela. 
Z radością bowiem poprowadzi Bóg Izraela 
do światła swej chwały 
z właściwą sobie sprawiedliwością i miłosierdziem. 

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 126,1-2ab,2cd-4,5-6)


Refren:Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.

Gdy Pan odmienił los Syjonu, *
wydawało się nam, że śnimy. 
Usta nasze były pełne śmiechu, *
a język śpiewał z radości. 

Mówiono wtedy między poganami: *
„Wielkie rzeczy im Pan uczynił”. 
Odmień znowu nasz los, Panie, *
jak odmieniasz strumienie na Południu. 

Ci, którzy we łzach sieją, *
żąć będą w radości. 
Idą i płaczą niosąc ziarno na zasiew, *
Lecz powrócą z radością niosąc swoje snopy.

DRUGIE CZYTANIE (Flp 1,4-6.8-11)
Bądźcie czyści i bez zarzutu na dzień Chrystusa

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Filipian.
 
Bracia:
Zawsze, w każdej modlitwie, z radością zanoszę prośbę za was wszystkich, z powodu waszego udziału w szerzeniu Ewangelii od pierwszego dnia aż do chwili obecnej. Mam właśnie ufność, że Ten, który zapoczątkował w was dobre dzieło, dokończy go do dnia Chrystusa Jezusa.
Albowiem Bóg jest mi świadkiem, jak gorąco tęsknię za wami wszystkimi ożywiony miłością Chrystusa Jezusa. A modlę się o to, aby miłość wasza doskonaliła się coraz bardziej i bardziej w głębszym poznaniu i wszelkim wyczuciu dla oceny tego, co lepsze, abyście byli czyści i bez zarzutu na dzień Chrystusa, napełnieni plonem sprawiedliwości, nabytym przez Jezusa Chrystusa ku chwale i czci Boga.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Łk 3,4.6)


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego; 
wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże. 


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Łk 3,1-6)

Jan Chrzciciel przygotowuje drogę Panu

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.
 
Było to w piętnastym roku rządów Tyberiusza Cezara. Gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, brat jego Filip tetrarchą Iturei i kraju Trachonu, Lizaniasz tetrarchą Abileny; za najwyższych kapłanów Annasza i Kajfasza skierowane zostało słowo Boże do Jana, syna Zachariasza, na pustyni.
Obchodził więc całą okolicę nad Jordanem i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów, jak jest napisane w księdze mów proroka Izajasza:
„Głos wołającego na pustyni: 
Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego; 
każda dolina niech będzie wypełniona, każda góra i pagórek zrównane, drogi kręte niech staną się prostymi, a wyboiste drogami gładkimi. I wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże”.

Oto słowo Pańskie.

Patron Dnia



św. Adelajda
 
królowa

Św. Adelajda była córką Rudolfa II księcia burgunckiego. Przyszła na świata w roku 931. Mając 16 lat wyszła za Lotara króla Italii, po jego śmierci poślubiła cesarza Ottona I Wielkiego. W roku 962 oboje zostali ukoronowani przez papieża Jana XII. Owdowiawszy powtórnie w roku 973 sprawowała rządy za małoletniego Ottona II, swego syna, a później za małoletności Ottona III, swego wnuka. Wrodzona szlachetność i umiłowanie pokoju kazały jej trzymać się z daleka od spraw narażających na rozterki i spory, choć i tych nie brakło w jej aktywnej działalności politycznej. Doradcami jej byli Św. Adalbert magdeburski i Św. Odilo, opat z Cluny. Odznaczała się wielkim miłosierdziem dla ubogich, wznosiła klasztory i świątynie, hojnie nadawała beneficja wszystkim, którzy na nie zasługiwali. Pod koniec życia usunęła się do klasztoru benedyktyńskiego pod Strasburgiem. Umarła 16 grudnia 999 roku.

jutro: św. Olimpii

wczoraj
dziś
jutro