Katolik.pl - Zbyt późne odkrycie
logo
Sobota, 24 października 2020 r.
imieniny:
Arety, Marty, Marcina, Antoniego – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Ks. Edward Staniek
Zbyt późne odkrycie
Źródło
 



Znali się doskonale

Zapomnianym wymiarem sądu ostatecznego będzie konfrontacja zbawionych z tymi, którzy tego zbawienia nie dostąpią, a na ziemi mieszkali i pracowali razem. Znali się doskonale. Autor Księgi Mądrości ukazuje to bez żadnych niedomówień. Na tym bowiem polega zwycięstwo prawdy. Na sądzie wszystko stanie się jawnym. To będzie tryumf sprawiedliwego i wielki szok dla tego, kto z mądrości na ziemi zrezygnował.

Wtedy sprawiedliwy stanie z wielką śmiałością przed tymi, co go uciskali i mieli w pogardzie jego trudy. Gdy ujrzą, wielki przestrach ich ogarnie i osłupieją na widok nieoczekiwanego zbawienia.

Powiedzą pełni żalu do samych siebie, będą jęczeli w utrapieniu ducha:

To ten, co dla nas – głupich – niegdyś był pośmiewiskiem i przedmiotem szyderstwa: jego życie mieliśmy za szaleństwo, śmierć jego – za hańbę. Jakże więc policzono go między synów Bożych i ze świętymi ma udział? To myśmy zboczyli z drogi prawdziwej, nie oświeciło nas światło sprawiedliwości i słońce dla nas nie wzeszło. Nasyciliśmy się na drogach bezprawia i zguby, błądziliśmy po bezdrożnych pustyniach, a drogi Pańskiej nie poznaliśmy. Cóż nam pomogło nasze zuchwalstwo, co dało chełpliwe bogactwo? (Mdr 5,1-8). 

Na zmianę decyzji już nie będzie szans

Tekst powyższy należy dokładnie rozważyć. To jest ważny element sądu, chwila konfrontacji z ludźmi spotkanymi na drodze życia. Chwila radości, jeśli to byli mądrzy i sprawiedliwi do których należymy, i chwila wielkiego szoku, w zestawieniu ich postawy nagrodzonej szczęściem wiecznym, z nieszczęściem, do którego doprowadziła głupota. Na żadną zmianę decyzji już nie będzie szans. Wieczność nie pozwala na zmianę decyzji. Głupi zmądrzeją, ale za późno. Wszyscy potępieni będą jednogłośnie wołać: zmądrzałem za późno!

Rumieniec wstydu

Żal do siebie samego należy do niezwykle ważnych przeżyć. Trzeba tę umiejętność opanować. Mówimy o żalu za grzechy, a nie zawsze pamiętamy, że jest to żal do samego siebie. Na tym polega istota żalu za grzechy. Nie wystarczy się spowiadać, nie wystarczy mówić, że żałuję. Trzeba doświadczyć zła ukrytego w złym czynie jako swojej własnej głupocie, po której człowiek oblewa się rumieńcem wstydu. Grzech jest zawsze dowodem naszej głupoty. Wyjście z niego na ziemi polega na tym, by się nim zawstydzić. Taki żal sprawia, że już drugi raz grzechu tego samego rodzaju nie popełniamy. Jeśli takiego żalu nie ma, grzech się powtarza w życiu czasem wielokrotnie.
Na drodze doskonalenia mądrości taki żal do samego siebie jest krokiem do przodu. Jest dowodem wzrostu w mądrości. Opanowanie umiejętności zapłakania nad sobą ubogaca człowieka. Trzeba jedynie uważać, aby nie było to połączone z kompleksem niższości. Przebaczająca miłość przed tym niebezpieczeństwem ratuje.

Co zrobić z mądrością?

Zbawieni będą nieustannie dziękować Bogu za to, że na ziemi weszli w świat mądrości i w nim wytrwali. To wielka szansa, udzielona każdemu człowiekowi ochrzczonemu. Można słyszeć zarzut ludzi, że rodzice niepotrzebnie ich ochrzcili. To, ich zdaniem, winno pozostawać w decyzji człowieka dorosłego. Tymczasem chrzest wprowadza dziecko w świat Bożej mądrości i stawianie rodzicom zarzutu, że ochrzcili jest dowodem braku rozumienia wartości godziny chrztu. Nikt mądry takiego zarzutu nie postawi. Ten, kto nie zna wartości jaką jest mądrość, może zarzut stawiać. Kiedyś i tak rodzicom podziękuje, a sam weźmie wówczas w stu procentach odpowiedzialność za to, co uczynił z tą mądrością, w której uczestniczył.

ks. Edward Staniek

 
Zobacz także
ks. Marek Dziewiecki
Dojrzali i szczęśliwi dziadkowie wnoszą w życie wnucząt ciepło miłości, a jednocześnie bogactwo doświadczenia i mądrości. Wiedzą, że największym darem, jaki można przekazać młodemu pokoleniu, jest solidne wychowanie. Tylko ktoś mądrze wychowany potrafi wykorzystać zdobyte wykształcenie, rozsądnie korzystać z dóbr materialnych, jakie posiada i w przyszłości założyć szczęśliwą rodzinę. Dojrzali dziadkowie są realistami. 
 
Przemysław Radzyński
Franciszek zachęca do medytacji nad błogosławieństwami w wersji Ewangelii Mateusza (por. Mt 5, 3-12). Mówi, że wzywają one do postawy przeciwstawnej do tej, którą przyjmujemy zazwyczaj. Podkreśla, że błogosławieństwa są pewnym wyzwaniem dla człowieka, nie są czymś łatwym i przyjemnym, dlatego potrzebujemy mocy Ducha Świętego, aby uwolnił nas od „słabości egoizmu, lenistwa czy pychy”. 
 
ks. Piotr Winkler
Do czego człowiek powinien się odwoływać, by być naprawdę wielkim? „Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony” (Łk 14,11). Gdyby każdy z nas miał nieco więcej pokory niż ma… Młody adwokat urządził sobie wspaniałą kancelarię. Kropką nad „i” miał być luksusowy telefon na biurku. 
 
 
___________________
 
 reklama
 
 
 

 

 
グッチバッグコピー グッチ財布コピー