logo
Niedziela, 26 września 2021 r.
imieniny:
Kosmy, Damiana, Justyny, Łucji – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
___________________
 
 reklama
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 

Zaprenumeruj medytację


Medytacja tygodnia


 

XXVI Niedziela Zwykła, rok B

 

26 września 2021 r.

 

 

I  Lectio: 
Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty.

 
Pan zstąpił w obłoku i mówił z Mojżeszem. Wziął z ducha, który był w nim, i przekazał go owym siedemdziesięciu starszym. A gdy spoczął na nich duch, wpadli w uniesienie prorockie. Nie powtórzyło się to jednak. Dwóch mężów pozostało w obozie. Jeden nazywał się Eldad, a drugi Medad. Na nich też zstąpił duch, bo należeli do wezwanych, tylko nie przyszli do namiotu. Wpadli więc w obozie w uniesienie prorockie. Przybiegł młodzieniec i doniósł Mojżeszowi: „Eldad i Medad wpadli w obozie w uniesienie prorockie”. Jozue, syn Nuna, który od młodości swojej był w służbie Mojżesza, zabrał głos i rzekł: „Mojżeszu, panie mój, zabroń im”. Ale Mojżesz odparł: „Czyż zazdrosny jesteś o mnie? Oby tak cały lud Pana prorokował, oby mu dał Pan swego ducha”.
(Lb 11,25-29)
 
 

II  Meditatio: 
Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: "Co Bóg mówi do mnie?"

 

Kierowanie, zarządzanie, liderowanie, przewodzenie grupce, grupie a co dopiero całemu narodowi nie jest ani lekkie, ani łatwe i nie zawsze miłe i przyjemne. Mojżesz, który z Bożego wyboru stanął na czele Izraela, doświadczył tego na własnej skórze. Bardzo szybko zrozumiał, że być tym pierwszym, przewodnikiem to nie zawsze przywileje czy zaszczyty, ale bardzo realne obowiązki, kłopoty, zmartwienia, troski. Dlatego prosił Pana Boga, aby pewien ciężar odpowiedzialności za lud przeniósł na wybranych jego pobratymców. Bóg uznał pragnienie Mojżesza i ducha będącego w Mojżeszu rozdzielił na siedemdziesięciu wybranych mężczyzn. Ducha uniesienia proroczego otrzymało dwóch mężczyzn, którzy nie stawili się w namiocie spotkania, Eldad i Medad. Łaska Boża bowiem nie jest ograniczona, czasowo czy terytorialnie, w swym działaniu. Samo zaś uniesienie było aktem, jak dowiadujemy się z pierwszego niedzielnego czytania, jednorazowym. Zaś duch odpowiedzialności za wspólnotę narodu wybranego, który od tej pory 70 wybranych mężów dzieliło z Mojżeszem, czymś stałym. Można więc powiedzieć, że duch Boży napełnił ich w sposób nadzwyczajny, aby dać im siłę i moc do pięknego i mądrego przeżywania tego co zwyczajne, codzienne. Jozue namawiał Mojżesza, aby zabronił nieobecnym a jednak dotkniętych łaską, prorokowania. Być może, gdyby Eldad i Medad zaczęli prorokować niejako z sami z siebie, we własnym imieniu, to Mojżesz by im tego surowo zabronił. Nie odważył się zabronić im tego, co otrzymali od Boga.

Czy sprawując jakąś kierowniczą funkcję zapraszam innych do współpracy, dzieląc się odpowiedzialnością, obowiązkami, sukcesami i porażkami? Czy zazdrośnie nie zatrzymuję tego tylko dla siebie? Czy w Bożym duchu, według Bożego prawa sprawuję władzę wobec samego siebie, mądrze i dobrze kierując swoim własnym życiem? Czy zdaję sobie sprawę, że władza, to Boży przywilej służby dla innych? Czy nie jest tak, że chciałbym rządzić, ale służyć już nie? Czy codziennie proszę, aby Boży duch wypełniał mnie w podejmowaniu codziennych obowiązków dla Bożej chwały, dobra bliźnich i mojego osobistego rozwoju? Czy pamiętam, że dobrzy rządzący, kierujący, przewodzący wywodzą się z dobrych rządzonych, kierowanych, prowadzonych?

Pomodlę się, aby moje życie było dla innych czytelnym znakiem działania Bożej łaski szczególnie w tym co zwyczajne, codzienne, o ducha służby dla tych, którzy pełnią kierownicze urzędy, funkcje, zadania, o ustanie pandemii, zdrowie dla chorych. Zaplanuję na zbliżający się październik odmawianie modlitwy różańcowej, szczególnie we wspólnocie rodzinnej, parafialnej, innej.

 

III  Oratio: 
Teraz ty mów do Boga. Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej "lectio" i "meditatio". Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:

 
Także od pychy broń swojego sługę,
by nie panowała nade mną.
Wtedy będę bez skazy
i wolny od wielkiego występku...
(Ps 19,14)
 
IV  Contemplatio:
Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Słowo Twoje , Panie, jest prawdą, uświęć nas w prawdzie

 

***

 
  

   

 
opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS 
duszpasterz Centrum Formacji Duchowej,
autor książek:
    
   
   

Poznaj lepiej praktykę kontemplacji ewangelicznej według Lectio Divina
Polecane pozycje pomocne w praktyce modlitwy Słowem Bożym
Zaprenumeruj medytację
 

 

Copyright (C) www.Katolik.pl 2000-2021



Patron Dnia



Święci męczennicy Kosma i Damian

 

Św. Kosma i Damian byli braćmi. Obaj przyszli na świat w Arabii. Zyskali rozgłos z powodu biegłości w sztuce leczenia. Jako chrześcijanie przeniknięci byli duchem miłosierdzia. Nigdy nie żądali zapłaty za pomoc jaką nieśli chorym. Miejscem ich życia i działalności była Egaea w Cylicji. Cieszyli się tam najwyższym szacunkiem. Kiedy wybuchło prześladowanie za Dioklecjana, zwrócono oczywiście uwagę na tych wybitnych ludzi. Lyzjasz, gubernator Cylicji, nakazał ich uwięzić i poddać torturom, a następnie ściąć. Ich męczeńska śmierć nastąpiła około roku 283. Czcimy ich jako patronów aptekarzy.

jutro: św. Wincentego

wczoraj
dziś
jutro