Wielkim skarbem Polaków rozproszonych po całym świecie jest miłość do Matki Bożej. To w Jej oczach każdy może odnaleźć Boga i dom ojczysty. Szczególnym wyrazem tej więzi jest modlitwa różańcowa, która poprzez koła różańcowe łączy setki naszych rodaków w wielu krajach za granicą.

W formie dłuższej dzisiejsza Ewangelia zawiera aż trzy Jezusowe przypowieści o Królestwie. Z pewnością wszyscy usłyszeliśmy w czasie liturgii pierwszą z nich – opowieść o pszenicy sianej za dnia przez gospodarza i chwaście posianym nocą przez nieprzyjaciela. Znaczenie namalowanego słowem obrazu wyjaśni za chwilę uczniom sam Jezus: siewcą pszenicy jest On sam, rolą jest świat, nieprzyjacielem jest diabeł, chwastem są synowie Złego, zaś czasem żniw jest koniec świata. Wszystko wydaje się więc czytelne.

W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy: „Męstwo jest cnotą moralną, która zapewnia wytrwałość w trudnościach i stałość w dążeniu do dobra. Umacnia decyzję opierania się pokusom i przezwyciężania przeszkód w życiu moralnym”. Męstwo oznacza wytrwałość w dążeniu do dobra i systematyczne przezwyciężanie trudności, jakie na tej drodze się pojawiają.   – mówi ks. dr Michał Kwitliński w rozmowie z Magdaleną Prokop-Duchnowską

Odpoczynek należy dziś do dóbr najbardziej pożądanych i – paradoksalnie – najbardziej deficytowych. W kulturze „osiągnięć”, gdzie naszą wartość mierzy się sumą wygenerowanych wyników, czas wolny stał się technologiczną przerwą na „podładowanie baterii”, by po powrocie pracować jeszcze wydajniej.

Wszystko, co robimy, jest pokłosiem przeszłości, ponieważ tak zostaliśmy wychowani. Położyłabym jednak nacisk na to, że istnieją pewnego rodzaju objawy, które świadczą o tym, że przeszłością warto się zająć. Objawy te są przeróżne i mocno zindywidualizowane. U jednej osoby może występować permanentna trudność w relacjach interpersonalnych, u innej długofalowo utrzymujący się smutek czy mur w braniu i dawaniu miłości, z myślą, że nie zasługuje na miłość.   Z dr Agnieszką Kozak o automatyzmach, które nas niszczą, złych korzeniach dobrych działań i teatrach odgrywanych w naszych domach, rozmawia Weronika Frąckiewicz

Ta książka – przewodnik po drogach świętości we współczesności – jest adresowana do tych wszystkich, którzy pragną się nieustannie rozwijać, czyli codziennie stawać kimś dojrzalszym i większym od samego siebie.   Została napisana językiem zrozumiałym dla ludzi uformowanych w społeczeństwie informatycznym. Konkretnie i precyzyjnie opisuje kryteria dojrzałości w odniesieniu do wiary, nadziei, miłości i wolności. Pokazuje, że dorastanie do świętości to naśladowanie Chrystusa, który uczy nas mądrze myśleć, roztropnie kochać, solidnie pracować. 

Modlitwa Pańska, choć jej słowa są proste, zawiera w sobie nieskończoność wynikającą z nieskończoności Tego, który nas jej nauczył. Dlatego też żadna jej wykładnia, czy interpretacja nie jest wystarczająca. W tej niewielkiej książeczce zawarta jest interpretacja czerpiąca z bogactwa tradycji Kościoła Wschodniego. 

Nietypowe rozważania na Adwent 2010 roku...

Rozważania rekolekcyjne na Wielki Post 2010 roku