logo
Piątek, 30 stycznia 2015 r.
imieniny:
Martyny, Macieja, Teofila, Batyldy  – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Fr. Justin
Modlitwa o zdrowie...
materiał własny
 


Modlitwa o zdrowie...

Słyszy się nieraz, że nie należy absorbować Boga głupstwami i drobiazgami, zanudzać Go kłopotami naszego dnia codziennego, pytać Go o sprawy, które sami możemy rozwiązać, prosić o pomoc w błahostkach, które dla Niego są niczym. Myślę, że nic nie jest błahe dla Jego miłości, prawda?

Rzeczywiście, wielu ludzi gorszy się modlitwą o pomyślność, o zdrowie, o jasność myślenia w trudnych sytuacjach życiowych, o siły potrzebne do pracy, a nawet o zdanie egzaminów, o udanie się wycieczki lub odnalezienie zagubionej rzeczy. Jakby nasze życie składało się z samych rzeczy wzniosłych, jakby drobne zabiegi dnia powszedniego, sprzątnięcie pokoju czy przyjęcie gościa, nie miały dla nas znaczenia. Współczesna psychologia coraz wyraźniej ukazuje, jak nieraz błahe na pozór sprawy posiadają dla naszej osobowości doniosłe skutki, jak przyczyniają się do powstania urazów i zahamowań lub odwrotnie - wpływają na rozwiązanie naszych problemów. Wobec nieskończonej wielkości Boga wszystko ostatecznie zdawałoby się błahe, ale nie jest błahe dla Jego miłości.

Oczywiście, Bóg wie lepiej, czego nam potrzeba, zanim Mu o tym powiemy. Pragnie jednak naszej współpracy, pragnie naszego synowskiego zwrócenia się do Jego miłości. Pragnie tego dla nas samych - Jemu to niepotrzebne, gdyż jest pełnią. Czy z tego wynika, że każda nasza prośba zostanie wysłuchana? Wiemy z praktyki, że tak nie jest. I łatwo nam zrozumieć, dlaczego tak się nie dzieje: nie wszystko, o co prosimy, jest nam potrzebne. Znając naszą naturę, możemy sobie bez trudu wyobrazić, do czego byśmy doszli, gdyby każda nasza prośba - ważna czy błaha - była automatycznie spełniona. Czyż Bóg nie stałby się dla nas rodzajem pałeczki czarnoksięskiej, a modlitwa magicznym zaklęciem? Czy nie orzeklibyśmy natychmiast, że mamy pełną władzę nad Bogiem, że wyrastamy nad Boga?

Przy ufnym i synowskim zwróceniu się do Ojca niebieskiego nie ma granic naszym prośbom i nie ma potrzeby bać się drobiazgów. Możemy o wszystkim z Bogiem rozmawiać: o trudnościach i kłopotach, i sukcesach i przegranych, o zamierzeniach, o Nim i o sobie - nie traćmy z oczu nigdy tego podstawowego faktu, że mówimy z Ojcem, który nas kocha.

Fr. Justin - "Rosary Hour"
http://www.rosaryhour.net/

 
Zobacz także
ks. Tadeusz Stanisławski
Jak Kościół podchodzi do instytucji rodzeństwa (stosunków wzajemnych między dziećmi) w przypadku gdy jedno z dzieci pochodzi ze stosunków pozamałżeńskich. W czasie trwania małżeństwa ojciec ma 2 dzieci z tzw. "prawego łoża" a 1 dziecko z tzw. "skoku w bok". Pomijam w tym wypadku aspekt moralny tej sprawy. Pragnę uzyskać informacje, czy takie rodzeństwo jest rodzeństwem, tworzy najbliższą rodzinę (tak jast w oczach ojca tych dzieci)? Czy powinni pozostać sobie obcy (tak życzy sobie matka nieślubnego dziecka)?
 
ks. Tadeusz Stanisławski
Mój brat jest nadzwyczajnym szafarzem Komunii, a mimo to chce zostać masonem. Powiedziałam mu, że nie wolno być jednym i drugim. On jednak twierdzi, że nie ma w tym żadnej sprzeczności.
 
o. Raniero Cantalamessa OFMCap
Jeżeli chcemy mówić o modlitwie, musimy zacząć od postawienia przed sobą absolutnego wzoru modlitwy, którym jest Jezus. Ja nazywam Jezusa modlącego się „Jezusem ukrytym pomiędzy linijkami Ewangelii”, często bowiem znajdujemy pół linijki tekstu, które mówi o Jezusie modlącym się. Ale to pół linijki zakłada całą noc modlitwy. Przede wszystkim widzimy to w Ewangelii św. Łukasza, który stara się ukazać nam Jezusa modlącego się: modli się nocą na górze, modli się rano na brzegu jeziora...
 
 

reklama