Czwartek, 22 stycznia 2026 r.
imieniny:
Dominiki, Mateusza, Wincentego, Anastazego – wyślij kartkę
Dominiki, Mateusza, Wincentego, Anastazego – wyślij kartkę
Posłuchaj Radyjka
- Aborcja, Eutanazja
- Biblia
- Bóg, wiara, rozum
- Cierpienie, Chorzy
- Cuda
- Czaty
- Dekalog
- Dogmaty
- Duch Święty
- Duchowość
- F.A.Q.
- Filozofia
- Grzech
- Historia Kościoła
- Inne religie
- Jezus Chrystus
- Katechezy
- Kościół
- Maryja
- Misje
- Modlitwa
- Moralność
- Muzyka, kultura, sztuka
- Nawrócenie
- Powołanie
- Prawo kościelne
- Rodzina, Małżeństwo
- Rozważania, opowiadania
- Sakramenty
- Seksualność
- Sekty, okultyzm
- Sens życia
- Spowiedź święta
- Szatan, piekło
- Świadectwa
- Świat wokół nas
- Święci, Świątobliwi
- Tradycje, Liturgia
- Wywiady
- Życie wieczne
A
A
A
Janusz Poniewierski
Gesty Jana Pawła II
net: Wierzę, że przyśni sie Panu papież mam takie wrażenie że to nastąpi po dzisiejszej Pana rozmowie z nami wiele dobrego Pan o Nim pisze
J. Poniewierski: Dziękuję! I Tobie życzę dobrych snów.
net: Co pan sądzi o zamknięciu się Ewangelii na trumnie JP?
J. Poniewierski: To było bardzo symboliczne. Papież wielokrotnie mówił, że wiatr jest symbolem Ducha Świętego. Nie przywiązywałbym tak wielkiej wagi do zamknięcia księgi natomiast dla mnie to był znak, że wiatr uczestniczy w tym pogrzebie. Wiatr czyli Duch Święty.
Trapez: Czy Pana książka jest skierowana do jakiejś grupy ludzi, zawierając przesłanie?
J. Poniewierski: Chciałbym żeby dotarło do niej jak najwięcej ludzi, którym bliski był papież.
przyszlyzakonnik: Dzięki. Życzę powodzenia i dalszego Kontaktu z Janem Pawłem II, gestów od Niego i pozytywnych gestów od ludzi.
J. Poniewierski: Dziękuję i Tobie życzę wszystkiego dobrego. Szczęść Boże!
Ka: Nie wiem czy zdołamy ogrzać świat skoro u nas tyle do zrobienia. A co Pan o tym sądzi?
J. Poniewierski: Niech każdy robi co do niego należy. Wtedy będzie lepiej i cieplej.
Nazaret: Czy bał się Pan, że nie sprosta temu wyzwaniu napisania książki?
J. Poniewierski: Zawsze jest w autorze jakiś strach i trema. Trzeba dużo pracować a jeszcze więcej się modlić aby sprostać takiemu tematowi.
Dario: Był pan blisko Ojca świętego?
J. Poniewierski: Tak byłem blisko. Przede wszystkim starałem się o bliskość duchową. Ale kiedyś gdy papież zaprosił mnie na obiad siedzieliśmy obok siebie i stykaliśmy się łokciami, więc i taką bliskość znam.
A7: Czy były w trakcie pisania miał Pan jakieś chwile załamania, rezygnacji?
J. Poniewierski: Przy "Gestach" nie, natomiast kiedy wcześniej pisałem biografię papieża "Pontyfikat" bywało trudno. Bałem się, że tego nie udźwignę.
Ka: Ciężaru charakterystyki Papieża,czy odpowiedzialności?
J. Poniewierski: To był wielki pontyfikat. Wielki choćby przez to, że zawierał mnóstwo bardzo ważnych wydarzeń, słów i czynów. Ale lękałem się również odpowiedzialności. Kiedy się pisze o świętym trzeba go naśladować. Inaczej to jest zawracanie głowy a naśladowanie jak wiemy bywa trudne.
Zobacz także
Siostra Małgorzata Chmielewska
Siostra Małgorzata Chmielewska - Przełożona Wspólnoty "Chleb Życia"; Absolwentka biologii na Uniwersytecie Warszawskim. Najpierw pracowała z niewidomymi dziećmi w Laskach, organizowała pomoc dla kobiet z więzienia przy ul. Rakowieckiej w Warszawie. Przymierzała się do wstąpienia do zakonu benedyktynek, później była u małych sióstr Karola de Foucauld. Od 13 lat jest we Wpólnocie "Chleb Życia"...
Siostra Małgorzata Chmielewska
13 listopada ukazała się w księgarniach książka pt. Gesty Jana Pawła II. Jest to zbiór tekstów publikowanych w „Tygodniku Powszechnym”, w których Janusz Poniewierski analizuje tym razem nie słowa, ale gesty i zachowania Jana Pawła II. Uwiecznione na tysiącach zdjęć, są świadectwem Jego świętości i znakiem Bożej obecności równie wymownym jak to, co mówił i pisał. Z autorem tej publikacji rozmawiali na czacie internauci - prezentujemy zapis tego spotkania...
Aneta Pisarczyk
Rodzina to poligon doświadczania świata, dlatego nietrudno w niej o konflikty. Małe nieporozumienia towarzyszą nam codziennie. Większe różnice zdań raz na jakiś czas. Kłótnie dzieci, przepychanki, wyrywanie zabawek – to codzienność w domu z małymi dziećmi. Trzaskający drzwiami nastolatek i krytyczne spojrzenie dorastających dzieci – to także chleb powszedni. A później spięcia na linii dziadkowie – rodzice – dzieci. Rodzina to przestrzeń, w której konflikty tworzą się z zadziwiająca łatwością.
___________________
