logo
Wtorek, 11 maja 2021 r.
imieniny:
Igi, Mamerta, Miry, Franciszka – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
skrzynka intencji
___________________
 
 reklama
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 

Zaprenumeruj medytację


Medytacja tygodnia


 

VI Niedziela Wielkanocna, rok B

 

9 maja 2021 r.

 

I  Lectio: 
Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty.

 
Kiedy Piotr wchodził, Korneliusz wyszedł mu na spotkanie, padł mu do nóg i oddał mu pokłon. Piotr podniósł go ze słowami: „Wstań, ja też jestem człowiekiem”. Wtedy Piotr przemówił: „Przekonuję się, że Bóg naprawdę nie ma względu na osoby. Ale w każdym narodzie miły jest Mu ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie”. Kiedy Piotr jeszcze mówił o tym, Duch Święty zstąpił na wszystkich, którzy słuchali nauki. I zdumieli się wierni pochodzenia żydowskiego, którzy przybyli z Piotrem, że dar Ducha Świętego wylany został także na pogan. Słyszeli bowiem, że mówią językami i wielbią Boga. Wtedy odezwał się Piotr: „Któż może odmówić chrztu tym, którzy otrzymali Ducha Świętego tak samo jak my?” I rozkazał ochrzcić ich w imię Jezusa Chrystusa.

Potem uprosili go, aby zabawił u nich jeszcze kilka dni.
 
(Dz 10,25-26.34-35.44-48)
 

II  Meditatio: 
Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: "Co Bóg mówi do mnie?"

 

W pierwszym czytaniu autor natchniony przypomina nam prawdę, że to Pan Bóg najlepiej a do tego dogłębnie zna ludzkie serce. Wie w jakim jest stanie. Czy nadaje się do przyjęcia Bożych darów? Czy On może niejako „zaryzykować” i te dary w tym sercu umieścić, temu sercu je powierzyć? Takie serca, gotowe do przyjęcia Bożej łaski mieli poganie zgromadzeni w domu setnika Korneliusza. Oni, słuchając przemawiającego Piotra apostoła, otrzymali dar Ducha Świętego. Dzięki temu mogli mówić językami i nie chodzi o angielski, francuski, niemiecki czy polski, ale o języki szczególne, które pozwoliły im chwalić, wielbić Pana Boga. To wszystko w sercach i umysłach przybyłych do Korneliusza uczniów pochodzenia żydowskiego wywołało zdziwienie, tym bardziej, że owi poganie nie byli jeszcze ochrzczeni, nie należeli do wspólnoty Kościoła. Czy oprócz zdziwienia, dołączyli się do modlących się pogan, tego nie wiemy. Wydaje się, że po pierwszym zdziwieniu i szoku to zrobili. Wspólnie z nimi wielbili Pana.


Czy ja nie próbuję za Pana Boga, kierując się tylko zewnętrznymi przesłankami decydować, czy Panu Bogu wręcz podpowiadać, kto może a kto nie może otrzymywać Jego darów? Czy o te dary i ich dobre wykorzystanie modlę się dla siebie i moich braci i sióstr? Czy nikomu Bożych darów nie zazdroszczę, nie widząc, że tez je posiadam? Czy cieszę się, widząc jak moi bracia i siostry w wierze żyją, korzystając z mocy Bożych darów? Czy sam z nich korzystam? Czy dbam szczególnie o owocną współpracę z Duchem Świętym? Być może nie posiadam daru języków, ale języka, który mam w buzi używam dla chwały Pana Boga i dobra moich bliźnich. Czy modląc się nie tylko proszę, dziękuję, przepraszam Pana Boga, ale też Go uwielbiam?


Pomodlę się o dar szacunku dla każdego człowieka, którego Pan stawia codziennie na mojej drodze życia. O owocną współpracę z Duchem Świętym. Odmówię, choć krótką, modlitwę uwielbienia. Pomodlę się o ustanie pandemii, zdrowie dla chorych, życie wieczne dla zmarłych.

 

III  Oratio: 
Teraz ty mów do Boga. Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej "lectio" i "meditatio". Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:

 
Śpiewajcie Panu pieśń nową,
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica
i święte ramie Jego...
(Ps 98, 1)
 
IV  Contemplatio:
Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Pan okazał swoje zbawienie, swoją sprawiedliwość

 

***


  

   

 
opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS 
duszpasterz Centrum Formacji Duchowej,
autor książek:
    
   
   

Poznaj lepiej praktykę kontemplacji ewangelicznej według Lectio Divina
Polecane pozycje pomocne w praktyce modlitwy Słowem Bożym
Zaprenumeruj medytację
 

 

Copyright (C) www.Katolik.pl 2000-2021



Patron Dnia



św. Franciszek di Girolamo
 
kapłan i apostoł Neapolu

Urodził się we Włoszech w Neapolu w 1642 roku. Mając 16 lat wybrał stan duchowny, studiował w Neapolu. Otrzymawszy święcenia, wykładał w Neapolu w jezuickim kolegium dla szlachetnie urodzonych; cieszył się wielkim poważaniem studentów. Cztery lata później wstąpił do Towarzystwa Jezusowego i spędził 40 lat jako misjonarz pracujący w Neapolu. Św. Franciszek nieustannie szukał grzeszników; odwiedzał wioski, zachodził do więzień, domów publicznych. Po śmierci opromieniła go sława cudotwórcy; wokół jego grobu zaczęły gromadzić się rzesze pielgrzymów. Zmarł w 1716 roku.

jutro: św. Nereusza i Achillesa

wczoraj
dziś
jutro