logo
Niedziela, 26 lutego 2017 r.
imieniny:
Bogumiła, Eweliny, Mirosława, Porfiriusza
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
o. Daniel Ange
Krew Baranka, która uzdrawia Wszechświat
Wydawnictwo Pomoc
 


"Krew  Baranka, która uzdrawia Wszechświat" jest wielkim zaproszeniem do zatrzymania się nad darem Eucharystii. O. Daniel Ange przypomina nam gdzie jest źródło uzdrowienia człowieka w jego relacji do niego samego, do innych ludzi, do świata i do Boga. Uświadamianie sobie tej prawdy jest tym bardziej ważne dzisiaj w czasie ciągłego zwiększania się liczby wspólnot charyzmatycznych i mocnego doświadczania obecności Ducha Świętego. 
 
 
Wydawca: Wydawnictwo Misjonarzy Krwi Chrystusa Pomoc
Rok wydania: 2013
ISBN: 978-83-63459-13-0
Format: 145x210
Stron: 416
Rodzaj okładki: Miękka
Kup tą książkę 
 

 
Włos na naszej głowie, nawet to jest dla Niego ważne!
 

Dlaczego nie odwoływać się do Eucharystii, nawet żeby uzdrowić małe dolegliwości? Czy nie szukamy lekarza od anginy? Pan nie gardzi małymi rzeczami. Iluż z nas mogłoby zaprzeczyć bycia natychmiast uzdrowionym z bólu zęba (jak Augustyn), z migreny (jak Piotr z Clairvaux), ze złego samopoczucia (jak Teresa z A vila) w trakcie przyjmowania Komunii Świętej? Wielokrotnie udzielając Ciała Pańskiego człowiekowi poważnie przeziębionemu, byłem całkowicie zdumiony, gdy zobaczyłem, jak natychmiast został uzdrowiony.
 
Bogu dzięki, że nie czyni tego zawsze! Byłoby to katastrofą! Bralibyśmy hostie jak pigułkę z automatycznego dystrybutora. To, co lubi Bóg: zaufanie aż do małych spraw. On je bierze na serio, gdy my do nich podchodzimy na serio [40].

Zadziwiająca intuicja tej dziewczyny, która napisała mi o ojcu, który topi swój smutek w alkoholu: „Od momentu gdy przystępuję do Eucharystii, przyjmuję ją wraz z nim w modlitwie. Jestem przekonana, że w ten sposób zostanie uzdrowiony. Tak, odnalazłam w Eucharystii czułość i wrażliwość miłości Jezusa, malutką cząstkę Jego cierpienia”.
 
Najświętszy Sakrament: prezent chorych!
 
To jedynie ze względu na chorych zaczęto przechowywać Ciało Chrystusa poza ceremonią liturgiczną. Nawet jeśli do VIII wieku chrześcijanie przechowywali z łatwością Eucharystię w swoich domach, to służyła ona przede wszystkim im samym [41]. Święty Zapas zrodził się z ich konkretnych potrzeb. To właśnie oni ofiarowali Kościołowi dar Świętego Sakramentu. I to ciągle dla chorych – tych na ciele i tych na duszy – jest on teraz adorowany i kontemplowany. I czy jest dziwnym fakt, że to oni jako pierwsi postrzegają jego tajemniczy blask? [42]
 
Maria jest niewidoma i sparaliżowana. Mieszka na szóstym piętrze w bloku bez windy. Trzeba ją nieść po schodach. Sama gotuje, sama myje naczynia. Ależ nie, ona nie jest sama! Najświętszy Sakrament tam jest, w jej małym pokoju. Być może to jest sekret jej tryskającej radości? Dlaczego nie wyrażać łatwiej zgody na Jego Obecność u chorych w takim przypadku?
 
Obecność pozwala, podobnie jak pogłębiona terapia, która przedłuża efekt medyczny Komunii. Duża liczba tych uzdrowień nie jest natychmiastowa, jak w przypadku ślepca (por. Mk 8, 22). I w przypadku tego typu rekonwalescencji adoracja ma rolę decyzyjną.
 
Elżbieta, opowiadając o Mszy, podczas której rozpoczęło się jej uzdrowienie, pisze: 
 
„Tamtego dnia, w momencie konsekracji i później, kiedy zostałam tak pochwycona przez Ciało Jezusa, to, co poczułam najmocniej, to wezwanie do adoracji Jego Ciała i pewność, że moje uzdrowienie fizyczne będzie postępować w takim stopniu, w jakim ja pozwolę zachwycić się Jego Ciałem. Ta rzecz została wryta we mnie w tym konkretnym momencie, gdy byłam zafascynowana Jego Ciałem”.
 
Wpatrywanie się w to Ciało pozwala w pewnym sensie na rozbłyśniecie w nas tej mocy, która wychodziła z Niego i uzdrawiała. Dlaczego właśnie w trakcie procesji z Najświętszym Sakramentem w Lourdes pewne uzdrowienia mają miejsce? Czy nie jest to znakiem? [43] 
 
Być może dlatego starożytni widzieli ścisły związek pomiędzy wzrokiem a Eucharystią? Sprawdza się szczególnie w przypadku upośledzonych umysłowo i chorych w sposób psychologiczny. Uzdrowienia w tej dziedzinie, wbrew temu, co o tym się myśli, są dużo bardziej zauważalne, niż uzdrowienia fizyczne. Te dotknięcia integralności osoby mającej często zniszczoną i często wyobcowaną osobowość. Pewna liczba lekarzy z różnych dyscyplin „psy” (psy – wym. [psi] tak potocznie mówi się o psychologu, psychiatrze czy psychoterapeucie – red.) może zaprzeczać tutaj wartość terapeutyczną tej Obecności kontemplowanej [44].

_____________________________________________________
 
Przypisy:

[40] W grupie modlitewnej, która znałem, Magda od bardzo dawna miała rękę pozbawiona czucia, jak martwą. Przez cały tydzień, gdy przyjmowała Komunię, kiedy Ciało Jezusa dotykało jej palców, czuła ciepło życia. Obecnie jest dłoń jest całkowicie normalna. „Chory miał sparaliżowane ręce. Podczas podniesienia konsekrowanej hostii i kielicha został uzdrowiony”. Z nauczania ojc a Tardifa. – Dwa razy zdarzyło mi się chorować na anginę, całkowicie nie mogłem mówić, to było na kilka godzin przed dużym zgromadzeniem. Jedyna pomoc: przyjąć Komunię Świętą tuż przez przewidzianym nauczaniem. Natychmiastowe uzdrowienie ze względu na posługę, której ode mnie oczekiwano!
[41] Zobacz Marii-Benedykty Angot, Tajemnica żywej Miłości, kolekcja „Chrześcijanie”; Domy adoracji i Adorować z Maryją, kolekcja „Światło” (wszystkie trzy wydane w edycji Le Serment-Fayard). Autorka jest moderatorką generalną Ruchu Świeckich Konsekrowanych.
[42] „Czasami, prawie zawsze odnajduję spokój po Komunii. Często, jak zbliżałam się do Najświętszego Sakramentu, czułam się nagle tak dobrze, na ciele i na duszy, że byłam tym zaskoczona”. Teresa z A vila, Życie, rozdział 30. – „Dzięki swojemu pięknu, dłoń Naszego Pana przekracza wszystko, co możemy sobie wyobrazić… Ofiarowuje zdrowie w ciele i je pokrzepia” Życie, 28, II.
[43] Błogosławiony Julian Eymard miał zwyczaj błogosławić oliwę z lampki Najświętszego Sakramentu, dużo uzdrowień dokonało się za jej przyczyną. Na temat ścisłych zależności pomiędzy Eucharystią z jednej strony a chorymi, biednymi, upośledzonymi z drugiej strony zobacz świadectwa w następującym dziele: Wesele Boga.
[44] Tamże. 

1 2 3  następna



 
Zobacz także
Józef Augustyn SJ
Nierzadko Eucharystia, w której uczestniczymy być może nawet regularnie, angażując przy tym całą dobrą wolę, nie ma większego wpływu na nasze życie codzienne: na sposób podejścia do siebie samych i na nasze relacje z Bogiem i z bliźnimi. Eucharystia bywa jakby czasem wyłączonym z naszej codzienności. Dostrzegamy wprawdzie ten rozdźwięk między szarą codziennością a świętem sprawowania Eucharystii, ale najczęściej jesteśmy bezradni wobec tego faktu.  
 
ks. Jacek Poznański SJ
Wakacyjny wyjazd to dla wielu osób oczywistość. Trzeba przecież odpocząć! Niektórzy wykorzystują swoje cenne urlopy na dłuższe lub krótsze, mniej lub bardziej wymagające rekolekcje, czasami nawet tygodniowe. Ale nie wszystkich na to stać: czasowo, finansowo czy osobowościowo.
 
 
Cezary Sękalski
Dopóki nie pokochamy siebie, nie uznamy, że mamy prawo do upadku i popełnienia błędu, będziemy żyli w obawie o każdy nasz krok. W rezultacie starań o uniknięcie 30 procent pomyłek, z czasem zmarnujemy 70 procent talentów. W tym momencie z pomocą przychodzi święty Paweł, który do pierwszych chrześcijan pisał: Do wolności wyswobodził was Chrystus!

Z ojcem Mateuszem Hincem OFMCap, wykładowcą psychologii i psychoterapeutą, rozmawia Cezary Sękalski
 
__________________

 
___________________
 
 reklama