logo
Piątek, 22 lutego 2019 r.
imieniny:
Piotra, Małgorzaty, Marty, Nikifora – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Agnieszka Koszałka OV
Lepsze posłuszeństwo niż nabożeństwo
Rycerz Niepokalanej
 
fot. James Wheeler | Unsplash (cc)


Zajmiemy się w naszych rozważaniach strukturą MI-2, czyli tymi rycerzami Niepokalanej, którzy organizują się w grupy, wspólnoty, kółka, ogniska.
 
Grupy, wspólnoty, kółka, ogniska – takich określeń używał św. Maksymilian, gdzie dwóch albo trzech i więcej członków MI pragnęło działać dla Niepokalanej. Grupy te nie mają być tylko kółkami modlitewnymi, ale powinny zachęcać się do działania dla Niepokalanej, pod Jej płaszczem. Nie neguję tutaj modlitwy, jednak to jest dopiero fundament budowli, a potrzeba jeszcze pozostałych części. Ma to być jakby zebranie sztabu wojskowego przed bitwą.
 
Rycerskie pytania
 
Pytania, które powinni sobie zadawać rycerze Niepokalanej w grupie, brzmią: Jakie są zagrożenia dla wiary? Co zrobimy, by temu przeciwdziałać? Jaka będzie nasza odpowiedź jako rycerzy? W każdym regionie w Polsce i na świecie będą to inne wyzwania. Niepokalana natchnie nas, co trzeba zrobić. Ważną rzeczą jest, aby w razie wątpliwości zadbać o to, by grupa kierowała się posłuszeństwem Kościołowi.
 
Jeśli są to osoby zakonne, mogą zapytać przełożonych, bo wtedy objawia się wola Niepokalanej = wola Boża.
 
Dziś modne jest pouczać kapłanów, proboszczów, bo „my wiemy lepiej”. Niektórzy w swoich „objawieniach” posuwają się tak daleko, by pouczać biskupów i papieża. Mimo bycia w grupie przy kościele, zupełnie zapominamy o posłuszeństwie hierarchii Kościoła. Św. Maksymilian jako opokę granitową, na której tylko można budować, ukazywał posłuszeństwo przełożonym, co pokazał własnym przykładem. Obawiał się bardzo prywatnych natchnień i objawień: „Chociażby nawet sama Najświętsza Maryja Panna się ukazywała i polecała nam najwznioślejsze misje, skądże możemy mieć pewność, że to rzeczywiście Ona, a nie jakieś złudzenie lub podstęp szatański?... Otóż i w tym wypadku najpewniejszą próbą jest posłuszeństwo przełożonemu... i ślepe wykonanie jego wskazówek... Jeżeli on zabroni, a Niepokalana będzie chciała, to potrafi Ona, jak przy objawieniu Cudownego Medalika lub w Lourdes, osiągnąć swój cel. Pan Bóg jednak naumyślnie zezwala nieraz na takie przeszkody, aby więcej utwierdzić swe dzieło, jeżeli zaś nie jest to od Niej, niech zginie, co prędzej”.
 
Kogo słuchać?
 
A kto jest moim przełożonym? Kto jest przedstawicielem hierarchii dla mnie w konkretnej sytuacji? Dla zakonników będą to przełożeni, dla kapłanów biskup, a dla ludzi świeckich w parafii – kapłan, który opiekuje się grupą, wyznaczony do tej posługi przez proboszcza lub sam proboszcz danej parafii. Nie dobrze by było, aby grupa Rycerstwa Niepokalanej, które św. Maksymilian założył dla obrony Kościoła, działała przeciwko zaleceniom ks. proboszcza, czyli przeciw Kościołowi. Wielu gorliwych rycerzy chciało założyć Rycerstwo Niepokalanej w parafii, ale napotykali np. na taką trudność, że proboszcz się nie zgodził. Właściwą postawą MI jest poddanie się posłuszeństwu bez buntu i obrażania się. Widocznie jeszcze nie nadszedł czas, by powstało MI w tym miejscu. Pozostaje pragnienie serca i błaganie Niepokalaną, by dopomogła w wypełnieniu woli Bożej. Czasem może się okazać, że były to tylko nasze ambicje. Niepokalana ma swój czas.
 
Inny przypadek, dość częsty w różnych grupach, gdy ktoś „naczyta się” objawień nie zatwierdzonych przez Kościół i rozpowszechnia je bez pozwolenia proboszcza, czy też ma zastrzeżenia, np. odnośnie do przyjmowania Komunii świętej w taki czy inny sposób. W danej parafii obowiązują już pewne ustalenia, które nie są sprzeczne z nauczaniem Kościoła, tj. np. przyjmowanie Eucharystii w postawie stojącej. Jaka powinna być postawa rycerza Niepokalanej? – Budująca jedność wspólnoty parafialnej i wspólnoty eucharystycznej. Staram się dostosować do wymaganego porządku liturgii, choć prywatnie może wolałabym zachować się inaczej i wyeksponować siebie, okazując większy szacunek względem Najświętszego Sakramentu po swojemu. Są tacy, którzy wiedzeni swoją pseudopobożnością, uważają się za świętszych od kapłanów, świętszych od całej reszty „parafialnych profanów” i wyłamują się ze wspólnoty... Czy Niepokalana, pokorna służebnica Pana, tak by postąpiła? Ta, która postępowała „według Prawa Mojżeszowego”, by obrzezać Dziecię i poddać się oczyszczeniu? Ta, która czekała cztery lata po ogłoszeniu dogmatu o Niepokalanym Poczęciu przez papieża, by nazwać siebie „Jestem Niepokalane Poczęcie” w Lourdes? To nas czegoś uczy.
 
Nie jestem przeciwnikiem przyjmowania Pana Jezusa na klęczkach, jednak to musi być ustalone przez proboszcza w danej parafii. Nawet wikary czy gościnnie sprawujący Mszę świętą kapłan nie ma prawa zmieniać zwyczajów liturgicznych danej parafii, a co dopiero pokorny rycerz Niepokalanej.
 
Opinie
 
Niejednokrotnie możemy być świadkami nieposłuszeństwa Panu Bogu, tak ze strony wiernych świeckich, jak i kapłanów. Wielu wypowiada własne lub zasłyszane opinie, bez oglądania się na to, czy są one zgodne z nauczaniem Kościoła. Kierują się oni tylko jakimś własnym przekonaniem, często podpowiedzianym przez nieznanego pochodzenia „autorytet”, który należy nazwać „katolikiem wierzącym, ale...”.
 
Rycerzu Niepokalanej, nie bądź ignorantem w sprawach wiary i nauczania Kościoła, a znawcą poglądów osób przebierających się za wierzących. Bądź na wzór Niepokalanej słuchającym słowa Bożego, przykazań, nauczania Kościoła. Znajdź czas na przestudiowanie dokumentów Kościoła, tego, co naprawdę Kościół mówi, a nie tylko strzępków informacji manipulowanych. Docieraj do całej prawdy.
 
Agnieszka Koszałka OV
Rycerz Niepokalanej 1/2015 
 
Zobacz także
ks. Janusz A. Ihnatowicz
Zawsze istnieje możliwość kryzysu egzystencjalnego kapłanów. Powstaje on, gdy pojawia się pewna niespójność między teoretyczną wizją kapłaństwa i tego, czego aktualna praktyka wymaga od kapłana. Ta niespójność może mieć dwa kierunki. Albo dopracowałem się do wizji mej roli jako kapłana, której nie mogę wprowadzać w życie w ramach „przestarzałych” (dla mnie) norm prawnych i zwyczajowych. Lub odwrotnie, zaczyna się wymagać ode mnie czegoś, co według mojego zrozumienia nie mieści się w Tradycyjnym (przez duże T) rozumieniu kapłaństwa.  
 
ks. Jacek Siepsiak SJ
Wspólnota Kościoła posługuje się mediami i dostrzega, że są szansą w komunikacji ze współczesnym człowiekiem. Ale stara się też oddziaływać na nie, chociażby przez różnego rodzaju zasady etyczne, które zaszczepia w mediach poprzez swoje komunikaty. I tu widziałbym też zadanie dla rzecznika prasowego. Dziennikarze są przecież dla niego naturalnym środowiskiem, w którym żyje i pracuje. W tych kontaktach z jednymi dziennikarzami rozmawia się łatwiej, z innymi trudniej. 
 
Z ks. Józefem Klochem, długoletnim rzecznikiem Konferencji Episkopatu Polski, rozmawia Jacek Siepsiak SJ
 
Jakub Kołacz SJ
Św. Małgorzata – ze względu na popularność kultu Serca Jezusa – jest dziś jedną z najsłynniejszych mistyczek Kościoła. W swym życiu doznała wielu nadzwyczajnych objawień, z których opisała trzydzieści, zaś pośród nich znajdują się cztery najbardziej znane i wyjątkowe...
 
 
___________________
 
 reklama