Katolik.pl - 5-lecie Sakry Biskupiej ks. bpa Wojciecha Polaka z Gniezna
logo
Sobota, 24 października 2020 r.
imieniny:
Arety, Marty, Marcina, Antoniego – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
o. Dariusz W. Andrzejewski CSSp
5-lecie Sakry Biskupiej ks. bpa Wojciecha Polaka z Gniezna
materiał własny
 


 
 Jubileusz - to rocznica szczególnego wydarzenia, wyróżniająca się liczbowo w jakiś charakterystyczny sposób, a przez co dająca okazję do szczególnie uroczystych obchodów, wspomnień, jest czasem refleksji, zadumy oraz zamyślenia nad minionym okresem. Jubileusz może być także impulsem do podjęcia nowych planów i odnowienia zobowiązań. Czcigodnym Jubilatem pierwszych majowych dni 2008 roku jest ksiądz biskup Wojciech Polak z Gniezna - nadal jeden z najmłodszych biskupów w Episkopacie Polski świętujący Pięciolecie Sakry Biskupiej.
 
Ksiądz biskup Wojciech Polak urodził się 19 grudnia 1964 roku w Inowrocławiu.
Studia filozoficzno-teologiczne ukończył w Prymasowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie. Magisterium obronił w 1988 roku na Papieskim Wydziale Teologicznym w Poznaniu w zakresie teologii moralnej. Święcenia kapłańskie przyjął 13 maja 1989 roku w Bazylice Prymasowskiej w Gnieźnie z rąk ks. kard. Józefa Glempa, Prymasa Polski. W latach 1989 - 1991 był wikariuszem parafii farnej w Bydgoszczy i jednocześnie pełnił funkcję kapelana i sekretarza ks. bpa Jana Nowaka, wikariusza Prymasa Polski dla miasta Bydgoszczy. Ksiądz biskup Wojciech Polak później tak wspominał ś.p. ks. biskupa Jana Nowaka: „Muszę przyznać, że wiele zawdzięczam jego osobie - był dla mnie wzorem i nauczycielem wtedy, gdy stawiałem pierwsze kroki w kapłaństwie”.
 
Po dwóch latach pobytu w Bydgoszczy ksiądz prymas Józef Glemp skierował księdza Wojciecha Polaka na specjalistyczne studia uniwersyteckie do Rzymu, w zakresie teologii moralnej na Uniwersytecie Lateraneńskim. Odbył tam studia licencjackie i doktorskie. Obronił pracę na temat eklezjalnego wymiaru grzechu i pojednania w posoborowym nauczaniu Kościoła. Po powrocie do Polski w 1995 roku podjął wykłady w PWSD w Gnieźnie i pełnił funkcję prefekta w seminarium. Wykładał także w Wyższym Misyjnym Seminarium Duchownym Zgromadzenia Ducha Świętego i na Prymasowskim Instytucie Kultury Chrześcijańskiej w Bydgoszczy.
 
W dniu 1 sierpnia 1999 roku ks. dr Wojciech Polak został mianowany rektorem Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie. Był także adiunktem w Zakładzie Teologii Moralnej i Duchowości Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Na seminarium naukowym u ks. prof. Jerzego Trzoski kierował ponad 30 pracami magisterskimi z zakresu teologii moralnej. Jest autorem wielu książek i artykułów naukowych nt. teologii moralnej i etyki sakramentu pojednania i pokuty.
 
Dnia 8 kwietnia 2003 roku Ojciec Święty Jan Paweł II mianował wówczas 38-letniego rektora Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie, biskupem pomocniczym Archidiecezji Gnieźnieńskiej.
Sakrę biskupią ksiądz Wojciech Polak otrzymał w dniu 4 maja 2003 roku w Bazylice Prymasowskiej w Gnieźnie z rąk ks. abpa Henryka Muszyńskiego, metropolity gnieźnieńskiego. Jako swoje zawołanie biskupie wybrał słowa: „Dominum confiteri Iesum”. Ojciec Święty Jan Paweł II przydzielił Mu tytularną stolicę biskupią w Monte di Numidia z pierwszych wieków chrześcijaństwa w dzisiejszej Algierii.
 
Z chwilą otrzymania sakry biskupiej ksiądz biskup Wojciech Polak był najmłodszym biskupem Konferencji Episkopatu Polski i na świecie. Ksiądz arcybiskup Henryk Muszyński nawiązaując do młodego wieku księdza biskupa Polaka, miał powiedzieć: „akurat ten feler będzie z każdym dniem odczuwał coraz mniej”.
Sam ksiądz biskup Wojciech tak powiedział o Swojej nominacji: „(...) za najważniejszą rzecz uznaję to, by być biskupem świętym, pokornym, dostrzegającym sytuację ludzi i modlącym się za nich. (...) Jestem świadomy zadań stojących przede mną. Nie chcę być tym, o którym powiedzą, że po sakrze zbiskupiał. Z drugiej strony jednak trzeba też mieć pewien kręgosłup i umieć stawiać wymagania. W posłudze biskupa ważne jest to, by zawsze mówić prawdę o miłości”.
 
Zaiste, głoszenie prawdy o miłości przez każdego biskupa powinno rozjaśniać i naznaczać jego rozległą dziedzinę pasterskiej posługi. Współczesne społeczeństwo i dzisiejszy Kościół oczekuje przede wszystkim od biskupów, aby byli „dobrymi pasterzami, znającymi swe owce i przez nie znanymi; prawdziwymi ojcami, wyróżniającymi się duchem miłości i troski względem wszystkich” (Christus Dominus, nr 16). Jest to prawdziwa posługa miłości, która nie powinna nikogo pomijać, ale musi poświęcać szczególną uwagę opuszczonym, samotnym, zagubionym i tym „ostatnim”, musi to być posługa zawsze wzorowana na przykładzie naszego Mistrza i Pana, będąca jednocześnie wyrazem sprawiedliwości i miłości.
 
Dla nas wszystkich ksiądz biskup Wojciech Polak jest wzorem gorliwego kapłana, szlachetnego, dobrego pasterza i prawdziwego Przyjaciela. Jest bardzo skromnym Człowiekiem, wyjątkowo inteligentnym, potrafiącym słuchać drugiego, zawsze gotowym pomagać i pochylać się nad potrzebującymi.
Niech Dobry Bóg zachowa Go w zdrowiu i siłach na długie jeszcze lata pasterskiej posługi i na kolejne jubileusze. We wszystkich codziennych zmaganiach i troskach, niech wspiera Go bliskość i orędownictwo Maryi, a Święty Wojciech - Patron Jubilata, Polski i Kościoła Gnieźnieńskiego niech wyprasza dla Niego potrzebne łaski.
 
Ad multos annos...
 
o. Dariusz W. Andrzejewski CSSp
 
Zobacz także
Andrzej Koprowski SJ
Nasze powołanie nie ogranicza się do prostego „bycia w świecie”, prostego uczestniczenia w historii. Nawet nie do tego, że jesteśmy „stworzeni przez Boga”. Jest coś jeszcze większego. Świat, z którego wyeliminujemy przebaczenie, może być tylko światem zimnej, bezwzględnej sprawiedliwości, w imie której kazdy będzie dochodził swych praw w stosunku do drugiego...
 
Andrzej Koprowski SJ
Post, modlitwa, jałmużna są jak trzy dyscypliny spięte jedną klamrą. To duchowy triatlon. Popiół, którym zostaną posypane nasze głowy, pochodzi ze spalonych palm wielkanocnych. Pochylam głowę i słyszę nad sobą przejmujące słowa: „Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz”... W obrzędzie posypania popiołem głowy jest zapisana wielka opowieść wiary. Wiara jest widzeniem Boga – wciąż niebezpośrednio, wciąż przez znaki. Trzeba czytać w popiele, aby zrozumieć własną wiarę. 
 
ks. Przemysław Bukowski SCJ
Człowiek potrafi być miłosierny. Nie zawsze tego chce. Nie zawsze wierzy w sprawiedliwość czynów miłosiernych. Czasami ocenia je wręcz jako naiwne. Stać go jednak na miłosierdzie, ono wyzwala w nim bowiem więcej niż wydaje mu się, że zdoła zrobić. Jakby sprawiedliwość była zbyt małą odpowiedzią wobec zła, którego doświadcza. 
 
 
___________________
 
 reklama
 
 
 

 

 
グッチバッグコピー グッチ財布コピー