logo
Poniedziałek, 16 listopada 2026 r.
imieniny:
Edmunda, Marii, Marka, Małgorzaty, Gertrudy – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Ewa Piasta
Zadomowienie w Bogu
materiał własny
 


 
„A więc nie jesteście już obcymi i przybyszami, ale jesteście współobywatelami świętych i domownikami Boga” (Ef 2,19).
 
 Domownik, to nie obcy i przechodzień, sługa i podwładny, który wie, że w każdej chwili może być wyproszony z domu swojego pana. Domownik to ktoś, kto jest u siebie i cieszy się wszystkimi prawami przysługującymi innym domownikom. Zaś domownik Boga – jak mówi św. Paweł – to 'współobywatel świętych', ten, kto został powołany do udziału w wewnętrznym życiu Boga, oraz ten, kto jest obdarzany miłością, jaką wzajemnie obdarzają się Trzy Osoby Boskie. Stworzenie człowieka z miłości i przeznaczenie go do Rodziny Bożej, jest niesłychanym wywyższeniem stworzenia. Chrystus zapewnia nas o tym, mówiąc: „Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Trwajcie w miłości mojej!” (J 15,9). Doświadczenie i pewność tej miłości powinny stawać się dla nas zachętą do radosnego odwzajemniania jej naszemu Stwórcy, który jest wdzięczny za każdy gest miłości z naszej strony, bo, jak pisał Wojtyła w „Pieśni o Bogu ukrytym”:
Pan, gdy się w sercu przyjmie, jest jak kwiat,
spragniony ciepła słonecznego.
 
Bóg, stwarzając człowieka, zaszczepił w nim pragnienie domu, czyli czegoś stałego, gdzie czułby się on bezpiecznie i byłby u siebie. Nieustanne przebywanie poza domem i wędrówki, męczą człowieka. Zauważył to również Antoine de Saint Exupéry, pisząc: „Czasem człowiek sensu swojego życia upatruje w podróży. Wróciwszy z jednej wyprawy, wyrusza na drugą (…). Ale inny człowiek kocha swój dom, i to stanowi o jego ciągłości. Jeżeli się będzie co dzień przeprowadzał, nie będzie szczęśliwy”. Prawdziwą przystanią człowieka jest tylko Bóg, a oddzielenie od Niego, przebywanie poza Nim, napełnia nas poczuciem pustki i samotności. Już psalmista stwierdza: „Dusza moja odpoczywa tylko w Bogu. On jedynie (…) twierdzą moją” (Ps 62,2.4).
 
Jednym z aspektów odwzajemniania miłości naszemu Stwórcy jest modlitwa, która ma prowadzić nas do coraz pełniejszego poznawania istoty Boga, zaufania Mu i ukrycia się w Nim. Na tej drodze bardzo ważna jest dyscyplina modlitwy. Nawet jeśli ma się nawyk kierowania myśli do Pana w ciągu całego dnia, nie wolno rezygnować z codziennego czasu specjalnie przeznaczonego na modlitwę, gdyż taki akt woli jest tym, co umacnia i pogłębia naszą miłość do Chrystusa oraz hartuje nas na czas kryzysów wiary.
 
Jednak ten odpoczynek w Panu, to zadomowienie w Nim, nie jest jakimś jednorazowym aktem, ale codziennie i w każdej chwili życia podejmowanym wysiłkiem woli, aby odrzucać to, co nas oddziela od Boga i dążyć do jak największej z Nim bliskości, żeby nasze spotkanie z Chrystusem było coraz bardziej autentyczne, szczere i bezpośrednie. Zmartwychwstały Pan jest obecny w każdym człowieku żyjącym w stanie łaski. Chodzi więc o to, aby odkryć Go w sobie i przebywać z Nim w ciszy swojego serca, gdyż On jest w nas i czeka, abyśmy się zwrócili ku Niemu. Trwanie z Nim – obecnym – jest naszym zadaniem i szczęściem. Tomasz Merton stwierdza: „Najczystsza wiara powinna być sprawdzona w ciszy, w której nasłuchujemy nieoczekiwanego, w której jesteśmy otwarci na to, czego jeszcze nie znamy, oraz w której powoli i stopniowo przygotowujemy się do dnia naszego wejścia na inny poziom życia z Bogiem”.
 
 
 
1 2  następna
Zobacz także
Tadeusz Basiura
Prymas Tysiąclecia sługa Boży ks. kard. Stefan Wyszyński wiele lat temu powiedział: „Powiedzcie mi, co dzisiaj na świecie jest sprawą polityczną, co nią nie jest? To wszystko są sprawy ludzkie, a Kościół posłany jest, aby chrzcić i nauczać narody, mówiąc im, co zwycięża świat, co może ulżyć w jego niedolach, mękach, bólach i trwogach”...
 
Tadeusz Basiura
Przełom roku to zwykle czas refleksji, podsumowań i postanowień. Konfrontujemy nasze nadzieje, oczekiwania z tym, co przyniósł nam kończący się rok. Pokonywaliśmy trudności, skakaliśmy ze szczęścia. Nie zawsze było tak, jak przewidywaliśmy. Często bywało zupełnie, zupełnie inaczej, co nie znaczy wcale, że lepiej czy gorzej...
 
Tadeusz Basiura
Ludzie współcześni potrafią wydawać wiele pieniędzy, aby znaleźć się w miejscach, gdzie zaznać mogą spokoju. Są w stanie przeznaczyć na to ogromne środki. W poszukiwaniu ciszy potrafią jednak narobić tyle hałasu... Uskarżał mi się swego czasu pewien człowiek, że nie ma w świecie ciszy, że nie można jej znaleźć, że cisza jest wymysłem. Szukał ciszy wiele razy, lecz nigdy jej nie znalazł...
 

___________________

MP3